|
|
|
|
|
پيش از حضور پايور در موسيقى سنتى، ساز سنتور چندان شناخته شده نبود
|
|
فرح اصولى، دبير دوسالانه ششم نقاشى ايران:
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
فرامرز پايوراستاد مسلم سنتور و موسيقى ايرانى درگذشت
پيش از حضور پايور در موسيقى سنتى، ساز سنتور چندان شناخته شده نبود
|
|
|
آيينه هنر: استاد فرامرز پايور، نوازنده چيره دست سنتور و از صاحب نامان موسيقى ايران روز گذشته بر اثر سكته مغزى درگذشت. وى حدود ۱۱ سال پيش بر اثر سكته مغزى از عالم موسيقى كناره گيرى كرده بود. وى در سال ۱۳۱۱ در تهران به دنيا آمد. پدرش هنرمند نقاش و استاد زبان فرانسه در دانشگاه تهران و پدربزرگش مصورالدوله، نقاش چيره دست دوره قاجار بود كه به نواختن ويولن، سنتور و سه تار آشنايى داشت. پايورآموزش موسيقى را نزد استاد ابوالحسن صبا آغاز كرد و از سال ۱۳۳۳ فعاليت خود را در وزارت فرهنگ و هنر وقت و از سال ۱۳۳۷ تدريس سنتور را در هنرستان عالى موسيقى ملى آغاز كرد. زنده ياد پايور به عنوان آهنگسازى تحصيل كرده كه در نوازندگى سنتور به سبك و شيوه خاص خودش دست يافته بود هارمونى و كمپوزيسيون را در كلاس استاد بزرگ آن زمان، امانوئل مليك اصلانيان آموخت. در سال ۱۳۴۱ براى ادامه تحصيلات كلاسيك از طرف وزارت فرهنگ و هنر به انگلستان فرستاده شد. از دانشگاه كمبريج در زبان و ادبيات انگليسى دانشنامه گرفت و در تمام اين سالها تلاش فراوانى در جهت معرفى موسيقى ايرانى و سنتور به محافل علمى و هنرى دنيا داشت. فرامرز پايور در بيش از نيم قرن فعاليت حرفه اى خود صدها اثرمكتوب و صوتى منتشر وصدها برنامه صحنه اى در ايران و اكثر نقاط جهان اجرا كرد كه همگى در اعتلا و ارتقاء كيفى موسيقى ايرانى تاثيرات فراوانى برجاى گذاشت. داود گنجه اى؛ قائم مقام خانه موسيقى؛ در پى درگذشت اين استاد مسلم موسيقى به مهر گفت: «استاد پايور زحمات فراوانى براى موسيقى كشيد و به عنوان پركارترين موسيقيدان ايرانى كه به همه حوزه هاى تئورى،اجرا و آهنگسازى نيز اشراف داشت آثارمكتوب ارزشمند و موثرى را از خود به جاى گذاشت.» اين موسيقيدان درادامه افزود: «جامعه فرهنگى وهنر موسيقى ايران فرزندشايسته و ارزشمندى را از دست داد كه پر كردن جاى او به سختى ميسر است ونمى توان آهنگساز و موسيقيدانى به قدرت و توانايى پايور يافت.» گنجه اى با اشاره به دانش و هوش بالاى پايور در ثبت و ضبط موسيقى به نقل خاطره اى از او پرداخت و گفت: «در يكى از سالهاى دهه چهل نزد نورعلى برومند بوديم وايشان قطعه اى قديمى را مى نواخت و ازما چند نفرى از نوازندگان (كه بسيارى از آنها اينك از بزرگان هنر موسيقى هستند)خواست تا نت قطعه را بنويسيم و كسى بلد نبود در اين هنگام پايور سر رسيد و همزمان كه داشت با برومند صحبت مى كرد متوجه قضيه شد و نت قطعه را به من گفت و من هم آن را نوشته و به آقاى برومند دادم و ايشان تشويق كرد ومن بلافاصله گفتم كه نت قطعه را آقاى پايور نوشته است.مى خواهم بگويم كه زنده ياد پايور درهمه زمينه هاى موسيقى و از جمله در آوا نويسى و تئورى موسيقى نبوغ فوق العاده اى داشت.» داريوش پيرنياكان نيز معتقد است ساز سنتور با نام استاد پايور عجين شده است. اين آهنگساز و نوازنده تار در گفتگويى با خبرگزارى دانشجويان، درپى درگذشت اين هنرمند گفت: «پيش از حضور فرامرز پايور در عرصه موسيقى سنتى، ساز سنتور چندان شناخته شده نبود و جايگاهى نداشت.اما با حضور اين هنرمند در موسيقى سنتى اين ساز شناخته شد و در ميان مردم راه يافت و به ويژه آموزش اين ساز پيش از گذشته جدى گرفته شد.» پيرنياكان جايگاه فرامرز پايور را در پيشبرد نوازندگى سنتور مهم برشمرد و افزود: «ايشان كتاب هاى زيادى را براى آموزش سنتور تأليف كرد و اگر موسيقى را همچون چهارراهى فرض كنيم، از هر سمت كه وارد اين عرصه شويم قطعا به فرامرز پايور مى رسيم. او در رديف دانى، آهنگسازى، نوازندگى و تحقيق و آموزش يك استاد بى بديل بود و از زمانى كه به دليل سكته مغزى از حوزه موسيقى بازنشسته شد، ما با ضايعه بزرگى مواجه شديم كه امروز با مرگ ايشان به اوج اين ضايعه رسيديم.» همچنين هوشنگ كامكار نيز خدمات استاد پايور را به عرصه موسيقى ايران ستود و درباره جايگاه اين هنرمند به ايسنا گفت: «او يكى از برجسته ترين موسيقيدانان بود كه سال ها براى موسيقى سنتى ايران و ساز سنتور زحمت كشيد و نزد موسيقيدانان بزرگى همچون صبا كار كرد.» او مرگ پايور را ضايعه بزرگى براى جامعه موسيقى ايران دانست و افزود: «بسيارى از سنتور نوازان بزرگ كشور نزد او رديف و سنتور را آموختند و در تمام سال هاى فعاليتش، كنسرت هاى بزرگى را هدايت كرد.» كامكار يادآور شد: «ايشان در تمام سال هاى فعاليتش اجراهاى قابل قبول در داخل و خارج از كشور داشت و در آن سال ها تصانيف قديمى و برجسته ايرانى را با حضور خوانندگان و نوازندگان بزرگ احيا و بازسازى كرد.» اين آهنگساز با اظهار تاسف از عدم توجه به جايگاه و وضعيت اين هنرمند در ماه هاى گذشته گفت: «جاى تاسف دارد كه در روزهايى كه ايشان در بستر بيمارى بودند، آنچنان كه بايد و شايد از ايشان دلجويى نشد و خبرى درباره وضعيت او نشنيديم، در حالى كه همواره در روزهاى مرگ هنرمندان به يادشان مى افتيم.» كامكار با تسليت به جامعه موسيقى و به خصوص سنتور نوازان گفت: «قطعا جايگاه فرامرز پايور نيازى به تعريف ما ندارد، چون در زمانى كه كودكى بيش نبوديم، شهرت فرامرز پايور در داخل ايران عالمگير بود و تكنيك قدرتمند و شيوه هاى جديداو در سنتور نوازى نيازى به تعريف ندارد.»
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
فرح اصولى، دبير دوسالانه ششم نقاشى ايران:
هنرمندان ايران هيچ وقت با هنر فمنيستى همراه نشدند
|
|
|
فرح اصولى؛ نقاش، هنرمند زن ايرانى و دبير دوسالانه ششم نقاشى ايران؛ گفت: «در فاصله دهه هاى ۷۰ تا ۸۰ ميلادى هنر فمنيست ها در غرب اهميت پيدا كرد در صورتى كه در ايران آثارى كه به اين جنبه بپردازند، نداشتيم.» وى افزود: «در اين دهه گرايش به هنر انتزاعى نيز در جهان مد شد و نقاشان زن مطرح ايران مانند بهجت صدر، منصوره حسينى و ايران درودى به اين سمت كشيده شدند.» وى ادامه داد: «هيچ كدام از زنان هنرمند ما در آن زمان در وصف زن بودن خودشان به خلق اثر نپرداختند هر چند كه اين گونه نقاشى كردن در دنيا بسيار مهم بود و همه در موردش صحبت مى كردند.» اصولى به وجه مفهومى بودن هنر فمنيست ها اشاره كرد و به ايلنا گفت: «هنرفمنيست هاى دنيا غالبا مفهومى بود كه سردمدار آن «جودى شيكاگو» آمريكايى بود با اثر معروف «ضيافت شام». اين جريان در ايران هم رايج شد ولى بيشتر مردها به آن پرداختند نه زن ها.» وى به نمايشگاه «گنج و گستره» كه در سال ۱۳۵۳ برپا شد، اشاره كرد و در مورد آن توضيح داد: «معروف ترين نمايشگاه هنر مفهومى در ايران در سال ۵۳ توسط گروهى موسوم به گروه نقاشان آزاد برپا شد كه غلامحسين نامى، عربشاهى و چند مرد ديگر در آن عضو بودند ولى هيچ زنى اثرى در اين نمايشگاه كه به نوعى نمايشگاهى مطابق با هنر زنانه در دنيا بود، نداشت.» وى بيان كرد: «در جريان هنر مفهومى رايج در آن زمان ايران، هيچ نقاش زنى وجود نداشت و پرداخت به گرايشات زنانه در هنر نقاشى توسط نقاشان زن، آگاهانه نبود.» وى روحيه مردسالارى دنياى ايران آن زمان را معضلى براى پرداخت خانم ها به هنر دانست و عنوان كرد: «در آن دوران اگر كسى با روحيه زنانه كار مى كرد او را محكوم مى كردند و مى گفتند ضعيفه است كه اينگونه كار مى كند، به همين دليل نمى توان در باب تأثيرگذارى زنان در هنر معاصر صحبت كرد.» وى تفاوت اثر زنان هنرمند با مردان را شبيه تفاوت هاى شعرى فروغ فرخزاد با نادر نادرپور دانست و بيان كرد: «فروغ در جاى جاى شعرش زن بودن خود را مطرح مى كند و حضورش را با زنيت خود همراه مى سازد. زنان هنرمند ما هم مى توانند اينگونه كار كنند و احساسات زنانه خود را در آثارشان مطرح كنند. اين هنرمند نقاش همچنين تاكيد كرد: كلمه و زبان ما در نقاشى ابزار و تكنيك هايى است كه از آن براى بيان خود استفاده مى كنيم كه اين ابزار و تكنيك مى تواند زنانه، مفهومى و احساسى باشد.» وى قصه تعريف كردن را يكى از ويژگى هاى كار زنان دانست و بيان كرد: «اين ويژگى در لايه هاى مختلف آثار نقاشى زنان به راحتى ديده مى شود و به نوعى به يكى از مشخصه هاى آثار نقاشى زنان تبديل شده است.» وى در مورد وضعيت نقاشان زن در هنر معاصر توضيح داد: «نسل به نسل بر تعداد زنان هنرمند افزوده شده است و تعداد زنان هنرمندى كه به درجات بالاى هنرى رسيده اند هر روز بيشتر از گذشته مى شود كه اين نشان از درك هنر توسط اين قشر از هنرمندان دارد.» اصولى در پايان خاطرنشان كرد: «زنان هنرمند ما پا به پاى مردان كار مى كنند و در هنر معاصر ما جايگاه بسيار خوبى دارند ولى اگر به تاريخ بنگريم و بخواهيم سهم آنها را در هنر مدرن و معاصر ببينيم به چيز قابل ذكرى نمى توانيم اشاره كنيم.»
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
۲ نويسنده در ميان چهره هاى شاخص سال ۲۰۰۹
پائولو كوئليو و الى ويسل دو نويسنده ا ى هستند كه به فهرست چهره هاى شاخص و شخصيت هاى تاثيرگذار جهان در سال ۲۰۰۹ راه يافته اند. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از سى.ان.ان، نشريه معتبر «Whos Who» به رسم هر سال چهره هاى تاثيرگذار جهان را در زمينه هاى مختلف هنر، ورزش، سينما و ادبيات در سال ۲۰۰۹ معرفى كرده است. در اين ميان پائولو كوئليو نويسنده سرشناش برزيلى و الى ويسل نويسنده، انديشمند و برنده جايزه صلح نوبل دو نويسنده اى هستند كه به اين فهرست راه يافته اند. پائولو كوئليو خالق رمان «كيمياگر» و الى ويسل نويسنده ۸۱ ساله و خالق ۵۷ كتاب، دو چهره ادبى اين مجموعه را تشكيل مى دهند. كتاب «شب» از مهم ترين آثار اين نويسنده است كه در آن درباره چگونگى نجاتش از اردوگاه هاى كار هيتلر در جريان جنگ جهانى دوم سخن گفته است. مايكل داگلاس، جورج كلونى، استيوى واندر، شارليز ترون و راجر فدرر ديگر چهره هاى شاخصى هستند كه به اين فهرست راه يافته اند.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
همكارى ۵ كشور در پروژه كتابخوانى كودكان
كودكان بريتانيايى با كمك نويسندگان مشهور و محبوب ادبيات كودك كشورشان با كودكانى از چين، غنا، مصر و پاكستان در كتابخوانى شريك مى شوند. به گزارش مهر به نقل از سايت كتابك، مايكل مورپرگو دارنده پيشين عنوان جايزه افتخارى ادبيات كودك و نوجوان بريتانيا و فرانك كاتريل بويس برنده جايزه كارنگى مدال، همراه با ديگر نويسندگان ادبيات كودك بريتانيا در اجراى طرحى شركت مى كنند كه مى كوشد كودكان اين سرزمين را از طريق كتاب و خواندن با همسالانشان از بخش هاى ديگر جهان در ارتباط قرار دهد. در اين طرح چندين مدرسه در بريتانيا با مدرسه هايى در چين، مصر، پاكستان و غنا ارتباط برقرار مى كنند و كتاب هايى درباره سه موضوع دگرگونى اقليم، مهاجرت و ورزش مى خوانند. براى هماهنگى ميان كودكان در نقاط مختلف، فهرستى از كتابهاى مربوط به اين سه موضوع در اختيار مدرسه هايى كه براى اجراى طرح برگزيده شده اند قرار مى گيرد. كودكان اين كتابها را مى خوانند و با استفاده از اينترنت يا با نامه و نمابر با دوستان و شريكان كتابخوانى خود در كشورهاى ديگر درباره آنها به گفتگو مى نشينند. اجراكنندگان اين طرح اميدوارند كودكان از طريق ارتباط با همسالان خود در منطقه هايى از جهان كه با آنها آشنا نيستند نگرشى جهانى نسبت به مسائل پيدا كنند و بتوانند درباره موضوعهايى كه به همه انسانها مربوط است با يكديگر گفتگو كنند. اگر اجراى طرح با موفقيت پيش رود به شكل گسترده تر در مدرسه هايى از كشورهاى ديگر اجرا خواهد شد. اين طرح را شوراى روابط فرهنگى بريتانيا (British Council) اجرا مى كند و مى توان آن راگسترش يافته پروژه كتابهاى سخنگو (Chatterbooks) دانست پروژه اى كه در آن شبكه اى از ۵۰۰ گروه خواندن در سراسر بريتانيا، كودكان را به خواندن و گفتگو درباره كتابها تشويق مى كنند.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
اعلام مواضع فرانسه در برابركتابخانه اينترنتى گوگل
نيكلا ساركوزى رئيس جمهور فرانسه نيز به دنبال اظهارات مقامات رسمى اروپايى به اقدام گوگل براى اسكن كتاب ها واكنش نشان داد. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از خبرگزارى رويترز، نيكلا ساركوزى رئيس جمهور فرانسه اعلام كرد، فرانسه اجازه نخواهد داد يك كمپانى بزرگ آمريكايى ميراث غنى ادبيات فرانسه را بربايد. چنين اظهاراتى اشاره اى مستقيم به طرح كتاب گوگل و برنامه اخير آن براى ارائه نسخه ديجيتال آثار ادبى بر روى اينترنت دارد. پيش از اين چنين عملى از سوى گوگل با واكنش هاى تندى از سوى آلمان، اتحاديه اروپا و اتحاديه ناشران فرانسوى مواجه شده بود. فرانسه درصدد جلوگيرى از بلعيده شدن ميراث چندين صدساله ادبى خود توسط گوگل يا ديگر كمپانى هاى بين المللى است و در نظر دارد نسخه ديجيتال كتاب هاى فرانسه زبان را از طريق ناشران داخلى فرانسوى به صورت اينترنتى عرضه كند. ساركوزى بدون نام بردن از گوگل در ميزگردى در شرق فرانسه گفت: «فرانسه به شدت براى حفظ ميراث ادبى فرانسوى و عدم قرار گرفتن آن در دست يك كمپانى بزرگ تلاش خواهد داشت. در اين زمينه دوستانه بودن چنين عملى يا بزرگ بودن اين كمپانى آمريكايى اصلا مد نظر نيست». ساركوزى درباره سياست هاى دولت فرانسه در عرصه كتاب ديجيتال اعلام كرد، دولت فرانسه در نظر دارد چنين پروژه اى را در سطحى وسيع و با تزريق وامى چندين ميليارد يورويى و جذب سرمايه هاى فراوان در سال ۲۰۱۰ آغاز كند. او در اين زمينه افزود: «ما اجازه نداريم ميراث غنى ادبى مان را كه توسط نسل هاى متعددى در فرانسه به وجود آمده و بايد براى نسل هاى آينده نيز محفوظ بماند به علت عدم كفايت در سرمايه گذارى در بخش ديجيتال سازى آن در دسترس كمپانى هاى خارجى قرار دهيم». در سال ۲۰۰۵ فرانسه و آلمان از راه اندازى موتور جستجويى به نام dubbed Quaero (عبارتى لاتين به معناى «جستجو مى كنم») خبر دادند كه در آن زمان به عنوان مواجهه مستقيم اروپا با گوگل تلقى شد و بعدها اين پروژه به علت عدم تأمين منابع مالى با شكست مواجه شد.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
عكس هاى «خانه» در گالرى راه ابريشم
آيينه هنر: مجموعه عكس هاى «مهرداد نراقى» با عنوان «خانه» در گالرى راه ابريشم نمايش داده مى شود. گالرى راه ابريشم كه چندى پيش با آثارى از سه هنرمند عكاس در نمايشگاه عكس پاريس ۲۰۰۹ حضور داشت، از روز جمعه - ۲۰ اذر ماه به استقبال نمايشگاه عكس مهرداد نراقى مى رود. مجموعه عكس هاى «خانه» شامل ۲۰ عكس رنگى در ابعاد ۷۰*۵۰ سانتيمتر مى شود. اين نمايشگاه تا اول دى ماه ادامه دارد و علاقه مندان مى توانند از روز شنبه تا چهارشنبه از ساعت ۱۱ تا ۱۹ و پنج شنبه ها از ساعت ۱۶ تا ۲۰ از اين نمايشگاه به نشانى خيابان لواسانى (فرمانيه)، جنب فروشگاه شهروند، پلاك ۱۰۳ مراجعه كنند.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
همكارى خانه تئاتر و فرهنگستان هنر
سخنگوى هيأت مديره خانه تئاتر از برگزارى يك سمينار تحقيقاتى ومشاركتى با همكارى فرهنگستان هنر و خانه تئاتر خبر داد. اصغر همت در گفتگو با سايت ايران تئاتر درباره مضمون اين سمينار توضيح داد: «در صورت انجام رايزنى هاى لازم، اين سمينار با محوريت تعزيه و به صورت مشاركتى ميان خانه تئاتر و فرهنگستان هنر برگزار مى شود. همچنين قرار است در اين سمينار جنبه ها و زواياى ناشناخته تعزيه كه تا به حال كمتر به آن توجه شده، مورد بحث و بررسى قرار گيرد.» سخنگوى هيأت مديره خانه تئاتر با اشاره به اين كه قطب الدين صادقى مسئوليت انجام هماهنگى هاى لازم با فرهنگستان هنر را به عهده دارد درخصوص ساختمان جديد خانه تئاتر گفت: «اين ساختمان همواره در حال ساخت است ولى ما همچنان با مشكل بودجه مواجه هستيم. حتى يكى از دوستان پيشنهاد دريافت كمك هاى مردمى را داده كه ما فعلاً آن را در آخرين مرحله قرار داده ايم.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
نمايشگاه عكسى از سال هاى دور ابراهيم حقيقى
ابراهيم حقيقى اميدوار است مجموعه عكس هاى سياه و سفيد خود از معمارى سال هاى ۴۸ تا ۵۴ ايران را اسفندماه سال جارى به نمايش بگذارد. اين گرافيست درباره اين آثار، توضيح داد: «مدتى پيش در گشت وگذارى كه در نگاتيوهاى قديمى ام داشتم، مجموعه اى پيدا كردم كه مربوط به سال هاى ۴۸ تا ۵۴ بود.» او با اشاره به موضوع اين عكس ها، به ايسنا گفت: «اكثر آن ها مربوط به معمارى شهرهاى ايران است و از آن جا كه بسيارى از اين آثار همچون ارگ بم يا برخى از روستاهاى قديمى امروز از بين رفته اند، احساس كردم نمايش نگاتيوها ارزشمند خواهد بود.» به گفته او، احتمالا در اين نمايشگاه بين ۴۰ تا ۵۰ عكس سياه و سفيد كه قبلا در هيچ نمايشگاهى ارائه نشده است، بر ديوارها نصب مى شود. او كه از مدت ها قبل با چند گالرى درحال رايزنى بود، درباره مكان قطعى نمايش اين آثار گفت: «صحبت هايى با خانه هنرمندان ايران داشته ام تا در يكى از دو گالرى جديدى كه احتمالا تا بهمن ماه آماده مى شوند اين آثار را نمايش دهم و اميدواريم اين نمايشگاه به اسفندماه سال جارى برسد.
|
|
|
|
|
|
|
|