رئيس سازمان ميراث فرهنگى،صنايع دستى و گردشگرى استان ايلام از كاوش مجدد باستان شناسى شهرتاريخى دره شهر مربوط به دوره ساسانى در جنوب شرقى استان ايلام بعد از هشت سال خبر داد. مسعود اسكندرى با بيان مطلب فوق به ميراث آريا گفت: با توجه به اهميت شهر تاريخى دره شهر به عنوان اثرى ملى در استان ايلام ونيز وسعت آن بعداز رايزنى ها و پيگيرى هاى مداوم مجوز كاوش مجدد اين اثر ارزشمند گرفته شد. وى با بيان اينكه در گذشته ۹فصل كاوش طى ۹ سال صورت گرفته است، گفت: مدت اين فصل از كاوش دو ماه خواهد بود كه ۴۵ روز آن عمليات كاوش بوده و ۱۵ روز هم حفاظت اوليه صورت خواهد گرفت. رئيس سازمان ميراث فرهنگى استان ايلام با اشاره به اينكه اين كاوش در محوطه تاريخى شهر انجام مى گيرد، گفت: اعتبار تخصيص يافته براى انجام اين كاوش ۶۰۰ميليون ريال از محل اعتبارات ملى است. بهزاد فرياديان مدير پايگاه ميراث فرهنگى و گردشگرى شهر تاريخى دره شهر و سرپرست هيات كاوش باستان شناسى نيز اظهار داشت: اعضاى هيات كاوش شهر تاريخى دره شهر متشكل از كارشناسان استانى و ملى خواهد بود. آثار تمدن و شهرنشينى در اكثر نقاط استان تاريخى ايلام به خوبى مشهود است.به طورى  كه در مسير دهلران به مورمورى و آبدانان و در منطقه گورگبران آثار تمدن و شهرنشينى در دوران پيش از تاريخ كاملاً در وسعتى زياد به چشم مى خورد و همان طورى كه از اسمش پيداست گور به معنى بر و گبران به معنى قديميان يا گوران يا كبران است. همچنين درمناطق ماژين دره شهر و كان گنبد ملكشاهى و روستاى بردى درپهله زرين آباد چنين آثارى مشاهده مى شود. دره شهر، يا داراشهر و سيمره به فاصله ۱۲۵ كيلومترى ايلام و ۴۵ كيلومترى پل دختر قراردارد. اين شهر به جاى مانده ازتمدن دوران ساسانى كه آثار ميادين و خيابان كشى و بازارهاى داد و ستد در آن در محوطه اى ۶۰ هكتارى دركنار شهر فعلى دره شهر مشهود است. بناهاى اين شهر مربوط به دوران ساسانى است كه با مصالح قلوه سنگ و ملاط گچ (سنگ و ساروج) ساخته شده است. تعداد زيادى از طاق هاى قوسى شكل كه محل زيست انسان ها در آن دوران بوده همچنان پا برجا باقى مانده كه افراد محلى هنوز ازاين اتاقك هاى سنگى به جاى انبارى استفاده مى كنند. در بلندى نزديك به رودخانه اين شهر تاريخى آثار يك قلعه بزرگ و درمقابل آن در مسير جاده آبدانان بر روى يك بندى مهدى آباد كنونى آتشكده چهارتاقى مربوط به دوران ياد شده قراردارد. خاك دره شهرحاصلخيز بوده و به همين خاطراز روزگاران گذشته اين شهرستان مظهر تمدن و ترقى قرار داشته لذا مورخان و
تاريخ نگاران درگذشته و حال هركجا كه نام ايلام برده مى شود از سيمره (دره شهر) و شيروان به عنوان دو شهر باستانى نام مى برند. دركتاب زمين لرزه هاى ايران از زمين لرزه اى نام برده شده كه درسال ۲۵۸هجرى سيمره را مدفون كرده. دركتاب نگاهى به ايلام تلفات زمين لرزه درآن سال را ۲۰ هزار نفر تخمين زده اند. با نگاهى به دره شهر و عبور از مسير دره شهر به گاوميشان درضلع شرقى و فروريختگى و از هم پاشيدگى سنگ ها صراحتاً حكايت از يك زلزله هولناك درطول تاريخ داشت كه دره شهر را به كام خودكشيده است.

سرويس گردشگرى ـ فاطمه ميرزايى: از بناهاى معروف كشور تونس مى توان به «مسجد جامع قيروان» اشاره كرد. اين مسجد از كهن ترين مساجد بازمانده و نخستين مسجد در مغرب قلمرو اسلام است. اين مسجد چندين بار مرمت و نوسازى شده است و از وضع ظاهرى آن چنين بر مى آيد كه مربوط به قرن سوم هجرى قمرى باشد. مسجد شبستانى بزرگ دارد كه به حياط وسيعى راه مى يابد و طول حياط آن در ادامه محراب است. در انتهاى مسجد مناره قديمى مسجد قرار دارد كه چهارگوش و سه طبقه است. طاقهاى شبستان عريض و به موازات ديوار قبله بوده و در سراسر شبستان رديف هاى طاقها مشاهده مى شود اما يك رديف طاق كه داراى عرض بيشتر از رديفهاى ديگر است، در وسط قرار گرفته و عمود به محراب است. اين شيوه خاص در اكثر مساجد اوليه اسلامى همچون مسجد تاريخانه دامغان در ايران مشاهده مى شود. اطراف مسجد مانند مسجد اموى داراى رواق هايى پوشيده است ولى اين رواق ها به خلاف مسجد اموى در يك طبقه هستند. سقف رديف ها وشبستان ها با آهك سفيد شده است. داخل مسجد ديوارهاى سفيد با بازتاب حصيرهاى عسلى رنگ تخفيف مى يابد. در ميان طاق هاى شبستان قنديل هايى با سرهاى مخروطى آويخته است كه شبيه مسجد اموى و نيز معمارى بيزانس است. اما به هر حال سبك اين مسجد كلاملاً مغربى و دور از شيوه رومى است. محراب مسجد يكى از محراب هاى زيباى اين دوره است و تاريخ آن مربوط به نيمه قرن سوم هجرى است و يك فرورفتگى مقعر كامل دارد و ديوارهاى محراب با مرمر مشبك تزئين شده است.

سايت علمى خبرى نشنال جئوگرافيك، ۱۰ اكتشاف برتر باستان شناسى سال ۲۰۰۹ را معرفى كرد. سايت علمى خبرى نشنال جئوگرافيك كه همه ساله در آخرين ماه سال، اقدام به معرفى برترين   وقايع علمى سال مى كند، در آخرين روزهاى سال ،۲۰۰۹  به معرفى ۱۰ اكتشاف باستان شناسى كه بيشترين بازتاب در سطح جهان داشته است، پرد اخت. كشف اسكلت هاى باستانى شگفت انگيز در آلمان كه منجر به شناسايى گورهاى عصر آهن با اسكلت يك زن و جواهر آلاتى از دندان سگ شد. كشف جمجمه يك ساحره قرون وسطى در ايتاليا. در اين اكتشاف بخشى از بدن و جمجمه زنى كه با آجرى در دهان دفن شده بود نشان داده شده است. به گفته باستان شناسان اين روش در قرون وسطى براى شكنجه جادوگران مورد استفاده قرار مى گرفته است. كشف بقايايى از كشتى دزدان دريايى در ايالت كاروليناى شمالى. اين كشتى شكسته كه به همراه سكه ها، اشيا طلايى كوچك و ابزار آلات جنگى خود در آب هاى كاروليناى شمالى كشف شد متعلق به بلكليرد، دزد دريايى بريتانيايى در قرن هجدهم بود. به گزارش ميراث آريا، كشف زيردريايى سامورايى ژاپن در جنگ جهانى دوم. اين زير دريايى ژاپنى كه در جنگ جهانى دوم مورد استفاده قرار مى گرفت در ماه فوريه كشف و در ماه نوامبر به اطلاع عموم رسيد. كشف بنايى سنگى قديمى تر از سنگ هاى نگهبان در انگلستان. كشف بنايى شبيه به انبارغلات با ويرانه هايى از معابد، ده ها تپه تدفينى و دو مقبره بزرگ كه به گفته باستان شناسان نشان دهنده نخستين سبك هاى معمارى بريتانيا بوده اند. كشف سنگ هاى حجارى شده اسرار آميز در جيمزستون آمريكا.باستان شناسان هنوزهم درحال رمز گشايى سنگ نگاره هاى اسرارآميز ۴۰۰ساله اى هستند كه در ماه ژوئن حين حفر چاهى در يك سكونتگاه قديمى در ويرجينياى امريكا به دست آمده است.كشف مقبره باستانى سلطان جواهر در پرو. اين مقبره ۱۵۰۰ ساله منحصر به فرد كه به دو سبك باستانى و با مجموعه اى از جواهرآلات سلطنتى مزين شده بود، اطلاعات مهمى از تمدن سرخپوستان موچه قاره آمريكا را بيان كرد. نمايش مهارت دندانپزشكان نخستين با كشف دندان هاى جواهر كارى شده. كشف اسكلت انسانى در مكزيك با دندان هاى جواهر كارى شده با قدمتى بالغ بر ۲۵۰۰ سال، مهارت دندانپزشكان نخستين قاره آمريكا را به تصوير كشيد. كشف بزرگترين مجموعه از گنجينه آنگلوساكسون ها در انگلستان. اين يافته ها كه درحال حاضر بزرگترين گنجينه طلايى شناخته شده آنگلوساكسون ها معرفى شده است در ماه جولاى توسط يك عتيقه شناس آماتور در انگلستان كشف و به نمايش گذاشته شد. كشف بقاياى كشتى ارواح جويندگان طلا. اين كشتى متعلق به دزدان دريايى قاره آمريكا در اوايل قرن بيستم بوده است كه بر اثر طوفان دريايى اواخر ماه اكتبر سال ۱۹۰۱ در منطقه يوكان كانادا غرق شده بوده است.

عمليات تهيه طرح و اجراى حمام قاجارى ابراهيم آباد واقع در محله ابراهيم آباد استان اردبيل با ۸۰ درصد پيشرفت فيزيكى رو به پايان است. مسئول و نظارت طراحى پروژه طرح و اجراى حمام ابراهيم آباد اردبيل ضمن بيان اين مطلب افزود:عمليات پاك سازى و خاكبردارى حمام ابراهيم آباد از اقدامات اوليه عمليات مرمت در اين بناى تاريخى بود. محسن نوروزوند با بيان اين كه حمام ابراهيم آباد داراى دو بخش زنانه و مردانه است تصريح كرد:بخش زنانه اين حمام تاريخى تخريب و به صورت زمين آزاد باقى مانده است. به گفته كارشناس فنى سازمان ميراث فرهنگى استان اردبيل؛ عمليات مرمت جامع و تكميلى بخش مردانه آن انجام و تبديل به رستوران سنتى شده است. وى با اشاره به عمليات استحكام بخشى انجام شده در ابن بنا بيان داشت: همچنين بازسازى بخش هاى تخريب شده در بخش مردانه اين بنا انجام شده است. نوروزوند يادآورشد: اين حمام از مجموعه بخش ورودى(هشتى)، سربينه، ميان در، گنبدخانه مركزى، خزينه، تون (آتش خانه) و گرم خانه با سه بخش مركزى تشكيل شده است. وى در پايان گفت:حمام قاجارى ابراهيم آباد توسط سازمان ميراث فرهنگى استان اردبيل خريدارى شده است.

پرونده ثبت جهانى الموت و هسته تاريخى قزوين توسط سازمان ميراث فرهنگى،صنايع دستى و گردشگرى استان در حال تهيه است. رئيس سازمان ميراث فرهنگى،صنايع دستى و گردشگرى استان قزوين با بيان اين مطلب به ميراث آريا(chtn)،گفت: قبلا گروه هايى از يونسكو از هسته تاريخى قزوين و الموت بازديد كردند و مقدمات اوليه را انجام داده ايم و پرونده الموت نيز پيشرفت هايى داشته است. محمد مهدى رضاپور با بيان اينكه آماده سازى اين پرونده از پروژه هاى سازمان استان است،گفت: ثبت جهانى آثار با توجه به آثار تاريخى كشور محدوديت دارد. پرونده هايى مانند بازار تبريز جلوتر از ما آماده شده بود اما براى اين پروژه نيز منابع مالى تامين شده است. وى ادامه داد: پرونده ثبت جهانى اين دو اثر بر اساس شاخص ها حداكثر تا يك سال و نيم آينده آماده خواهد شد و پس از آن بايد در نوبت قرار بگيرد. وى اظهار داشت: پرونده ثبت جهانى الموت كمى جلوتر است چون ما آنجا را به عنوان منظر فرهنگى الموت تعريف كرديم. رضاپور همچنين به برق رسانى قلعه الموت اشاره كرد و گفت: مصوبه ديگر برق رسانى به قلعه الموت بوده كه ۲ ميليارد تومان براى آن در نظر گرفته شده و از برنامه هاى سال جارى است.

روزنامه تلگراف، در يكى از جديد ترين شماره هاى خود فهرستى از ۲۰ شهر قديمى و مسكونى جهان را منتشر كرد كه در  آن شهر شوش رتبه چهارم را به خود اختصاص داده است. روزنامه تلگراف بريتانيا در يكى از شماره هاى اخير خود نام ۲۰ شهر قديمى جهان، كه هنوز هم پس از گذشت هزاران سال، تا حدود زيادى ظاهر اوليه خود را حفظ كرده و سكونت در آنها ادامه دارد را معرفى كرد. در اين فهرست شهر اريحا فلسطين كه تاريخ تاسيس آن به هزاره نهم پيش از ميلاد مى رسد رده نخست را به خود اختصاص داده و شهر واراناسى هند متعلق به سال هزار پيش از ميلاد، در رتبه آخر قرار گرفته است. شهر الجبيل لبنان متعلق به هزاره پنجم پيش از ميلاد رتبه دوم و شهرهاى حلب و دمشق كه ۴۳۰۰ سال پيش از ميلاد بنا شده اند به صورت مشترك جايگاه سوم را به خود اختصاص داده اند. گفتنى است رتبه چهارم اين فهرست متعلق به شهر تاريخى شوش در جنوب ايران است كه با قدمتى ۶۲۰۰ ساله، به تنهايى در اين جايگاه تكيه زده است. به گزارش ميراث آريا، رتبه هاى بعدى را شهرهاى فيوم مصر، صيدون لبنان، پلوديف بلغارستان، غازى عينتاب تركيه، بيروت لبنان، بيت المقدس فلسطين اشغالى، صور لبنان، اربيل عراق،  كركوك عراق، بلخ افغانستان،  آتن يونان، لارانكا قبرس،  ثيفا(طيبه) يونان و كاديز اسپانيا تشكيل داده اند.

به منظور پايان دادن به نزاع هاى ديپلماتيك بين دو كشور مصر و فرانسه، مقامات اليزه تصميم به بازگرداندن ديوارنگاره هاى مسروقه مصرى به رئيس دولت اين كشور گرفتند. رئيس جمهور فرانسه، از تصميم اين كشور در بازپس دادن ديوارنگاره هاى مصر، در روز ورود هيات رياست جمهورى اين كشور به فرانسه خبر داد. وزير فرهنگ فرانسه درماه اكتبر، پس از آنكه مصر قطع كردن روابط خود با موزه لوور را اعلام كرده بود، با بازپس دادن اين آثار تاريخى به مصر موافقت كرده بود. به گفته مقامات فرانسوى اين آثار در ضيافت ناهار رئيس جمهور فرانسه در كاخ اليزه به حسنى مبارك، رئيس جمهور مصر تحويل داده خواهد شد. اين ديوارنگاره ها كه قدمتى ۳۲۰۰ ساله دارند از مقبره اى در نزديكى معبد باستانى الاقصر به سرقت رفته بودند.

فسيل گونه اى جديد از اسب هاى آبى كوچك منقرض شده با قدمتى نزديك به ۴۰ ميليون سال در ماداگاسكار كشف شد. اين فسيل كه يكى از اولين نمونه هاى پستانداران ماداگاسكار به شمار مى رود از يك جمجمه و مقدارى استخوان قفسه سينه تشكيل شده است و به گفته ديرينه شناسان شباهت زيادى به گونه هاى هم خانواده خود در فاصله زمانى ۸۰ ميليون تا ۹۰ هزار سال پيش دارد. ديرينه شناسان اعلام كردند اين اسب آبى كوچك اندام نزديك به دو متر طول داشته و به احتمال زياد حلقه گمشده دگرزيستى اين حيوان، از اسب هاى آبى خشكى نشين به گونه هاى امروزى آبى بوده است. به عقيده دانشمندان اين حيوان كه به نسبت اسب هاى آبى ۲‎/۴ تا سه مترى امروز از جثه كوچكترى برخوردار بوده، ويژگى منحصر به فردى داشته و آن داشتن مشخصات ژنتيكى نزديك با گونه هاى امروزى شناخته شده درهند ومصر است كه نشان از مهاجرت اين گونه از موجودات به مناطق ديگر زمين مى دهد. به گزارش chtn، كارن ساموند، سرپرست تيم تحقيق گفت: اين اكتشاف علاوه بر ارائه اطلاعاتى ازيك دوره زمانى خاص، ما را با مكان و موقعيت جديدى از زندگى اين گونه موجودات آشنا كرد. اطلاعاتى كه بيان كننده نوع زندگى و چگونگى مهاجرت حيوانات در دوره هاى مختلف بوده است.