معاون هنرهاى سنتى و صنايع دستى كشورمان از تصويب ممنوعيت فروش اقلام صنايع دستى خارجى در تمامى اماكن و محوطه هاى تاريخى كشور خبر داد.تهمينه دانيالى با بيان اين مطلب گفت:  اين موضوع همزمان با سفر هيأت دولت و رئيس جمهور به استان فارس به تصويب رسيد.وى با اشاره به اينكه بازار فروش صنايع دستى و هنرهاى سنتى كشورمان به واسطه ورود بى رويه محصولات خارجى بسيار متضرر شده است، اظهار داشت:  متأسفانه نبود فرهنگسازى مناسب، زمينه ساز آشنايى ناكافى مردم كشورمان باصنايع دستى و هنرهاى سنتى شده است. معاون هنرهاى سنتى و صنايع دستى كشورمان ادامه داد: بناهاى تاريخى به عنوان اماكنى كه هميشه مورد توجه گردشگران كشورمان هستند نبايد محلى براى نمايش صنايع دستى خارجى باشد. دانيالى تصريح كرد:  صنايع دستى ايران از لحاظ تنوع و كيفيت در دنيا حرف اول را مى زند و اين در حالى است كه ورود بى رويه محصولات خارجى انگيزه توليد كنندگان ما را به شدت كاهش داده است. اين مقام مسئول با بيان اينكه با وجود منسوخ شدن تعدادى از رشته هاى صنايع دستى ايران، نبايد زمينه منسوخ شدن رشته هاى ديگر را نيز فراهم كرد، گفت:  فراموشى اين توليدات توسط مردم و كاربردى نشدن آن ها در زندگى شان توليد اين محصولات را به حداقل مى رساند. به گزارش ميراث آريا، وى در ادامه اظهار داشت: در سفر جديد هيأت دولت به استان فارس موفق شديم مصوبه ممنوعيت فروش صنايع دستى غير ايرانى را در اماكن و محوطه هاى تاريخى كشور دريافت كنيم. معاون هنرهاى سنتى و صنايع دستى كشور اضافه كرد:  اين مصوبه به طور موقت در تمامى اماكن و محوطه هايى كه ثبت ملى و جهانى اند قابليت اجرايى دارد. تهمينه دانيالى يادآور شد: با اجراى اين مصوبه تنها هنرمندان و صنعتگران كشورمان امكان نمايش و فروش محصولاتشان را در اين مراكز را خواهند داشت.

به گفته سرپرست معاونت حفظ، احيا و ثبت آثار تاريخى استان گلستان، يك حمام قاجارى در راميان و ساختمانى از دوره پهلوى اول در بهشهر پس از پايان مرمت به موزه  تبديل مى شوند. حميد عمرانى در گفت وگو با ايسنا، بيان كرد: يك حمام قاجارى در راميان وجود دارد كه مراحل مطالعاتى را پشت سرمى گذارد و پس از پايان اين مرحله، مرمت آن آغاز مى شود.وى ادامه داد: در بهشهر نيز يك ساختمان قديمى از دوره پهلوى اول وجود دارد كه استان گلستان پيشنهاد داده است، اين بنا به موزه ابريشم بافى تبديل شود؛ ولى هنوز به طور قطعى مشخص نيست. همچنين خانه اميرلطيفى در بافت تاريخى گرگان مرمت مى شود. اين بناى قاجارى پس از پايان كار به موزه هنرهاى دستى تبديل خواهد شد. عمرانى درباره بقعه آق  امام نيز گفت: اين اثر صفوى كه در حوزه بندر تركمن قرار دارد، به دليل نفوذ رطوبت در گنبدش به شكل اضطرارى مرمت شد. وى اظهار داشت: در بافت قديم گرگان، مرمت بناهاى تاريخى به طور مستمر ادامه مى يابد. اين امر هم به دليل اهميت ويژه اين بافت و معمارى هاى قديمى موجود در آن است. به گفته وس، بافت قديم گرگان با توجه به نوع معمارى در منطقه ، در سال ۱۳۱۰ در فهرست آثار ملى كشور ثبت شد. اين بافت، يك مجموعه پيوسته و بناهاى قديمى زيادى مانند مسجد، مدرسه و آب انبار دارد. البته از اوايل دوره پهلوى تا امروز، به دليل توسعه شهرى، تغييراتى در آن به وجود آمده و فضاى اصلى بافت كمى تغيير كرده است.

در هفتمين نشست تخصصى موزه ملى ايران، فارغ التحصيل دكترا از دانشگاه ميشيگان و استاد كالج دارتموت پروژه اى با عنوان« باستان شناسى مانا مستلزم نگاهى نو» ارائه كرد.كاميار عبدى با اشاره به اين پروژه گفت: مانا پادشاهى كوچكى در شمال غرب ايران، جنوب غربى درياچه اروميه بود كه احتمال مى رود تا داخل خاك عراق امروزى نيز امتداد داشته است. اين دكتراى انسان شناسى با گرايش باستان شناسى با بيان اين كه اطلاعات كلى چون اسم پارچه ها،شهرها و ايالت از اين پادشاهى كوچك در دست است افزود: در واقع اين سرزمين داراى يك تاريخ ۱۵۰ ساله است. وى اضافه كرد: براساس متون آشورى ها به نظر مى رسد مانا يكى از پادشاهان بومى بود كه به تدريج مردم آريايى و ايرانى با اين مردم بومى ارتباط پيدا كرده و به طور كامل اين منطقه ايرانى شد. وى با اشاره به در دست بودن اطلاعات كلى در مورد ۱۵۰ سال حكومت ماناها بيان داشت: البته اطلاعاتى در موردچگونگى تشكيل اين حكومت، بنيانگذار آن و چگونگى تركيب مردم اين سرزمين از نظرجمعيت شناسى موجود نيست اما در دهه ۶۰ و ۷۰ تلاش هاى باستان شناسى در اين باره آغاز شد. به گزارش ميراث آريا، عبدى اشتباه در محاسبات سياسى را عامل پايان حكومت مانا عنوان كرد و گفت: در زمان حمله مادها به آشورها، مانا طرف بازنده را گرفت و با آشورها متحد شد و سپاه ماد در حمله خود، سرزمين مانا را نيز لگدمال كرد.وى عامل شناسايى هر فرهنگ، اجتماع و واحد سياسى را تعدادى مواد فرهنگى اعلام كرد و اظهارداشت: البته درگذشته اين فرايند با سفال ارزيابى مى شد.عبدى يادآورشد: در اواخر دهه ۷۰-۸۰ انتقادهايى مبنى براين كه نمى توان از سبك سفال به شناسايى فرهنگ رسيد صورت گرفت از اين رو به دنبال شاخصه هاى باستان شناسى ديگرى براى تعريف حداقل واحد سياسى حكومت سرزمين مانا بر اساس اين محور شديم.اين دكتراى انسان شناسى به بزرگترين دستاورد انجام شده در اين پروژه اشاره كرد و گفت: بر اساس ويژگى هاى اين منطقه حدس مى زنيم اين منطقه مربوط به دولت مانا باشد.وى با اشاره به كشف آجر لعابى از منطقه بوكان، محوطه ربط، زيويه و حسنلو اظهار داشت:البته آجر لعابدار تنها اثر ويژه اين منطقه نيست چرا كه نزديك خاور نزديك سبك بومى و محلى آجر لعاب دار ظاهر شده كه احتمال دارد شاخص قابل قبولى براى فرهنگ مانايى باشد.عبدى يادآورشد:براساس روش استدلال باستان شناختى مى توان استدلال كرد كه دوباره آجرهاى لعاب دار در حفارى هاى ديگر محوطه هاى مناطق منتسب به مانا نيز يافت شود.وى مهمترين دستاورد اين برنامه پژوهشى را علاوه بر عرضه اطلاعات علمى، داشتن ويژگى باستان شناسى براى فرهنگ مانايى عنوان كرد و گفت: البته اين شاخصه از آشور و بابل تا اين منطقه و از شمال غربى كشور امتداد پيدا كرده است.به گفته اين كارشناس؛ البته كشف نمونه هاى مشابه در اين فاصله كه از نظر تاريخى-جغرافياى منطقه با محدوده سرزمين مانا يكسان است مى تواند راه گشا باشد.وى با اشاره به ارتباط آجرهاى لعابدار به قشر اشرافى جامعه گفت: البته باتوجه به محوطه هاى كشف شده نمى توان گفت تمام مردم اين مناطق از اين آجر لعابدار استفاده مى كردند.

حميده چوبك در ادامه برنامه هاى هفته پژوهش در پژوهشكده حفاظت و مرمت آثار تاريخى فرهنگى گزارشى با عنوان حوزه  فرهنگى جازموريان براساس كاوش باستان شناسى شهر كهن جيرفت را ارائه كرد. پژوهشگر شهر دقيانوس درباره  شهر دقيانوس توضيح داد: حوزه آبريز جازموريان در جنوب شرق ايران است كه تسلسل فرهنگى در هفت دوره تا دوران اسلامى در اين حوزه تداوم دارد. وى با اشاره به اين  كه بالاترين لايه مستقل تاريخى شهر جيرفت را مربوط به دوره سلجوقى است خاطرنشان كرد: گفته مى شود اين منطقه تختگاه زمستانى سلجوقيان بوده است. مدير پايگاه الموت هسته  اصلى اين شهر ۱۲ كيلومترمربع و گستره  آن را نزديك به ۴۰ كيلومترمربع دانست تصريح كرد: بر اساس شواهد موجود اين شهر متروپوليتن يا كلان شهرى بوده و داراى كوچه هاى سنگ فرش، مهندسى آب، بخش صنعتى و گورستان در بخش غربى بوده است. وى به كشف گور زيباى يك كودك اشاره كرد كه به طرز زيبايى توسط مادر كودك با سنگ پر شده بود گفت:براى حفظ بيشتر اين گور قرار شد براى دريافت اطلاعات بيشتر در زمان بهترى آن را بررسى كنيم بنابراين گور سرپوشيده باقى ماند ولى سال بعد در آن حفارى قاچاق انجام شده بود. چوبك در ادامه با اشاره به كشف بقاياى مسجدجامع بزرگ شهر دقيانوس بيان داشت: مسجد جامع با وسعتى نزديك به چهار هزار متر مربع، يكى از مساجد بزرگ شبستانى است كه در قرن سوم هجرى ساخته شده و در دوره سلجوقى با تغييراتى از آن استفاده شد. به گزارش chtn، به گفته اين دكتراى باستان شناسى؛ آثارى از تزئينات معمارى و ديواركوب، پيكرك هاى گل پخته و قالبى بيانگر تداوم هنر اشكانى و ساسانى، آجرهاى منقوش و قالبى، پنجره هاى مشبك از گل پخته، تزئينات نقاشى و گچ برى دريافته هاى ما بدست آمد. پژوهشگر شهر دقيانوس در پايان گفت: در مجموع بررسى آثار بدست آمده بيانگر تجمل، آبادى و سرزندگى ساكنان مرفه اين شهر بوده است.

نمايشگاهى مربوط به نحوه نگرش مصريان باستان به زندگى و حيات پس از مرگ، در سنگاپور گشايش يافت. اين نمايشگاه كه با موضوع « در جستجوى جاودانگى- دنياى مصر باستان» برپا شده، نگاهى تازه را به چگونگى مراسم تدفين و روش هاى موميايى ساكنان اين منطقه و دلايل تغيير آن در گذر زمان مى پردازد. نزديك به ۲۵۰ شى مخصوص كفن و دفن متعلق به ۴۰۰۰ هزار سال پيش از ميلاد تا سال ۹۵۰ ميلادى، كه در عقايد مصريان باستان عامل اصلى انتقال آنها از هستى زمينى به جاودانگى بوده و بيشتر آنها از موزه هاى مصرى و مجموعه خاور نزديك موزه KHM وين منتقل شده اند، در اين نمايشگاه به نمايش در آمده اند. مايكل هوتنر، رئيس موزه KHM وين گفت: بيشتر مردم مصر را با اهرام ثلاثه، موميايى ها و توت آنخ آمون مى شناسند. اما زندگى روزانه اى هم وجود داشت كه اين موزه سعى در نمايش آن دارد. همين علاقه به زندگى بود كه موجب به وجود آمدن تمام اين آثار براى جاودانه نگاه داشتن آنها شد. به گزارش ميراث آريا، اين نمايشگاه كه در روزهاى هشتم ژانويه، پنجم فوريه و پنجم مارس، تورهاى تفريحى ويژه اى دارد و تا چهارم ماه آوريل داير خواهد بود.

مقامات موزه برلين،  شكننده بودن مجسمه ملكه نفرتى تى را دليل اصلى رد درخواست مصرى ها در بازپس دادن اين اثر باستانى اعلام كردند. به گفته يكى از مسئولان موزه برلين، شكننده بودن مجسمه ملكه نفرتى تى و احتمال آسيب ديدن اين اثر در هنگام انتقال به مصر، دليل اصلى عدم موافقت اين موزه به درخواست مصرى ها اعلام شد. علاوه بر آن، آلمانى هاى ادعا مى كنند اين مجسمه به صورت كاملاً قانونى توسط يكى از مقامات دولت پروس در اوايل قرن نوزدهم از مصر به اين كشور انتقال يافته است. ادعاى آلمانى ها هنگامى مطرح شده است، كه چندى پيش، رئيس شوراى عالى عتيقه جات مصر از برملا شدن سندى توسط رئيس موزه برلين خبر داده بود كه غيرقانونى بودن خروج مجسمه از مصر را نشان مى داد. اما بعد از آن طرف آلمانى با چرخشى ۱۸۰ درجه اى از صحبت هاى قبلى خود عنوان كرد: دلايل طرف آلمانى واضح و روشن بوده و اين انتقال به صورت كاملاً  قانونى صورت گرفته است. به گزارش chtn، با اين وجود زهى هواس، رئيس شوراى عالى عتيقه جات مصر همچنان بر ادعاهاى خود اصرار داشته و معتقد است، كاشف آلمانى اين مجسمه، با بى ارزش خواندن آن، موفق به خروج اين مجسمه در سال ۱۹۱۳ شده است.گفتنى است، دولت مصر از سال ۱۹۳۰ تاكنون، خواهان بازگردانده شدن اين مجسمه بوده كه همواره اين درخواست از سوى مقامات آلمانى رد شده است.

باستان شناسان در منطقه كالينينگراد روسيه موفق به كشف مقاديرى از اشيا تزئينى باستانى ساخته شده از برنز شدند. اين آثار كه در جنگل هاى شمالى روسيه كشف شده، شامل ۱۲ شى برنزى بوده كه در قرن هاى ششم تا چهارم پيش از ميلاد ساخته شده اند.پنج دستبند تسمه اى، سه گردنبند بافته شده، يك دستبند سرآستين مانند، يك دستبند سيمى و سوزنى با انتهاى مدور، مجموعه كشف شده در جنگل هاى كالينينگراد را تشكيل مى دهند. دانشمندان با كمياب دانستن وجود چنين اشيايى در اين منطقه اعلام كردند:  اين آثار منحصر به فرد نگرشى جديد بر فرآيندهاى تاريخى اين منطقه را به وجود آورد كه مدت ها پيش و در زمان امپراتورى پروس در اين كشور صورت گرفته بود.به گفته باستان شناسان، شكل ظاهرى برخى از اشيا به دست آمده نشان مى دهد كه بوميان اين منطقه رابطه نزديكى با ساكنان جنوب اسكانديناوى در قرن هاى ششم تا چهارم پيش از ميلاد داشتند.