شهرام شكيبا با انتقاد از كنگره هاى شعر آيينى گفت: «سرودن شعر آيينى براى برنده شدن در يك مسابقه، از عجايب روزگار ماست.» شهرام شكيبا؛ شاعر و طنزنويس توانمند؛ ضمن انتقاد از برخى شب هاى شعر و كنگره ها و جشنواره هاى ادبى آيينى به شبستان گفت: «شعر آيينى گفتن براى برنده شدن در يك مسابقه، از عجايب روزگار ماست! اين ها، مثل مسابقات كتابخوانى، آمار پر كردن و شوخى كردن با اصل ماجراست. شاعرى كه ذره اى اعتقاد داشته باشد،  نمى تواند براى جايزه گرفتن شعر بگويد.» وى در انتقاد از برخى هيئات مذهبى و برخى شاعران گفت: «امروز در هيأت هاى مذهبى چيزى به نام ادبيات وجود ندارد و متاسفانه شعراى ما، گاه سكه هاى شب هاى شعر و جشنواره ها را به اشك و احساسات مردم ترجيح مى دهند و نظر منتقدين ادبى برايشان مهم تر از نظر صاحب اصلى عزا است. متاسفانه بعضى از شعرا حاضرند در هيأت هاى مذهبى كشورشان، شعرهاى بى مايه و گهگاه توهين آميز خوانده شود، اما به زبانى شعر نگويند كه مردم بتوانند از آن استفاده و با آن عزادارى كنند و گمان من بر اين است كه شايد هنوز درنيافته اند كه ذات اصلى هيات هاى مذهبى چيست؟» شكيبا درباره ضعف شاعران آيينى اظهار داشت: «ما مى گوييم شعر امروز ايران، دچار مشكل مخاطب است، در حالى كه خودمان از مخاطب گريزانيم. ادبيات مذهبى و شعر آيينى، گسترده ترين امكان ارتباط با مخاطب را دارد. اما متاسفانه شعرا چنان در فضاى شاعرانه خود غرق شده اند و چنان درگيرودار لفاظى گرفتارند كه  نمى توانند با اين جوامع ارتباط برقرار كنند. در حال حاضر، مشهورترين شعر آيينى، كه همه آن را خوانده اند و مى خوانند، تركيب بند محتشم (باز اين چه شورش است...) است كه به چند قرن پيش برمى گردد. اين شعر به لحاظ ادبى، در بالاترين حدود ممكنى كه براى يك شعر متصور است، قرار دارد و از لحاظ معنايى و محتوايى نيز همين طور. تركيب بند محتشم، از زمان سروده شدن تا به امروز، ارتباط بسيار گسترده اى با مخاطبان خود برقرار كرده است.» اين نويسنده درباره دلايل پايدار ماندن تركيب بند محتشم در طول چند قرن پس از سرايش آن گفت: «دليل باقى ماندن اين شعر در طول تاريخ، استفاده شاعر از صنايع گوناگون ادبى و بهره گيرى از مقاتل و روايات است. از سوى ديگر، شاعر از خيال و عاطفه نيز بهره مند است و به زبان زمان خويش شعر را سروده است. تركيب بند محتشم، فخامت و زيبايى ادبى و برانگيختن احساسات مردمى را با هم دارد و امروز هم مى توان اين دو را با هم جمع كرد. اگر امروز هم همه اين عوامل با هم جمع شوند، كار شعر آيينى ما درست مى شود.» شكيبا ادامه داد: «شعر آيينى امروز ما، بيشتر به سمت حوادث عاشورا و وقايع مربوط به آن ميل دارد، چرا كه ما بيشتر به اين وقايع آگاهى داريم. از سوى ديگر، ما گرچه شعر عاشورايى داريم، اما مخاطب اين شعر، گسترده نيست. چرا كه ما در جلسات مذهبى با گونه اى از شعر برخورد داريم و در شب هاى شعر آيينى گونه ديگرى از شعر را مى بينيم و متاسفانه كمتر كسى بين هيأت و شب هاى شعر پل ارتباطى برقرار كرده است.» وى افزود: «مساله اى كه در شب هاى شعر آيينى، به ويژه عاشورايى وجود دارد، اين است كه مخاطبانش مخاطبان حرفه اى شعرند و نمى تواند مخاطب عام داشته باشد. در سال هاى گذشته تنها يك شاعر بود كه براى شعرخوانى به هيأت هاى مذهبى دعوت مى شد و آن هم مرحوم آغاسى بود كه توانست ارتباطى ميان شاعران و هيأت برقرار كند. امروز هم شعرايى كه هم در جلسات شعر و هم هيات هاى مذهبى مورد توجهند، بسيار اندكند.» اين شاعر آيينى در ادامه درباره كنگره ها و شب هاى شعر مذهبى گفت: «درباره محرم و عاشورا، شب شعرها و كنگره هاى بسيارى برگزار مى شود، اما شب شعرى كه خدمت بيشترى مى كند، شب شعر عاشورايى شيراز است كه در آن براى موضوعى مشخص مى شود و كتابى در آن راستا تدوين و براى شاعران ارسال مى شود تا با موضوع به طور كامل آشنا باشند. فضاى اين كنگره فضاى هياتى است. بسيارى از كنگره ها و شب شعرها و جشنواره هاى ديگر، بيشتر شبيه ماشين پول كار مى كنند! هر روز برگزار مى شوند و جايزه مى دهند، در آخرهم اتفاق خاصى نمى افتد. اين از مضرات كنگره هاست. كنگره ها ديگر انگيزه اى براى توليد اثر تازه نيستند. هر شاعرى براى دل خودش شعر در مدح اهل بيت سروده است. اما اين كه در جايى شاعران چيزى بخوانند و بروند، فايده اى ندارد.» وى در پايان اضافه كرد: «موضوع بندى كنگره ها آفت خيلى بزرگى نيست. به هر حال هر شاعرى در طول دوران شاعرى خود، به فنونى دست مى يابد و شعراى قديمى تر هنوز از اصطلاح شعر ساختن استفاده مى كنند. همين كسانى كه به سرودن شعر،شعر ساختن مى گويند، اشعار درخشانى هم دارند. شاعر چند ماه وقت دارد تا شعرى بسازد». البته اين شعر مسلما با شعرى كه ناخودآگاه سروده مى شود، تفاوت دارد.»

خوشنويسى از آن جايى كه يك هنر معنوى است و در ارتباط تنگانگى با كلام، بنابراين از اين هنر براى بيان ناب ترين كلام استفاده مى شود در حقيقت مى توان گفت كه خوشنويسى با نگارش كلام وحى به منصه ظهور رسيد. محمد حسن زاده؛ خوشنويس؛ با بيان اين مطلب به خبرگزارى قرآنى گفت: «از متون ديگر نيز در خوشنويسى استفاده مى شود اما قرآن در ميان آن ها شاخص تر است كه گاهى كل و يا آيه اى از آن كتابت مى شود. حسن زاده ادامه داد: «در حال حاضر خوشنويسى به قطعه نويسى يعنى چيدمان حروف در كنار يكديگر نزديك شده است به عبارتى، كتابت قرآن كريم ديگر مد نظر خوشنويسان نيست بلكه آن ها با استفاده از تركيب بندى و ظرفيت خط نستعليق، قصد نگارش قرآن به زيبا ترين شكل را دارند.» وى با اشاره به جشنواره هاى خوشنويسى تصريح كرد: «مسئولان بدون در نظر گرفتن تاثير گزارى، آگاهى دادن و جذب مخاطب، تنها به برگزار شدن چنين جشنواره هايى بسنده مى كنند.» اين خوشنويس در تكميل سخنانش گفت: «مشكل ديگرى كه در زمينه برگزارى جشنواره هاى خوشنويسى وجود دارد اين است كه خوشنويسان سعى مى كنند، آثارشان را نزديك به نظر داوران بوجود آورند كه اين مسأله ممكن است در كوتاه مدت آثار زيان بارى داشته باشد.» وى در همين رابطه افزود: «با توجه به اين امر، بعد از گذشت سال ها آيندگان شاهد آثار خوشنويسى يك شكل كه نوعى زمان زدگى در آن ها ديده مى شود، هستند و ديگر اثرى شبيه به خوشنويسى قدماى ما كه بعد از گذشت حدود ۴۰۰ سال با ديدن آن ها انرژى نهفته در آن ها كاملا احساس مى شود، وجود نخواهد داشت.» وى با اشاره به جشنواره هاى بين المللى خوشنويسى كه برگزار مى شوند، ادامه داد: «جوانان ايرانى كه در اين عرصه فعاليت دارند به علت مسايل مالى در اين جشنواره ها شركت مى كنند، مشكلى كه در آن ها وجود دارد اين است كه آثار برگزيده به هنرمندان خالق آن پس داده نمى شود و به نام كشور برگزار كننده به ثبت مى رسد.»

«كتاب سرخ كارل گوستاو يونگ: آفرينش يك كيهان شناسى جديد» تا ۱۵ فوريه در موزه هنر رابين نيويورك در معرض ديد عموم قرار دارد. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از نيويورك تايمز، محتواى «كتاب سرخ» كارل گوستاو يونگ، روانشناس و متفكر سوييسى كه پس از ۸۰ سال در معرض ديد عموم قرار گرفته، مى تواند تفكرات يونگ را به صورتى هر چه عميق تر نشان دهد. يونگ كه به خاطر فعاليت هايش در روانشناسى و ارائه نظرياتش كه با عنوان «روانشناسى تحليلى» شناخته مى شود، اعتبارى جهانى دارد و در اين كتاب يادداشت هايى را كه نتيجه ۱۶ سال پژوهش است ارائه كرده است. اين كتاب كه از ماه اكتبر در موزه جديد شهر نيويورك در معرض نمايش قرار گرفته به خط يونگ و داراى نقاشى هاى متعددى براى روشن كردن تحليل هاى اوست و اين براى نخستين بار است كه پژوهشگران و عموم مردم قادر به تماشاى آن شده اند. يونگ در سال ۱۹۱۴ و هنگامى كه ۳۹ ساله بود و درباره نظريه «رويارويى خود با ضمير ناخودآگاه» مطالعه مى كرد، اين كتاب را نوشت. او در «كتاب سرخ » به خواننده نشان مى دهد كه چگونه دنياى بيرونى و روزمره با عميق ترين لايه هاى جهان درونى انسان برخورد مى كند. او همچنين به وسيله راه هايى جديد نشان مى دهد كه چگونه اين دو جهان بيرونى و داخلى در هم مى آميزند و بر هم تاثير مى گذارند. كارل يونگ در سال ۱۹۶۱ درگذشت و پس از مرگ او، اين كتاب در خانه مسكونى اش در زوريخ باقى ماند و در سال هاى بعد به صندوق امانت بانك سپرده شد. اين كتاب، كتابى علمى است كه با هنر در آميخته و مقالاتى ارزشمند را در كنار تذهيب هايى نفيس ارائه كرده است. كتاب سرخ كه به خط خود يونگ نوشته شده، در كنارنقاشى هايى اسطوره اى كه با استفاده از قلم مو و با رنگ هاى قرمز، خاكسترى، آبى و سبز شكل گرفته اند، مطالب علمى خود را ارائه كرده است. يونگ در سال ۱۸۷۵ به دنيا آمد و در جريان همكارى هاى نزديك با فرويد نظريات خود را ارائه كرد. اما بعدها از منظر نظريات علمى اختلاف افتاد و موجب جدايى آنها از يكديگر شد. افسردگى شديد ناشى از اين مشكلات موجب خلق نظريه «آركتايپ» توسط يونگ شد. شاگردان و نظريه پردازان روانشناسى كه از وجود اين كتاب كه در فاصله ۱۹۱۴ تا ۱۹۳۰ نوشته شده اطلاع داشتند و سال ها در انتظار مشاهده اين كتاب بودند. كتاب سرخ كارل يونگ در ۲۰۵ صفحه نوشته شده است.

آيينه هنر: موسسه «نغمه شهر» با مشاركت موسسه فرهنگى هنرى ايرج بسطامى، ياد و خاطره زندهاد پرويز مشكاتيان استاد يگانه موسيقى ايران را، ۲۵ آذرماه در تالار انديشه گرامى خواهد داشت. اين برنامه شامل سخنرانى استاد داريوش طلايى و فاضل جمشيدى، اجراى موسيقى بر اساس آلبوم افق مهر پرويز مشكاتيان توسط گروه آبيدر به سرپرستى آقاى محمد ساعد و اجراى موسيقى خراسانى توسط غلامعلى پورعطايى و تكنوازى سيامك آقايى از شاگردان مشكاتيان و شعرخوانى عليرضا مقدمى، خواهد بود. مراسم بزرگداشت پرويز مشكاتيان، از ساعت ۱۸ روز بيست و پنجم آذر ماه ۱۳۸۸ در تالار انديشه حوزه هنرى آغاز خواهد شد.

آيينه هنر: دبيرخانه دهمين دوره جايزه كتاب فصل، اسامى آثار راه يافته به مرحله دوم داورى ها را در گروه هنر و در رشته هنرهاى نمايشى و نمايشنامه، اعلام كرد. در اين دوره دو اثر در رشته هنرهاى نمايشى و چهار اثر در حوزه نمايشنامه، موفق به حضور در مرحله دوم داورى ها شدند. براساس اين گزارش، دو كتاب «كژ نگريستن» تاليف «اسلاوى ژيژك» و ترجمه «مازيار اسلامى و صالح نجفى» و «سرگيجه» تاليف «دن اويلز» و ترجمه «پرويز شفا» و «ناصر زراعتى» به مرحله دوم داورى ها راه يافتند. در رشته نمايشنامه نيز كتاب هاى «جار و سه نمايشنامه ديگر» اثر  «محمد قربان جوشعار»، «رقص ماديان ها» و «روايت عاشقانه از مرگ...» هر دو از «محمد چرمشير» و «اسب هاى آسمان خاكستر مى بارند» اثر«نغمه ثمينى» توانستند در مرحله دوم داورى ها حضور يابند. دهمين دوره جايزه كتاب فصل در ۱۱ حوزه با عناوين كليات، فلسفه و روانشناسى، دين، علوم اجتماعى، علوم خالص، علوم كاربردى، هنر، ادبيات، تاريخ و كودك و نوجوان برگزار مى شود. مراسم پايانى اين دوره از جايزه از ساعت ۱۵ تا ۱۷ روز دوشنبه ۳۰ آذر (همزمان با شب يلدا) با حضور، اهالى قلم و برگزيدگان در سراى اهل قلم برگزار خواهد شد.

آيينه هنر: كنسرت گروه موسيقى ايرانى «سپندار» امروز و فردا ـ ۲۴ و ۲۵ آذر ماه ـ در تالار رودكى با اجراى قطعه اى از فرامرز پايور در دو بخش دستگاه همايون، آواز اصفهان و دشتى ابوعطا برگزار مى شود. در اين اجرا آرش عزيزى و پوريا محمد نژاد با تار، پدرام جوادزاده و نويد توسلى با سنتور، حميدرضا آفريده با كمانچه، مسعود پاد با بم تار و ستار خطابى با تنبك مى نوازند. در بخش اول اين كنسرت قطعات تصنيف رخسار (به سبك تصانيف قديم)، قطعه خيال (همراه آواز)،چهارمضراب غبار تصنيف نگاه و در بخش دوم، ستايش (پيش درآمد حجاز استاد فرامرز پايور)، مضراب پرانى دشتى(نسترن)، تصنيف گندم، قطعه فراق (تنبك و تكنوازى هاى گروه) و تصنيف كهن بوم و بر اجرامى شوند.اين كنسرت كه به سرپرستى نويد توسلى اجرا مى شود با آواز حسين بهاربين همراه است. اجراى كنسرت گروه موسيقى ايرانى سپندار ساعت ۲۰ آغاز مى شود.

ايرج راد نمايش «عيش و نيستى» را با حضور بازيگرانى همچون حسين محب اهرى، هوشنگ قوانلو، زرى اماد، سامان دارابى، نويد نوروزى، فرزانه سهيلى، خيام وقار و... تمرين مى كند. به گزارش خبرگزارى دانشجويان اين بازيگر و كارگردان تئاتر پس از سال ها دورى از عرصه كارگردانى تئاتر نمايش خود را در بخش مهمان بيست وهشتمين جشنواره تئاتر فجر به صحنه مى برد و پس از آن نيز اين نمايش را اجراى عمومى خواهد كرد. نمايش «عيش و نيستى» نوشته «تيرى مونيه» است كه براساس ترجمه ابوالحسن نجفى به صحنه مى رود. اين نمايش درباره سوء تفاهمى است كه در زندگى نويسنده اى به وجود مى آيد و نتايجى را به همراه دارد.