اغلب شاعران فارسى زبان به مصيبت ها و مشقت هايى توجه كرده اند كه امام حسين(ع) و ياران ايشان متحمل شدند و همين امر موجب ناشناخته ماندن بسيارى از ابعاد عرفانى، حماسى و اجتماعى قيام عاشورا شده است.مصطفى محدثى خراسانى، شاعر در گفتگو با خبرگزارى قرآنى ضمن بيان مطلب فوق گفت: «اكثر شاعران فارسى زبان در پرداختن به واقعه عاشورا به مشقت هايى كه بر كاروان امام حسين(ع) وارد شده يا به چگونگى رخ دادن اين حادثه بسنده كرده اند و ابعاد مختلف ديگرى از جمله رويكرد عرفانى اين حادثه از نظرها دور مانده است.»اين شاعر، نگاه عرفانى به واقعه عاشورا را از سوى شاعران و نويسندگان مغفول دانست و اظهار كرد: «فقط شاعرى به نام «عمان سامانى» با نگاهى عارفانه به قيام امام حسين(ع) توجه كرده و سلوكى را كه امام حسين (ع) براى رسيدن به لقاء ا... برگزيده را شرح داده است؛ به اين ترتيب كه گذشتن امام از جان عزيزان خويش و ناتمام گذاشتن مناسك حج را آخرين مرحله از مراحل سلوك عرفانى امام دانسته است ولى ديگر شاعران ما بهره بسيار كمى از اين رويكرد برده اند.»وى در ادامه با اشاره به ابعاد اين حادثه افزود: «وجه حماسى واقعه عاشورا و پتانسيل عظيم آن براى كسب الگو و درس آموزى عموما نيز مورد غفلت شاعران واقع شده است.»اين شاعرهمچنين اظهار كرد: «پس از گذشت سال هاى متمادى، افق فكرى جديدى در ادبيات فارسى نسبت به حادثه عاشورا گشوده شده كه آن افق، توجه به چرايى قيام امام حسين(ع) بود نه چگونگى آن كه از اين منظر، قيام امام حسين(ع) فقط يك حادثه دلخراش و مصيبت بار نبود بلكه علم عدالت طلبى از طريق شهادت بود كه حجتى براى تشخيص و تمييز حق از باطل شد. در اين جريان بود كه حضرت زينب(س) به عنوان علمدار كربلا پس از حادثه كربلا معرفى شد.»وى با اشاره به نگاه جديدى كه پس از انقلاب به اين حادثه شكل گرفته است، گفت: «البته پس از انقلاب اسلامى نگاه تازه اى به اين واقعه شد كه نوعى درآميختگى ميان حماسه و عرفان را از قيام عاشورا عرضه مى كرد كه يقينا در گشودن افق هاى جديد براى پيوند عرفان و حماسه از واقعه عاشورا موثر است و مى تواند مورد استفاده شاعران قرار گيرد.»محدثى خراسانى با اشاره به رويكرد چند جانبه به واقعه عاشورا اظهار كرد: «بهترين نگاه به حادثه عاشورا نگاهى است كه جنبه هاى عرفانى، حماسى و اجتماعى عاشورا را باهم به تصوير بكشاند تا مخاطب اثر با توجه به بخش عرفانى عاشورا، ازجنبه هاى ديگر اين قيام بى نظير عدالت خواهى و ظلم ستيزى غافل نماند.»وى با اشاره به عميق شدن مفاهيمى خاص پس از حادثه عاشورا در ادبيات فارسى اظهار كرد: «تا پيش از انقلاب، اشعارى كه براى ائمه (ع) سروده مى شد بيشتر از جانب مداحان بود و فقط در مجالس مداحى، اشعار ائمه (ع) خوانده مى شد اما پس از انقلاب كه شاعران صاحب سبك و مضمون گرا به اين حوزه ارزشمند توجه كردند، مفاهيم عميق و بلندى از جمله عطش، آب، عدالت، دست، بازو و خون وارد ادبيات شد و شاعران نيز در جهت تأثيرپذيرى عاطفى و انتقال مفاهيم، آنچنان در اين عرصه پيش رفتند كه اين كلمات متداول با نام ائمه عليهم السلام گره خورد؛ به گونه اى كه با شنيدن اين مفاهيم، واقعه عاشورا و اصحاب آن به اذهان متبادر مى شود.»

فاطمه سالاروند معتقد است: «زنان شاعر پس از گذر قرن ها، زبان گويايى براى بيان حرف هاى شان پيدا كرده اند.» اين شاعر درباره شعر زنان عنوان كرد: «حضور زنان شاعر مختص چند دهه اخير نيست. زنان هميشه در حوزه ادبيات از گذشته هاى دور حضور داشته اند؛ اما به دلايل تاريخى - فرهنگى، اين حضور زنان شاعر ثبت نشده و از آن هايى هم كه حضورشان ثبت شده، آثار اندكى باقى مانده است.» او در ادامه يادآور شد: «در واقع، بخش اعظمى از ادبيات زنانه در قرون گذشته تاريخ ادبيات ايران به صورت متل ها، كنايه ها و قصه هاى شفاهى بوده كه سينه به سينه به نسل هاى بعد منتقل شده؛ اما آن چه به ادبيات مكتوب زنانه مربوط است، از دوران مشروطه به اين سو شكل گرفته است.» او همچنين از شعر به عنوان هنر ملى ايرانيان ياد كرد و متذكر شد: «شعر همواره در زندگى ايرانيان نقش و حضورى جدى داشته است و به اعتقاد من، حضور زنان شاعر مى تواند به استمرار شعر در زندگى و فرهنگ ايرانيان كمك كند.» اين شاعر خاطرنشان كرد: «طى صد سال اخير همان طور كه به واسطه تحول هاى اجتماعى - فرهنگى، سبك زندگى ايرانى دستخوش تحول هاى چشم گيرى شده، اين تحولات تأثيرش را بر روى ادبيات هم گذاشته است و امروز در حوزه شعر زنان و ادبياتى كه زنان خلق مى كنند، اين تأثير را با وضوح بيشترى مى بينيم و درواقع، زنان شاعر در بيان حس و كنش هاى عاطفى بى واسطه تر و بى پرده تر سخن مى گويند و با زبانى روشن تر احساس شان را درباره زندگى مطرح مى كنند.» سالاروند متذكر شد: «در پى تحولاتى كه در جامعه ايرانى رخ داده، نمى توان گفت كه دستاورد مدرنيته و تفكر مدرن براى مرد و زن يكى بوده است؛ زيرا كه مردها همواره در طول تاريخ تمدنى ايران به دلايل مذهبى - تاريخى، فرصت و مجال بيشترى براى ظهور و بروز خود داشته اند و جامعه هم اين را از آن ها طلب مى كرده است؛ اما زنان در لفافه حرف شان را مى زدند و سخن مى گفتند. هرچند برخى از موانع حضور زنان در عرصه هاى مختلف خلاقيت و اجتماع برطرف شد؛ اما همچنان با محدوديت هاى بسيارى روبه رو هستند كه اين محدوديت ها بخشى از دغدغه هاى شعر آن ها را رقم مى زند.» سالاروند در ادامه از بى توجهى فضاى نقد نسبت به سروده هاى زنان شاعر انتقاد كرد و عمده مضامين دغدغه هاى شعر زنان را مسائل معطوف به جامعه دانست و به ايسنا گفت: «زنان شاعر در شعرهاى شان از تك افتادگى انسان در جامعه، آرزوى صلح براى همه، آشتى و دوست داشتن و همچنين روابط سالم انسانى سخن مى گويند؛ مسائلى كه به نظر رؤيايى دوردست مى رسد و شاعران اين رؤياها را در شعرهاى شان مى بينند.» اين شاعر خواستار توجه بيشتر اهل نقد به حوزه شعر زنان شد و گفت: «اگر نقدهاى جدى تر و علمى ترى در اين حوزه نوشته شود، به وضوح مى توانيم دامنه حضور و گستردگى فعاليت شاعران زن را مورد بررسى قرار دهيم.»

از ويژگى هاى اجراى تعزيه در گذشته، ماهيت طبيعى آن و حس حقيقى بود كه تعزيه خوان به مخاطب خود انتقال مى داد و همه چيز ذات طبيعى خود را حفظ مى كرد، در حالى كه در دوران معاصر و ماشينى شدن زندگى بشر، حس نوستالژيك بسيارى از وقايع سنتى و قديمى از بين رفته و گويى برخى تعزيه خوانان بدون ميكروفون قادر به اجراى برنامه خود نيستند. اميرعلى پرتوى؛ بازيگر تئاتر و تعزيه؛ به خبرگزارى قرآنى گفت: «تئاتر يكى از هنرهاى قديمى و قدمت دارى است كه در همه جاى دنيا با سبك هاى كلاسيك و مدرن شناخته شده است. هر كشورى به فراخور فرهنگى كه دارد، داراى يك تئاتر ملى و مختص به خود است كه مى توان آن را آيينه تمام نماى تئاتر و هنر فرهيخته آن ملت دانست.» وى با بيان اينكه تعزيه مظهر تجلى و درخشش تئاتر دينى و عاشورايى است، گفته هاى خود را تكميل كرد وافزود:«تعزيه  خوانى و مداحى نيز در كشور ما به عنوان يكى از قديمى ترين شيوه هاى نمايشى، تئاتر اين سرزمين را منحصر به فرد و متمايز كرده است و قدمت آن به سال هاى بسيار دورى باز مى گردد؛ لذا به جرات مى توان آن را اصيل ترين گونه تئاتر دينى محسوب كرد.» پرتوى در بخش ديگرى از سخنان خود درباره ويژگى هاى نمايشى تعزيه تصريح كرد: «تعزيه را به تنهايى نمى توان در دنياى تئاتر محدود كرد، زيرا اين مقوله ارتباط نزديك و مستقيمى با جهان موسيقى دارد. تعزيه از تركيب حركت و نوا تشكيل شده است، بنابراين تعزيه نقطه تلاقى تئاتر دينى و موسيقى عاشورايى است. تعزيه معمولاً يك متن از پيش تعيين شده دارد كه ديالوگ هاى آن بيشتر مبتنى بر اشعار سوزناك ومداحى  گونه است تا گفتار محاوره اى.» اين هنرمند در ادامه متذكر شد: «مرثيه خوانى نيز در تعزيه جايگاه مشخصى دارد و معمولاً خوانش متون مربوط به تعزيه با نواهاى بخصوصى همراه است. در گذشته رسم بر اين بود كه مراسم تعزيه در تكيه هاى مختلفى برگزار شود، اما در حال حاضر برگزارى مراسم تعزيه در گوشه و كنار شهر اتفاق مى افتد. حتى همايش آيين هاى عاشورايى بخش ويژه اى را به اين مراسم اختصاص داده است.» پرتوى در پاسخ به اين پرسش كه تفاوت برپايى تعزيه در گذشته با دوران معاصر در چيست؟، يادآور شد: «در گذشته تعزيه خوان ها بدون استفاده از تكنولوژى و امكانات صوتى و فنى كه در حال حاضر موجود است، برنامه خود را اجرا مى كردند و از ويژگى هاى اين اجرا ماهيت طبيعى آن و حس حقيقى بود كه تعزيه خوان به مخاطب خود انتقال مى داد. اين مسأله در زمان هاى گذشته و نقالى هم مصداق دارد. آن زمان چيزى به نام بلندگو وجود نداشت و همه چيز ذات طبيعى خود را حفظ مى كرد.» وى در تكميل مطالب فوق خاطرنشان كرد: «در حالى كه در دوران معاصر و ماشينى شدن زندگى بشر، حس نوستالژيك بسيارى از وقايع سنتى و قديمى از بين رفته است و گويى برخى تعزيه خوانان بدون ميكروفون قادر به اجراى برنامه خود نيستند.» پرتوى تعزيه را يكى از باارزش ترين سرمايه هاى ملى دانست و اظهار كرد: «با وجود تغييرات اجتناب ناپذيرى كه به واسطه گذر زمان رخ مى دهد بايد تا حد توان اين هنر مذهبى و ملى را حفظ كرد و اجازه نداد كه پيشرفت تكنولوژى اصالت تعزيه را از بين ببرد.» وى در پايان عنوان كرد: «به اعتقاد من بايد بزرگترين رسالت هنرمندان، تعزيه خوانان و علاقمندان به اين هنر حفظ وجوه اصلى آن باشد و مسئولان نيز با فراهم كردن شرايط براى تعزيه خوانان و حمايت از كارهاى آنها در قالب ايجاد فضاهاى مناسب اجرا به حفظ و ماندگارى اين هنر اصيل كمك كنند.»

آيينه هنر: بيش از هزار نامه و كارت پستال از گنجينه شخصى «خوان ميرو» براى نخستين بار در معرض ديد عموم قرار مى گيرند. بنياد خوان ميرو، اعلام كرد كه با همكارى مؤسسه لوئيس كارلا و اديتوريال بارسينو نمايشگاهى از مجموعه نامه هاى شخصى ميرو را براى نمايش عمومى آماده مى كند. اين مجموعه شامل مراسلات و مكاتبات ميرو با بستگان، دوستانش و برخى از هنرمندان و منتقدان، گالرى داران و روزنامه نگاران مى شود. به گفته يكى از مسئولان برپايى اين نمايشگاه، اين نامه ها ما را با روحيات ميرو از سنين جوانى تا كهولت آشنا مى سازد. مرور اين مكاتبات شبيه به كتاب راهنمايى است كه ما را به دنياى ذهنى اين نقاش برجسته اسپانيايى به عنوان يك هنرمند در پاريس، در زمان حكومت فرانكو و جريانات هنرى دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ هدايت مى كند. خوان ميرو، نقاش، مجسمه ساز و سفالگر اسپانيايى عمدتاً به خاطر آثار منحصر به فردش در مكتب سورئاليسم شهرت دارد.

نمايشگاه بين المللى كتاب تايپه كه از ۲۷ ژانويه سال آينده ميلادى (۷ بهمن ماه) افتتاح مى شود ميزبان تعداد زيادى از ميهمانان فرانسوى و آثار ادبى اين كشور خواهد بود. به گزارش مهر به نقل از سايت «اى تايوان  نيوز»، بنياد نمايشگاه كتاب تايپه كشور فرانسه را به عنوان موضوع نمايشگاه امسال انتخاب كرده  چرا كه در سالهاى اخير ترجمه كتابهاى فرانسوى زبان به زبان چينى با رشد چشمگيرى مواجه بوده  است. پولين لين مدير اين بنياد گفت: «فروش كتابهاى ترجمه شده از زبان فرانسه در سال ۲۰۰۸ نسبت به سال ،۲۰۰۷ بيست وهشت درصد افزايش يافته  است.» در نمايشگاه كتاب اين دوره ۴۰ شخصيت برجسته فرهنگى فرانسه از جمله چند نويسنده مشهور چون موريل باربرى و فليپ كلودل حضور خواهند يافت. در اين نمايشگاه علاوه بر به نمايش درآمدن ۲۵۰۰ عنوان از آخرين نشريات فرانسوى، كتابخانه ملى فرانسه نيز با برخى كتابهاى مربوط به قرون ۱۸ تا ۲۰ شركت مى كند. تبادل تجربيات و مبادلات تجارى بين ناشران فرانسوى و تايوانى از ديگر فعاليتهاى اين رويداد فرهنگى خواهد بود. نمايشگاه بين المللى كتاب تايپه از ۲۷ ژانويه تا ۱ فوريه (۷ تا ۱۲ بهمن) در مركز تجارت جهانى تايپه و در سه سالن برگزار خواهد شد.

جى.كى رولينگ خالق مجموعه داستانهاى هرى پاتر به عنوان پرفروش ترين نويسنده اين دهه شناخته شد. به گزارش مهر به نقل از سايت «هرى پاتر پيج»، رولينگ با فروش فوق العاده آثارش ركورد فروش را بين سالهاى ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹ از آن خود كرد. رولينگ ۲۱۵ ميليون پوند از فروش آثارش به دست آورد كه اين رقم وى را به نويسنده اى افسانه اى تبديل كرده  است. همچنين كتاب «رمز داوينچى» اثر دن براون با ۵‎/۲ ميليون نسخه و ۴‎/۴ ميليون دلار فروش به عنوان پرطرفدارترين كتاب اين دهه شناخته شد. رولينگ  درسال  ۱۹۹۰ هنگامى  كه  در انتظار يك  قطار كه  تأخير داشت  بود ايده   هرى پاتر و مدرسه   جادوگرى  در ذهنش  شكل  گرفت  و سه  سال  بعد در زمانى  كه  از همسر روزنامه نگار پرتغالى اش  جدا شده بود  در يك  بحران  شديد روحى  و مادى  شروع  به  نوشتن  اولين  كتابش  كرد كه پس از دو سال و يازده ماه  كار پيوسته دست نوشته هايش  را براى  دفتر انتشاراتى  بلومزبرى  فرستاد و از همان زمان بود كه به جهان نويسندگى راه پيدا كرد و كتابهايش عالمگير شد.

آيينه هنر: نمايش «تنديس» نوشته مهدى ايوبى با كارگردانى پرستو كرمى از ۸ تا ۱۸ دى در سالن تجربه فرهنگسراى بهمن اجرا مى شود. در اين نمايش پرستو كرمى،مسعود رحيم پور،زرى كريمى، مهرى آل آقا و سياوش جامع به ايفاى نقش مى پردازند. اين نمايش داستان مجسمه ساز زنى به نام آذر است كه دوران باردارى را در حالى سپرى مى كند كه همسرش در جنگ است و او بايد دشوارى هاى بمباران و جنگ و فشارهاى اجتماعى را به تنهايى تحمل كند.

آيينه هنر: مهلت ارسال آثار به جشنواره شعر فجر تا پايان وقت ادارى پانزدهم دى ماه تمديد شد. بنا بر اعلام مصطفى اميدى - دبير اجرايى چهارمين جشنواره بين المللى شعر فجر - با توجه به اتمام مهلت ارسال آثار و درخواست هاى مكرر شاعران استانى و بعد از جلسه هماهنگى دبيران جشنواره مقرر شد كه مهلت ارسال آثار تا پايان وقت ادارى پانزدهم دى ماه تمديد شود. او افزود: «پانزدهم دى ماه آخرين مهلت ارسال آثار به دبيرخانه جشنواره است و اين مهلت تمديد نخواهد شد. شاعران مى بايست تا زمان مشخص شده براى ارسال آثار اقدام كنند. » اميدى تأكيد كرد: «متقاضيان شركت در جشنواره بايد ۲۰ تا ۳۰ صفحه از اشعار چاپ نشده يا چاپ شده در كتاب يا نشريات (از سال ۷۷) تا كنون را به دبيرخانه جشنواره ارسال كنند. » چهارمين جشنواره بين المللى شعر فجر در سه بخش استانى، كشورى و بين المللى و در دو سطح جوان (زير ۳۰ سال) و بزرگسال، بهمن ماه برگزار خواهد شد.

گروه كر دختران به سرپرستى شهلا ميلانى قطعاتى از موسيقى فولكلورايرانى با تنظيم ثمين باغچه بان را در جشنواره موسيقى فجر اجرا مى كند.سرپرست گروه كر دختران با اعلام اين خبر به مهر، گفت: «باتوجه به تغييراتى كه در اعضاى گروه انجام شده قصد داريم دربخش رقابتى بيست و پنجمين جشنواره موسيقى فجر شركت كنيم و در حال حاضر هم مشغول تمرين قطعاتى از آهنگسازان ايرانى و موسيقى كلاسيك غرب هستيم.» شهلا ميلانى در ادامه افزود: «در مجموع اين اجراها قطعاتى از موسيقى فولكلور ايرانى و آثار آهنگسازانى چون باخ و موتزارت را به روى صحنه مى بريم و همچنين قرار است طبق اساسنامه جشنواره يك قطعه موسيقى را به خواست مسئولان برگزارى جشنواره نيز اجرا كنيم. »

آيينه هنر: رضا گوران نمايش «داستان يك پلكان» را با حضور چهره هاى جوان تئاتر در بخش چشم انداز بيست وهشتمين جشنواره بين المللى تئاتر فجر به صحنه مى برد. نمايش «داستان يك پلكان» اقتباسى از نمايشى با همين نام نوشته (آنتونيو بايخو) است و درباره زندگى سه نسل در يك ساختمان مسكونى است.به اعتقاد كارگردان اين روايت شيوه متفاوتى از روايت در تئاتر ايران است و در شيوه اجرا هم تفاوت هاى چشمگيرى نسبت به آثار قبلى گوران دارد. دراين اثر نمايشى مهدى پاكدل، اميررضا دلاورى، بهناز جعفرى، صابر ابر، بهنوش بختيارى، رامونا شاه، مرضيه ازگلى، مسعود انتظارى و گلنوش مومنى به ايفاى نقش مى پردازند. نمايش «داستانى يك پلكان» بعد از اجرا در بيست وهشتمين جشنواره بين المللى تئاتر فجر در قالب اجراى عمومى به صحنه خواهد رفت.

كتابى در شناخت حسين عليزاده منتشر مى شود. به گزارش خبرگزارى دانشجويان، مهران حبيبى نژاد در ادامه تدوين شناخت نامه هايى درباره بزرگان موسيقى ايران، كتابى را در شناخت زندگى و آثار حسين عليزاده - آهنگساز و نوازنده تار و سه تار - در دست تدوين دارد. به گفته او، كار گردآورى بخش عمده اى از مطالب كتاب صورت گرفته؛ ولى هنوز با عليزاده به طور حضورى صحبتى نشده؛ اما او از طريق واسطه اى در جريان كار هست. حبيبى نژاد به تازگى كتاب «آواى  مهرآيين» را درباره زندگى، انديشه و آثار پرويز مشكاتيان منتشر كرده است.

آيينه هنر: اولين سوگواره عكس با عاشورائيان سراسر كشور بعد از هفت دوره برپايى اين مسابقه در شمال غرب كشور،برگزار مى شود. پس از برگزارى شش دوره «سوگواره عكس با عاشوراييان» در شمال غرب كشور قرار است اين سوگواره به صورت سراسرى در پايتخت كشور و با هدف تعميق و گسترش هرچه بيشتر فرهنگ و هنر عاشورايى و به تصوير كشيدن فرهنگ و رسوم عاشورايى برپا شود. به نفر اول اين مسابقه تنديس بلورين و لوح افتخار به همراه مبلغ هفت  ميليون ريال جايزه نقدى، نفر دوم: تنديس بلورين و لوح افتخار به همراه مبلغ شش ميليون ريال جايزه نقدى و نفر سوم: تنديس بلورين و لوح افتخار به همراه مبلغ پنج ميليون ريال جايزه نقدى اهدا مى شود. همچنين به نفرات چهارم تا دهم لوح تقدير و جوايز نفيسى اهدا خواهد شد. آثار ارسالى بايد داراى نگاهى نو به آيين هاى سوگوارى حسينى باشد و هر شركت كننده مى تواند پنج قطعه عكس به دبيرخانه سوگواره ارسال كند. عكس ها بايد با قدرت تفكيك ۳۰۰dpi و عرض حداقل ۳۰ سانتيمتر برروى لوح فشرده ارسال شوند و به جاى نام هر فايل عكس، نام عكاس نوشته شود به تمامى عكاسانى كه آثارشان به مسابقه راه  يابد، يك نسخه از آثار منتشرشده اهدا خواهد شد. آخرين مهلت دريافت آثار ۲۰ دى ماه است و داورى آثار ۲۵ دى ماه انجام مى شود. نمايشگاه هم از ۱۰ تا ۱۵ بهمن برگزار مى شود.