بهروز دارش در توصيف فضاى همكارى ميان دولت و هنرمندان اعتقاد دارد: «دولت ها به كنج خلوت خود رفته اند؛ هنرمندان هم به كنج خلوت خود، بيشتر ارتباط دولتى ها با هنرمندان با هم قطع شده است.» اين هنرمند پيشكسوت مجسمه سازى به ايلنا، گفت: «در كشور ما مى توان نمايشگاه ها را به دو قسمت تقسيم كرد. اول نمايشگاه هاى دولتى و دوم؛ نمايشگاه هاى بخش خصوصى كه اين دو هركدام كيفيت خاص خود را دارند.»وى افزود: «نمى توان براى اين نمايشگاه ها صرفا سود هنرى يا سود براى مردم قائل شد. هنرمندان هم نياز مبرمى به برگزارى نمايشگاه دارند.» وى ادامه داد:  «هنرمندان احتياج به فضايى دارند كه خواسته ها و آثار خود را به نمايش بگذارند والبته اين فضا به خاطر برخى مسائل آنچنان كه بايد و شايد در حد مطلوب نيست.» دارش با بيان اينكه متاسفانه ارتباط ميان هنرمندان و دولت قطع شده است، ادامه داد: «اكثريت جامعه هنرى كشور به خصوص نسل پيشكسوت هنر ارتباط خود را با دولت قطع كرده اند كه صدچندان اين جريان به خواست هنرمندان نيست.» وى وضعيت هنرى كشور را وضعيتى نابسامان ناميد و اظهار كرد: «دولت و كسانى كه بودجه دارند از قبيل حوزه هنرى، سازمان فرهنگى هنرى شهردارى و... برنامه هايى برگزار مى كنند كه بيشتر براى پر كردن بيلان كارى است نه پاسخ به خواست و انتظار مردم وهنرمندان.» اين پيشكسوت هنر ايران از هماهنگ و هم راستا نبودن اهداف هنرمندان با دولت صحبت كرد و گفت: «دولت مى تواند در يك گفتمان، ارتباط صميمانه با هنرمندان برقرار كند و به اتفاق آنها به يك سرى اهداف مشترك برسند.» وى به برگزارى جشنواره فجر به عنوان يك برنامه هنرى اشاره كرد و اذعان داشت: «جالب است كه برنامه ريزى مى كنند، سياست ها را معلوم مى نمايند و بعداز معلوم شدن همه چيز مى گويند حالا شما آثارتان را بياوريد.» دارش ادامه داد: «البته اين درست است كه برخى هنرمندان با دولت كنار مى آيند ولى اين كنار آمدن صرفا يك همكارى ساده است و بار سنگين هنر به دوش ساير هنرمندان است. همان ها كه هنرشان ماندگار است.» وى نمايش آثار هنرمند را موجب بروز شخصيت اجتماعى او دانست و خاطرنشان كرد: «مردم با ديدن آثار هنرى آگاهى پيدا مى كنند. درحقيقت كار هنرى كه از روى احساس و تفكر خلق شده باشد؛ به تغيير تفكر در مردم مى انجامد.» وى هنر را زمينه ساز تحول و تفكر در جامعه برشمرد و عنوان كرد: «اگر آثار هنرى صرفا در گالرى بماند و بيرون نيايد بيشترين ضرر را مردم جامعه مى كنند.» وى خواستار تجميع نظرات دولت و هنرمندان شد و اذعان داشت: «نه هنرمند و نه دولت به تنهايى نمى توانند ذائقه بصرى مردم را عوض كنند و اين جريان خواستار يك تجميع نظرات است زيرا امكانات در دست دولت است و تفكر و خلاقيت در دست هنرمند.» دارش در پايان گفت: «هنرمندان دوست دارند آثار خود را به نمايش بگذارند ولى سطح نمايشگاه ها آنقدر بالا نيست كه توقعات آنها را برآورده كند.»

«نقاشى قهوه خانه اى نقاشى خود ساخته و خيالى است كه در گذشته بر روى كاشى و سفال كشيده مى شد و بعدها از روى كاشى به روى بوم آورده  شد.» محمدرضا حميد؛ نقاش؛ ضمن بيان مطلب فوق در ادامه يادآور شد: «آمدن اولين حكومت شيعه در دوران صفوى سبب باز شدن قهوه خانه ها و رواج تكيه ها شد و نقاشى نيز به قهوه خانه ها وارد شد و اسم نقاشى قهوه خانه اى را به خود گرفت كه در اصل همان نقاشى خيالى سازى است.» اين نقاش قهوه خانه اى خاطرنشان كرد: «نقاشى قهوه خانه اى داراى جايگاه خوبى است، اما متاسفانه سفارش دهنده آن كم است در حاليكه بايد سفارش دهنده اى باشد تا به اين هنر اهميت داده شود.» وى يكى از دلايل بى توجهى به اين هنر را كمبود اساتيد در اين زمينه عنوان كرد و به ايسنا گفت: «زمانى كه تعداد اساتيد كم باشد و به اين هنر پرداخته نشود، مردم نيز اين هنر را نمى بينند و در نتيجه نقاشى قهوه خانه اى رواج پيدا نمى كند.» حميدى بيان داشت: «امروزه نقاشى هاى مدرن، بيشتر مورد توجه  مردم قرار گرفته است و اغلب افراد نيز به دنبال آثار فانتزى هستند، اما نقاشى قهوه خانه اى تقريبا حوزه اى است و علاقمندان خاص خود را دارد و در نتيجه ميان مردم جا نيفتاده است.» وى با اشاره به اينكه هر كارى به آن ارزش داده شود، رشد مى يابد، تصريح كرد: «بيشتر جوانان با اين هنر آشنايى ندارند كه بخواهند آن را ياد بگيرند. بايد فضاسازى و فرهنگسازى شود. زمانيكه هنرجويانى اين هنر را فراگيرند اين هنر هم زنده مى ماند در حاليكه چنين افرادى وجود ندارند.»

عضو هيأت علمى پژوهشگاه تعليم و تربيت معتقد است كه آنچه دركار انتقاد اولويت دارد پالايش ذهنى است كه خود به خود به پالايش زبانى منجر مى شود. محمد بقايى (ماكان) در پاسخ به اين سؤال كه براى داشتن تفكر انتقادى تاچه اندازه نيازمند يك زبان صريح و شفاف هستيم؟ به مهر گفت: «قبل از اينكه منتقد نياز به زبانى صريح و شفاف داشته باشد حاجت به ذهنى شفاف، صريح و به دور از حب و بغض دارد. بنابراين آنچه كه پايه اصلى انتقاد قرار مى گيرد ذهن روشن و عارى از تأثيرات و القائات خارجى است. بنابراين زبان و شيوه بيان در كار انتقاد در مرحله ثانوى جاى دارد. زبانى كه هر منتقد سليم النفسى به كار مى گيرد بايد از اصيل ترين، باوقارترين ومنزه ترين واژگان شكل گرفته باشد زيرا هدف از انتقاد به واقع هدايت و نشان دادن طريق سازندگى است.» وى افزود: بما كلى گويى درخصوص يك اثر، خواننده آن نقد راه به جايى نمى برد. زيرا منتقد در واقع هر موضوع مورد انتقادى را كالبدشكافى مى كند و صحيح و سقيم موضوع مورد بررسى خود را صراحتاً نشان مى دهد.» عضو هيأت علمى پژوهشگاه تعليم و تربيت درپاسخ به اين سؤال كه آيا پالايش زبانى را نقطه آغاز خوبى براى تفكر انتقادى مى دانيد؟ گفت: «چنانچه گفته شد آنچه دركار انتقاد اولويت دارد پالايش ذهنى است كه خود به خود به پالايش زبانى منجر مى شود.» بقايى اظهار داشت: «از اينجاست كه برخى در سخنان خود اشاره به انتقاد صحيح دارند حال آنكه انتقاد ذاتاً صحيح است و صفت صحيح براى آن كاملاً زايد به نظر مى رسد. آنچه سبب چنين برداشتى مى شود اين است كه براى انتقاد تعريف و الگوى درستى درذهن بسيارى ازكسان كه خود را منتقد مى دانند وجود ندارد.»

«دن براون» پرفروش ترين نويسنده دهه نخست قرن بيست و يكم درپانزدهمين هفته حضورش در ميان نويسندگان برتر، با كتاب«نماد گمشده» دوباره چون هفته گذشته صدر جدول را ازآن خود كرد. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از نيويورك تايمز، قهرمان اين كتاب پروفسور رابرت لنگدان در اين كتاب در پى يافتن اسرار مخفى لژ فراماسونرى در واشنگتن است. جايگاه«من، الكس كراس» كه دو صدرنشينى در پرونده خود دارد نيز در ششمين نوبت حضورش در ميان پرفروش ها تغييرى نكرد و همچون هفته گذشته در رديف دوم قرار گرفت. «جيمز پترسون» داستان كارآگاهى به نام «الكس كراس» را به تصوير مى  كشد كه با جسد خواهرزاده اش روبه رو مى شود و در تحقيقات براى يافتن قاتل درمى يابد مقتول با گروهى خطرناك ارتباط داشته و... اين بار نيز «استفن كينگ» خوش درخشيد و با رمان «زير گنبد» پس از ۷ هفته همچنان عنوان سوم را به خود اختصاص داده است. در اين كتاب داستان شهرى روايت مى شود كه ناگهان به شكلى غير قابل توجيه به دليل وجود يك ميدان نيروى نامرئى با باقى جهان قطع ارتباط مى كند. توانمندى «كاترين استاكت»،نويسنده رمان موفق «كمك» غيرقابل انكار است زيرا با گذشت ۳۹هفته همچنان پرفروش است و اين بار نيز در رديف چهارم قرار دارد. نويسنده در اين كتاب به زندگى يك زن جوان سفيدپوست و دو خدمتكار سياه پوست او در دهه ۶۰ در منطقه مى سى سى پى آمريكا مى پردازد. «عرض هاى جغرافيايى غيرمجاز» نوشته «مايكل كرايتون» كه براى پنجمين بار در اين جدول حضور دارد، اين بار يك پله صعود كرد و جايگاه پنجم را ازآن خود كرد. بيشتر آثار اين نويسنده كه در ژانر وحشت، داستان هاى علمى تخيلى و پزشكى مى گنجند تا به حال روى پرده سينما آمده اند. وى در نوامبر (آبان) ۲۰۰۸ درگذشت و پس از پيدا شدن نسخه خطى «عرض هاى جغرافيايى غيرمجاز»، اين اثر منتشر شد و در مدتى كوتاه، موفقيتى بزرگ به دست آورد. داستان اين كتاب در درياى كاراييب قرن هفدهم مى گذرد و درباره حمله دزدان دريايى به يك كشتى بادبانى حامل طلا براى اسپانياست. كتاب «جان گريشام» نيزپس از ۷۸هفته رقابت با ديگر كتاب هاى مطرح، اين بار جايگاه ششم را به خود اختصاص داد. «فورد كانتى» مجموعه داستان هاى كوتاهى است كه در قالب يك كتاب به چاپ رسيده و ماجراهاى آن حوالى مى سى سى پى مى گذرد. «گاف» مثل گرايش پنهان نوشته «سو گرافتون» كه هفته قبل در رده پنجم قرار داشت، اين بار در چهارمين نوبت حضورش هفتمين كتاب هفته شناخته شد. اين رمان درباره «كينزى ميل هون» است كه پرونده دختربچه ۴ ساله اى را كه ۲۱ سال پيش ناپديد شده، در دست دارد و تمام تلاش خود را به كار مى برد تا ردپايى از او پيدا كند... «سو گرافتون» نويسنده اين كتاب تا كنون كتاب هاى مختلفى نوشته كه اسامى آنها را از حرف الف (A)شروع كرده و اكنون با اين كتاب با عنوان انگليسى U IS FOR UNDERTOW به حرف (U) رسيده است. جايگاه «آخرين ترانه» به قلم «نيكلاس اسپاركز» نيز تغييرى نكرد و همچنان هشتمين كتاب هفته شناخته شد.در اين كتاب،دخترى ۱۷ ساله تعطيلات تابستان را با پدرش كه مدتى است از مادرش جدا شده، در كاروليناى شمالى مى گذراند و دريچه جنبه هاى تازه اى از عشق به روى او گشوده مى شود. جايگاه نهم جدول نيز همچون هفته گذشته در اختيار «پوليور كريسمس» اثر «گلن بك» كه با همكارى كوين بالف و جيسون رايت نوشته شده،قرار دارد. اين سيزدهمين نوبت حضور اين كتاب در ميان پرفروش هاست و به داستان پسرى مى پردازد كه در صدد خريد هديه اى براى مادرش است و در اين ميان با احساسات و مفاهيمى جديد روبه رو مى شود. «نفس گير» نوشته «دين كونتز» به عنوان دهمين كتاب هفته شناخته شد. اين نويسنده ما را به دنيايى پر از اضطراب و ماجرا مى برد و تمام مدت افكار انسان را معلق نگه مى دارد. داستان درباره جانورانى شگفت انگيز و عجيب در كوه هاى كلرادو است كه با خروج از مخفيگاه خود،مشكلاتى را ايجاد مى كنند.

آيينه هنر: ۱۱ اثر نمايشى منتخب جشنواره هاى مختلف تئاترى كشور در بخش جشنواره جشنواره هاى بيست وهشتمين جشنواره بين المللى تئاترفجر به صحنه مى روند. نمايش هاى «مكبث» رضا ثروتى از تهران برگزيده دوازدهمين جشنواره بين المللى تئاتر دانشگاهى ايران، «گاوميش» حامد مهينى از خارك برگزيده دومين جشنواره سراسرى تئاتر ايثار، «ماه زدگان» بهرام تشكر از تهران برگزيده ششمين جشنواره سراسرى تئاتر ماه، «روزى محله اى روزگارى» خيرا... تقيانى پور و جواد نورى از تهران برگزيده سيزدهمين جشنواره بين المللى نمايش هاى آيينى سنتى و «سيندرلا در بن بست» اميد نياز از اصفهان برگزيده شانزدهمين جشنواره بين المللى تئاتر كودك و نوجوان در بخش جشنواره جشنواره هاى تئاترفجر به صحنه مى روند. همچنين نمايش هاى «گلف» نعمت زمان پور از مسجد سليمان برگزيده دوازدهمين جشنواره ملى تئاتر مقاومت فتح خرمشهر، «حكايت دخترى كه خاتون مغربى را ديد» جلال خباز از تهران برگزيده هفتمين جشنواره بين المللى تئاتر رضوى، «غريبه اى در خانه» دلارا نوشين از تهران برگزيده هشتمين جشنواره سراسرى تئاتر بانوان، «دختراى ننه دريا» مريم شوقى از تهران برگزيده يازدهمين جشنواره بين المللى تئاتر عروسكى دانشجويان، «اين عسل شهد گلى خونين است» محسن رنجبر از تهران برگزيده ششمين همايش آيين هاى عاشورايى و «كفتر طلا» رضا جوشعار از بندرعباس برگزيده سومين جشنواره سراسرى تئاتر كودك و نوجوان و عروسكى رضوى ديگر آثار حاضر در بخش جشنواره جشنواره هاى تئاتر فجر هستند. بيست وهشتمين جشنواره بين المللى تئاتر فجر از ۲ تا ۱۱ بهمن ماه در تهران برگزار مى شود.

برنامه هاى ماهانه تجليل و گراميداشت هنرمندان كه در فضاى باز نگارخانه برگ برگزار مى شد تا ارديبهشت قطع شد. سيدمجتبى موسوى؛ مدير نگارخانه برگ و مدير امور حجم سازمان زيباسازى شهردارى تهران؛ به ايلنا گفت:  برنامه گراميداشت بيوك احمدى آخرين برنامه اى بود كه در سال ۸۸ انجام شد. وى افزود: «برنامه هاى ما به خاطر ساختمان و چيدمان خاص نگارخانه  برگ در فضاى باز صورت مى گيرد ولى با شروع فصل سرما و احتمال بارندگى ديگر نمى توانيم اين برنامه ها را تا ماه ارديبهشت سال آينده داشته باشيم.» وى درباره برنامه هاى نگارخانه برگ توضيح داد:  «هم اكنون نمايشگاه پرده هاى عاشورايى در نگارخانه برگ در حال برگزارى است كه در مراكز اختتاميه آن هم مانند آنچه كه در افتتاحيه رخ داد، شاهد حضور مرشد ميرزا على براى پرده خوانى هستيم.» وى از برگزارى نمايشگاه گروهى انجمن مجسمه سازى در آخر دى ماه خبر داد و گفت: «از سه شنبه ۲۲ دى تا هشت بهمن انجمن مجسمه سازان ايران آثار خود را در نگارخانه برگ به نمايش خواهند گذاشت.»

آيينه هنر: اولين دوره از مجموعه نمايشگاه هاى تجسمى «بوى بهشت» با منتخب آثار عكاسى محمد بهمنى و مجيد كلهر در نگارخانه چليپا در حوزه هنرى افتتاح شد. مجموعه آثار عكاسى ارائه شده در اين نمايشگاه شامل پنجاه قطعه عكس است كه تلاشى هنرمندانه در احياى فرهنگ تصويرى شهيد و شهادت محسوب مى شود. اين نمايشگاه تا سى ام دى ماه در محل نگارخانه چليپا واقع در ضلع شمالى محوطه حوزه هنرى،همه روزه از ساعت ۹ تا ۱۲ و ۱۴ تا ۱۹ پذيراى علاقمندان است.

آيينه هنر: تالار «مولوى» اين روزها ميزبان دو نمايش جديد است كه اجراى آنها تا پايان اين ماه ادامه دارد. نمايش «فطرس» نوشته «عباس عبدا... زاده» و كار «تينو صالحى» در تالار اصلى مولوى به صحنه مى رود. اين نمايش داستان «فطرس» فرشته است كه هفتصد سال به جزيره اى در زمين تبعيد مى شود و سرانجام توسط امام حسين (ع) شفاعت مى گيرد و به آسمان باز مى گردد. دراين نمايش بازيگرانى چون عليرضا مهران، شقايق فتحى، فرزانه سهيلى و تينو صالحى بازى مى كنند. اين نمايش كه مدت زمان آن  ۴۵ دقيقه است، راس ساعت  ۳۰/۱۷ در سالن اصلى تالار مولوى اجرا مى شود. همچنين نمايش «داخلى ـ تابلو ـ شب دهم» نوشته «سياوش پاكراه» و كار «وحيد نفر» دراين سالن اجرا مى شود. داستان اين نمايش درباره مردى نقاش است كه پس از  ۳۰ سال زندگى در فرانسه براى كشيدن پرده اى از دسته هاى عاشورا به تهران مى آيد و در كنار خانواده اى سنتى سكونت مى كند و ماجراهايى برايش اتفاق مى افتد. اين نمايش با بازى بازيگرانى چون كوروش اسدالهى، جواد اعرابى، فريد كشكولى، آفاق ميرقاسمى، فاطمه سرلك، كيوان خانبنگى و فرزين نوبرانى به صحنه مى رود. اين نمايش نيز راس ساعت  ۴۵/۱۹ و به مدت  ۷۰ دقيقه اجرا مى شود.