مصطفى رحماندوست؛ نويسنده حوزه ادبيات كودك و نوجوان؛ گفت:«در سراسر دنيا حق مالكيت معنوى متعلق به نويسنده است؛ ولى در كشورمان قراردادهاى غيركارشناسانه كليه حقوق را از نويسنده سلب مى كند. اينكه حق مالكيت معنوى متعلق به نويسنده است، يك اصل پذيرفته شده در سراسر جهان است و انحصار به كشور خاصى ندارد .» وى ادامه داد:«در كشورمان نويسنده در قرارداد با ناشر كليه حقوق يا بخشى از آن را به ناشر منتقل مى سازد كه مهم ترين مشكل در اين زمينه به نظر مى رسد.» رحماندوست با بيان اين كه قرارداد هاى ناشران مبتنى بر قانون، يكسان و نظام مند نيست، تصريح كرد:«اگر نويسنده قصد انتشار دوباره اثر را داشته باشد با موانع سختى از نظر مالى و حقوقى در اين شكل از قراردا دها روبه رو مى شود.» وى افزود: وزارت ارشاد نيز حق مالكيت معنوى نويسنده را به رسميت شناخته و اين را با اهداى جايزه كتاب سال و ادبى ديگر به نويسنده اعمال مى كند . رحماندوست كامل نبودن صنعت نشر در كشورمان را از ديگر عوامل تضييع حقوق نويسنده در اين عرصه برشمرد و به خبرگزارى كتاب گفت: «بايد در اين زمينه به سمت الگو هاى موفق در سراسر جهان برويم و بدون اينكه شمارگان اثر مورد توجه باشد، براساس نياز بازار كتاب، آثار را منتشر كنيم و همچنين ناشر را موظف به اخذ اجازه نويسنده براى استفاده هاى بعدى كنيم.» وى در پايان افزود: «راهكار مناسب در اين زمينه درست بودن قرارداد هاى نشر بر مبناى به رسميت شناختن حق سرمايه ناشر و حق مالكيت معنوى نويسنده است و بايد توجه كنيم كه ناشر در همان چاپ اول به سود و ضرر اثر توجه كرده؛ ولى مولف، سرمايه كارى زندگيش را در اختيار ناشر قرار مى دهد و اگر در انتشار بعدى سهمى نداشته باشد،
غير منصفانه به نظر مى رسد.» همچنين پرويز بيگى حبيب آبادى؛ شاعر و ناشر؛ نيز در اين باره گفت:«واگذارى حقوق مادى از طرف نويسنده به ناشر اتفاقى معمول در صنعت نشر كشور است كه بر اساس آن توافقى خصوصى ميان دو طرف صورت مى گيرد، اما مالكيت معنوى اثر تا ابد متعلق به نويسنده خواهد بود.» حبيب آبادى تصريح كرد: «مشكل اصلى آن جايى است كه برخى از ناشران بدون اجازه مولف، اثر را در نوبت هاى بعدى منشتر مى كنند كه من خود به عنوان يك نويسنده از اين مساله دچار زيان هاى زيادى شده ام.» وى ادامه داد: «در اين شرايط وزارت ارشاد بايد جلو ناشران متخلف را بگيرد؛ در حالى كه در شرايط حاضر معمولا سعى در حل مساله به شكل كدخدامنشانه است و در نهايت دعوى به دادگاه ارجاع شده كه موجب اتلاف وقت زياد و در برخى مواقع به نتيجه نرسيدن مطالبات مى شود. » بيگى حبيب آبادى افزود:«ارشاد مى تواند با اختصاص دادن مركزى به عنوان مشاور طرفين در شيوه قراداد ها، چند نوع قرارداد با شرايط متفاوت تهيه كند و آنها را در اختيار ناشران قرار داده و آنها را ملزم كند تا از اين شكل قرارداد ها، بهره  ببرند كه البته بايد توجه داشت، توافق طرفين بر اساس قانون، توافقى خصوصى بوده و وزارت ارشاد مجاز به دخالت قانونى در اين زمينه نيست.» وى تصريح كرد:«همچنين وزارت ارشاد با تحكم بيشتر و پيوستن به قانون
كپى رايت مى تواند نسبت به متخلفان با اخطار ها و مجازت هاى تكميلى اقدام كند.» وى در پايان گفت:«از سوى ديگر اين وزارتخانه بايد با اضافه كردن بخشى در برگه اعلام وصول براى انتشارهاى بعدى، نظر و اجازه نويسنده را لحاظ كند تا چاپ هاى بعدى اثر به طور قطعى با موافقت و اجازه نويسنده همراه باشد. »

عبدا... انوار، محقق و استاد دانشگاه، معتقد است موسيقى علمى تا قرن نهم در ايران زمين رواج داشت ولى با پيدايى حكومت صفويه به موسيقى رديفى تبديل شد. به گزارش مهر، نشست علمى «روش هاى ميدانى و منابع غيرچاپى پژوهش در هنر» با حضور رياست فرهنگستان هنر؛ مهندس ميرحسين موسوى؛ و رياست پژوهشكده هنر؛ حسن بلخارى؛ و محققان و پژوهشگران هنر كشور به مناسب روز پژوهش در ساختمان مركزى فرهنگستان هنر برگزار شد. عبد ا... انوار؛ محقق و استاد دانشگاه، در اين نشست گفت: «موسيقى علمى تا قرن نهم رواج داشت ولى با پيدايى حكومت صفويه به موسيقى رديفى تبديل شد. اين نوع موسيقى از روابط رياضى در اين هنر صحبت مى كند و مى بينيم ميان رياضى و موسيقى پيوند زيبايى ايجاد كرده است. رياضى مسائلى را در موسيقى مطرح كرده بود كه با آن مى توانستيم بزرگ ترين كارهاى موسيقى را انجام دهيم.» وى ادامه داد: «موسيقى علمى  يكى از رشته هاى بزرگ اين مملكت بوده و ما در حال حاضر توانسته ايم در باب كوبه اى قسمتى از منابع را استخراج كنيم؛ ولى در باب ملودى با مشكل مواجه شده ايم.» همچنين مهدى حسينى در بخش ديگرى از اين نشست در مورد ضرورت تحقيق روى آثار تصويرى فرهنگ گذشته ايران ابراز داشت: «در مورد مبانى نظرى مرتبط با هنرهاى سنتى و تجسمى، تعداد كتاب ها از انگشتان دست هم تجاوز نمى كند؛ ولى در مقابل آن، منابع تصويرى زيادى داريم كه جاى كار زيادى دارد. تحقيق در اين آثار يك بيدارى نسبت به منابع تصويرى موجودمان را ايجاد مى كند. در بسيارى از موارد وقتى اين نكات را به شاگردانمان نشان مى دهيم، نسل جوان متوجه مى شود كه اگر منابع فرهنگى و هنريمان را بار ديگر مورد بررسى قرار دهيم، مى توانيم پايگاه محكم و مستقلى داشته باشيم.» بابك خضرايى، پژوهشگر؛ نيز در ادامه، دسترسى محدود به نسخ خطى در داخل و خارج از كشور، صفحه آرايى و مشكلات ابزارى را از مشكلات تحقيق و بررسى پژوهش روى منابع غيرچاپى پژوهش در هنر ذكر كرد. فريبا افكارى؛ استاد دانشگاه؛ هم در پايان نشست اول اظهار كرد: «نسخ خطى يكى از مهم ترين منابع علمى  براى تحقيق است كه بايد از جنبه هاى مختلف مورد توجه قرار گيرد. پس توجه به جنبه هاى مختلف علمى نسخه شناسى مى تواند راهگشا باشد. البته ايجاد يك نگاه فرارشته اى يا ميان رشته اى از مباحث بسيار مهم براى توسعه پژوهش هاست.» همچنين زهره روح فر، پژوهشگر و كارشناس موزه دارى در دومين بخش نشست «روش هاى ميدانى و منابع غيرچاپى پژوهش در هنر» با اشاره به اينكه وقت آن رسيده كه مطالعات در موزه ها گسترده شود، گفت: «زمان آن رسيده است كه اشياى موزه هايمان را از ديدگاه هاى مختلف مثل علوم زيستى، شيمى، مسايل فرهنگى و جغرافيايى بررسى كنيم. مطالعات ما در مورد يك شى مى تواند منبع مطالعاتى زيادى در شاخه هاى ديگر به ما بدهد و در نهايت، منجر به شناخت مكاتب در دوره اى خاص شود.» وى در مورد كمبودهاى موزه ها افزود:  «موزه هاى ما بايد از نظر ايجاد آزمايشگاه ها قوى تر شوند و كارهاى گروهى در حوزه مطالعات اشياى موزه اى شكل بگيرد. يكى از ضروريات ديگر در اختيار قرار دادن اشيا به پژوهشگران است. البته در هيچ كجاى دنيا اصل نسخ و اشيا را در اختيار محققان و دانشجويان قرار نمى دهند اما آرشيوهاى عكس و ميكروفيلم هاى غنى اى دارند كه محققان مى توانند بررسى هاى خود را روى آن ها انجام دهند. اگر اين پيام اصلى كه محققان بايد به منابع موزه اى دسترسى داشته باشند، رواج پيدا نكند، دسترسى به اطلاعات غيرممكن است.» روح فر با ذكر اين نكته كه اطلاعات آرشيوى موزه ها صرفاً نبايد در مورد اشيايى باشد كه در تالارها به نمايش گذاشته شده اند، خواستار همكارى بيشتر مراكز علمى و موزه ها شد.

«معجزه در خيابان سى و چهارم» اثر كلاسيك گونه ادبيات كريسمس، به مزايده گذاشته مى  شود. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از اگزماينر، «معجزه در خيابان سى و چهارم» اثرى ديگر درباره عيد كريسمس است و از آثار كلاسيك در اين گونه به شمار مى آيد. نخستين چاپ اين داستان كه شصت سال پيش براى نخستين بار منتشر شد در آخرين روزهاى سال ۲۰۰۹ به حراج گذاشته مى  شود. برمبناى اين داستان فيلمنامه اى در سال ۱۹۴۷ توسط والنتين ديويس نوشته شد و جرج سيتون آن را كارگردانى كرد. داستان پس از مراسم سالانه شكرگزارى در شهر نيويورك مى گذرد و بسيارى از مردم شهر باور دارند «مكى» يك بابانوئل واقعى است. اين فيلم جوايز متعددى را از آن خود كرد و جايزه بهترين بازيگر به «ادموند گون» و بهترين فيلمنامه به «والنتين ديويس» تعلق گرفت. پس از ساخت فيلم، والنتين ديويس نسخه ساده اى از داستان چاپ شده را توسط نشر هاركورت بريس منتشر كرد.

از بين رفتن حق نشر در مورد «شازده كوچولو» اثر جاودان «آنتوان دو سنت اگزوپرى» كه از پرفروش ترين و محبوب ترين آثار قرن بيستم محسوب مى شود، به مناقشه اى قضايى و ادبى بين فرانسه و كانادا بدل شده است. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از فيگارو، با توجه به قوانين كپى رايت كانادا، در اين كشور با گذشت ۵۰ سال از فوت نويسنده هر اثر، آن اثر به تملك عموم در مى آيد و قوانين كپى رايت شامل حال آن نمى شود. با توجه به اين كه بيش از ۵۰ سال از درگذشت آنتوان دو سنت اگزوپرى خالق شاهزاده كوچولو مى گذرد، اين اثر نيز از شمول قوانين چاپ و نشر خارج شده و امتياز آن به همه مردم تعلق مى گيرد. مشكل اما از آنجا شروع شد كه در همين راستا نسخه اينترنتى اين كتاب كه روى وب سايتى كانادايى در اختيار عموم قرار گرفته، مى تواند در سراسر جهان مورد استفاده قرار گيرد. اين در حالى است كه در فرانسه با گذشت ۷۰ سال از درگذشت نويسنده  اثر، آن اثر از قوانين كپى رايت خارج مى شود. با اين حال در مورد «شازده كوچولو» كه به عنوان محبوب ترين اثر فرانسوى ها در قرن بيستم شناخته شده اين حق ممكن است تا ۱۰۰ سال پس از درگذشت نويسنده محترم شناخته شود. منافشه درباره كپى رايت آثار در كانادا و فرانسه تنها به «شازده كوچولو» محدود نمى شود و بسيارى كتاب هاى ديگر هم وجود دارند كه از درگذشت نويسنده شان بيش از ۵۰ سال گذشته و كانادايى ها به موجب قوانين كشورشان خود را محق مى دانند تا آن را در دسترس عموم قرار دهند. كتاب پرآوازه شازده كوچولو كه سال ۱۹۴۳ نوشته شده، تاكنون به ۱۸۰ زبان دنيا ترجمه و بيش از ۱۳۰ ميليون نسخه از آن فروخته شده است.

آيينه هنر: مهلت شركت در بخش مسابقه پوستر بيست وهشتمين جشنواره بين المللى تئاتر فجر تا هفت دى ماه تمديد شد. در بخش مسابقه پوستر جشنواره بيست وهشتم تئاتر فجر هنرمندانى كه در زمينه هاى مختلف مربوط به تئاتر از جمله نمايش هاى اجرا شده، جشنواره ها، سمينارها و نشست هاى تئاترى به طراحى پوستر پرداخته اند مى توانند آثار خود را براى حضور در اين بخش به دبيرخانه جشنواره ارسال كنند. هر متقاضى مى تواند پنج اثر خود را به دبيرخانه جشنواره ارسال كند منوط به اين كه پوستر ها از بهمن ماه ۸۶ تا دى ماه ۸۸ اجرا و منتشر شده باشند. آثار شركت كننده در بخش مسابقه پوستر بيست وهشتمين جشنواره بين المللى تئاتر فجر توسط هيات داورانى متشكل از على  رفيعى، بهرام كلهرنيا و كوروش پارسانژاد مورد ارزيابى و داورى قرار خواهند گرفت. «ابراهيم حسينى»، مسئوليت بخش مسابقه پوستر را برعهده دارد. بيست وهشتمين جشنواره بين المللى تئاتر فجر از دو تا ۱۱ بهمن ماه در تهران و به دبيرى حسين پارسايى برگزار مى شود.

آيينه هنر: تالار اصلى مجموعه تئاتر شهر همزمان با ايام عزادارى حضرت ابا عبدا... الحسين (ع) از ۲۹ آذر تا ششم دى ماه پذيراى اجراى ۱۱ مجلس تعزيه است. تعزيه هاى «مجلس حج امام حسين (ع)» با سرپرستى «محمد حسن مجللى» از اراك، يكشنبه ۲۹ آذر ساعت ،۱۸ « شبيه نامه هاشم » با سرپرستى «اسماعيل مجللى نسب »از اهواز دوشنبه ۳۰ آذرماه ساعت ۱۸ و «شبيه خوانى خسرو و جمشيد » با سرپرستى «غلامرضا خلجى» از« خوانسار» سه شنبه يكم دى ماه ساعت ۱۸ در تماشاخانه اصلى مجموعه تئاترشهر اجرا مى شود. همچنين مجلس تعزيه « عباس هندو » با سرپرستى «حسن عنايت پور» از سبزوار ساعت ۱۸ و مجلس تعزيه « طفلان زينب (س)» با سرپرستى «افسانه زمانى » از تهران ساعت ۱۷ روز دوم دى ماه، مجلس تعزيه « على اكبر (ع) »با سرپرستى «اسماعيلى فر و عسگرى »از شهرستان «شوش » سوم دى ماه ساعت ،۱۸ مجلس تعزيه « طفلان مسلم » با سرپرستى «محسن ميرزاعلى »از تهران چهارم دى ماه ساعت ۱۸ و مجلس تعزيه « حضرت عباس (ع)» با سرپرستى «احمد عزيزى »از تهران پنجم دى ماه ساعت ۱۸ در سالن اصلى تئاتر شهر اجرا مى شود. از ديگر آثار تعزيه كه در تالار اصلى مجموعه تئاترشهر اجرا مى شود مى توان به تعزيه هاى « شهادت امام حسين (ع) و بازار شام » با سرپرستى «احمد عزيزى » از تهران كه ششم دى ماه ساعت ۱۰ و ۱۸ در تماشاخانه اصلى مجموعه تئاتر شهر اجرا مى شود اشاره كرد.

تازه ترين نقاشى هاى «محسن وزيرى مقدم»؛ نقاش مدرنيست ۸۵ ساله در گالرى طراحان آزاد به نمايش درآمد. اين هنرمند نقاش كه طى آذر ماه سال جارى در سفر خود به ايران، دو نمايشگاه نقاشى و مجسمه را يكى در سارى و ديگرى در شيراز برپا كرده است، اين بار تازه ترين آثار خود را در گالرى طراحان آزاد به نمايش گذاشته است. بزرگ ترين نمايشگاهى كه در سال هاى اخير از آثار اين هنرمند در كشورمان برگزار شد به سال ۱۳۸۳ بازمى گردد كه موزه هنرهاى معاصر تهران در آن سال تمام فضاى نمايشگاهى خود را به نقاشى ها و مجسمه هاى اين هنرمند اختصاص داد. وزيرى مقدم پس از آن با وجود آنكه با مشكلات و اختلالات شديد بينايى مواجه بود همچنان به خلق آثار تازه ادامه داد و چند نمايشگاه در نگارخانه هاى آسياب، دى و هور برپا كرد كه با استقبال همراه بود. گفتنى است: اين نمايشگاه تا چهارم دى ماه ادامه دارد. گالرى طراحان آزاد در ميدان فاطمى،ميدان سلماس،ميدان گلها،شماره ۵ واقع است.