آيدين آغداشلو وضعيت هنرهاى تجسمى و خريد و فروش آثار هنرى در نگارخانه ها را بحرانى توصيف كرد زيرا به اعتقاد او نحوه فروش آثار هنوز در كشور ما حرفه اى نيست. آيدين آغداشلو، در نشست «اقتصاد هنر» كه در خانه هنرمندان برگزار شد، در مورد وضعيت فعلى خريد و فروش آثار هنرى در كشور گفت: «نگارخانه داران ما در طول اين پنج دهه اى كه از عمر آنها مى گذرد، آموخته اند كه بايد چگونه كار كنند منتهى در ايران اين شكل قضيه فرق مى كند چون در كشور ما هنگام فروش اثر خود هنرمند دخالت مى كند، گاهى مجموعه داران، نگارخانه داران را دور مى زنند و در نهايت من گمان مى كنم كسانى كه اين كار را از حيث كالا عهده دار هستند، به دانش هاى بيشترى نياز دارند چراكه اين شغل بايد طى زمان جايگاه خود را پيدا مى كرد اما اينطور نشده است.» اين نقاش پيشكسوت ادامه داد: «حتى گاهى مجموعه داران قيمت كالاهايشان را به صورت تصنعى بالا مى برند تا قيمت آثارى كه در انبارهايشان نگهدارى مى شود، بالا برود. اينها نشان مى دهد، مرتبه هاى حرفه اى خريد و فروش آثار هنرى هنوز براى ما جا نيفتاده است تا آنجاكه باعث شده، حساب و كتاب نگارخانه ها را هم بهم بريزد.» آغداشلو سپس به بحرانى بودن وضعيت فعلى اشاره كرد: «الان در يك دوره بحرانى هنرهاى تجسمى بسر مى بريم و همه بايد استقامت كنيم. مهم تر از همه اين است كه هنرمندان بايد كار نگارخانه داران را محترم بشمرند. من هميشه از مشاوره نگارخانه داران در تعيين قيمت آثارم استفاده كرده ام. احترام هنرمند به حرفه فروش آثار هنرى كليد اصلى در اين ميان است.» او در مورد رابطه اقتصاد و هنر اظهار داشت: «اثر هنرى بعد از اتمام، تبديل به كالا مى شود و از اينجا به بعد تمام قوانين مربوط به كالا در مورد آن صدق مى كند. اگر صاحبان نگارخانه ها، اين بخش را عهده دار باشند، كارى حساس و حياتى را انجام مى دهند. وقتى اثر هنرى كالا مى شود، بايد به متخصصان آن محول شود مانند منتقدها، مجموعه داران و ده ها حرفه و شغلى كه در اين ميان انجام وظيفه مى كنند تا اثر بدست مردم برسد.» آغداشلو در مورد تاثير حراجى هاى خارجى بر وضعيت اقتصاد هنر داخلى نيز گفت: «سه حراج بزرگ ساتبى، بونامز و كريستى از قرن ۱۸ كار خود را آغاز كردند. تاثير حراج ها در اين است كه به صورت تقريبى سطح قيمت هارا مشخص مى كنند ولى در ايران اين كار درست درك نشده است.» او براى هنرمندان شرقى سه نوع قيمت تعريف كرد: «هنرمندان ايرانى، چينى، هندى و شرقى صاحب سه نرخ براى آثار خود هستند. اول نرخ حراجى هايى است كه كارهايشان در آنها به فروش مى رود و سابقه زيادى در كشور هاى آنها ندارد. درعين حال نمى شود به طور قطعى روى اين نرخ حساب كرد كه متاسفانه هنرمندان ما روى اين نرخ خيلى حساب باز كرده اند.» او در توضيح دو نوع ديگر نرخ ها ابراز داشت: «دسته دوم نرخ داخلى بازار يك هنرمند است و نرخ سوم بازار فروش آثار هنرمندان در خارج از كشور است كه اتفاقات يك بازار طبيعى است اما روى اين نوع هم نمى توان خيلى حساب باز كرد. پس تنها بازارى كه براى هنرمندان ما باقى مى ماند، بازار داخلى است.» حميد سورى، منتقد هنرى نيز در بخش ديگرى از اين نشست در مورد اهميت نگارخانه در اقتصاد هنر عنوان كرد: «هنر طبعا وجوه متنوع زيبايى شناسى، جامعه شناسى، معنوى و.. دارد اما هيچيك از وجوه، بدون درنظر گرفتن چگونگى ارائه و مورد توجه قرار دادن توسط دست اندركاران مورد توجه عموم قرار نخواهد گرفت. از اين رو كسانى كه دستى در خريد و فروش آثار هنرى دارند، مى توانند فضايى ايجاد كنند كه آثار هنرى با مخاطبين آنها مواجه شود.» به گزارش مهر،به گفته او اگر نگارخانه ها فعاليت نكنند، آثار هنرى در جايگاه واقعى خود قرار نمى گيرند: «وقتى مجموعه داران و نگارخانه ها نباشند، آثار هنرى در جايگاه واقعى خود قرار نخواهند گرفت. براى همين مكانيزمى بايد آثار را بدست مصرف كنندگان برساند كه نگارخانه ها در اين فرايند جاى دارند.»

به اعتقاد مصطفى جمشيدى؛ عدم توازن در بهره بردارى از تكنيك و محتوا در ادبيات داستانى امروز باعث شده است كه عرصه هاى جديد نگارشى  مثل مينى مال نويسى بر مبناى آيات قرآن نتواند ابراز وجود كند. مصطفى جمشيدى؛ نويسنده؛ با اشاره به تنگناهاى رايج در جريان داستان نويسى امروز كشور كه باعث مى شود قالب ها و فرم هاى جديد روايى نتوانند جايى براى خود در اين فضا متصور باشند، به خبرگزارى قرآنى گفت: «مهمترين كاركردى كه ادبيات بر پايه آن به خود شكل مى گيرد ايجاد حس تفنن در خواندن يك متن است كه اين موضوع نه تنها در رمان نويسى، بلكه در ايجاد قالب هاى جديد ادبى نيز از طرف ما به فراموشى سپرده شده است.» وى با اشاره به اينكه به نظر نمى رسد براى بيان مفاهيم قرآنى در قالب ادبيات امروز خلق قالب هاى جديدى چون مينى مال بتواند راه گشا باشد، گفت: «ارجاع به معنا درداستان نويسى البته هرگز بدون استفاده و كاركرد نبوده است، اما بيمارى اصلى ما در اين ميان توجه بيش از اندازه به تكنيك و دورى از محتوايى است كه مى تواند در قالب داستان به مخاطب خود ارائه شود.» اين نويسنده افزود: «قرار داشتن تكنيك و محتواى ضعيف در كنار هم از بزرگترين ضعف هايى است كه ما امروز در ادبيات داستانى كشور مى توانيم آن را احساس كنيم و در اين فضا حركت به سمت فضاهاى جديدى مثل مينى مال نويسى نمى تواند مشكل كمبود مفاهيم و معنا را در داستان نويسى امروز پر كند. جداى از اين، جريان مينى مال نويسى نيز در ادبيات داستانى امروز ما جريان قوى و جدى نيست.» جمشيدى اظهار داشت: «متأسفانه ما در ساختار هاى ادبى دولتى و غير دولتى مان نيز فاقد حمايت مطسسه ها و نهاد هايى هستيم كه بخواهد از اين شكل از ادبيات حتى با رويكرده اى عميق معنوى حمايت ويژه  اى را به عمل آورد، در نتيجه در اين فضا صحبت از اين نوع فعاليت به نظر نمى  تواند به نظر راهگشا باشد.» جمشيدى با تأكيد بر لزوم استفاده از ابزار هاى مناسب محتوايى در خلق ادبى معاصر گفت: به نظرم تم هايى مثل قرآن و حتى انتظار در ادبيات جايش خالى است. اين تم ها يك امر جهانى  هستند. اگر ما به فكر تعامل فرهنگى با ساير ملل باشيم، اين درون مايه برگ برنده ماست. وى در انتها گفت: «صادقانه كه بگوييم، كم كارى كرده ايم و سيستم مديريتى حاكم بر جريان نشر در طول سال هاى گذشته مانع اين موضوع بوده است. اين جريان بدون تعارف نياز به حمايت دارد.»

كتابى درباره زندگى خصوصى موسولينى كه اخيرا وارد بازار شده، جنبه هاى جديدى از شخصيت رهبر فاشيست هاى ايتاليا را عيان مى كند. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از خبرگزارى فرانسه، كتاب «راز موسولينى» كه اخيرا توسط نشر ريزولى در ايتاليا منتشر  شده حاصل يادداشت هاى روزانه كلارتا پتاچى، همسر موسولينى در فاصله سال هاى ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۸ است. موسولينى در اين نوشته ها به عنوان شخصيتى اساسا ضديهود معرفى شده كه شيفته قدرت همتاى فاشيست آلمانى خود، رايش سوم  شده و در برابر كليساى واتيكان در ايتاليا موضع گيرى سختى اتخاذ كرد. نوشته هاى خانم پتاچى كه در آن زمان نوشته شده، پس از گذشت ۷۰ سال منتشر شده و جنبه هايى از زندگى خصوصى بنيتو موسولينى رهبر فاشيست ايتاليايى را برملا مى كند. بنيتو موسولينى متولد ۲۹ ژوئيه ۱۸۸۳ رهبر حزب ملى فاشيست ايتاليا و از چهره هاى نخستين شكل گيرى فاشيسم است. او در سال ۱۹۲۲ در سن ۳۹ سالگى به مقام نخست وزيرى ايتاليا رسيد و از سال ۱۹۳۶ به بعد با عباراتى چون عاليجناب بنيتو موسولينى، رئيس دولت، دوك فاشيسم و بنيانگذار سلطنت مورد خطاب قرار مى گرفت.

با گذشت بيش از يك هفته از آغاز سال نو ميلادى سه رمان جديد به جمع ۱۰ رمان پرفروش هفته در كشور آلمان افزوده شده اند. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از اشپيگل، رمان «منقوش؛ خانه شب» نوشته «كريستن كاست» و «پى سى كاست» دو نويسنده آمريكايى نخستين رمان تازه وارد جدول پرفروش ترين رمان هاى هفته است. اين رمان جلد نخست يك سرى داستانى پرفروش است كه به تازگى توسط «كريستينه بلوم» به زبان آلمانى ترجمه شده است. اين اثر تا كنون در آمريكا ۸ ميليون خواننده داشته و در ۴۱ كشور منتشر شده است. «خانه شب» داستان يك پسر ۱۶ ساله به نام «زوئى ردبيرد» است كه بر روى پيشانى خود نقش يك هلال ماه به رنگ ياقوت كبود دارد و ورود وى به مدرسه اى شبانه روزى به نام «خانه شب» كه در آن به خون آشام ها آموزش داده مى شود، آغاز ماجراهاى اين رمان است. اين اثر در ۴۶۲ صفحه توسط انتشارات «اس فيشر» در تاريخ ۲۹ دسامبر ۲۰۰۹ منتشر شده و هم اينك چهارمين رمان پرفروش اين هفته است. دومين رمان جديد اين جدول «ياقوت آبى كبود؛ عشق در تمام زمان ها جارى است» نام دارد كه «كرستين گى ير» نويسنده آلمانى آن را به رشته تحرير درآورده است. داستان اين رمان در مورد دو شخصيت دلباخته به نام هاى «گيدئون» و «گوندوين» است كه تحت شرايطى خاص عشق آن ها در بوته آزمايش گذاشته مى شود. اين اثر ۳۹۵ صفحه اى كه در ماه دسامبر توسط انتشارات «آرنا» منتشر شده، در خانه هشتم اين جدول جاى گرفته است. اما رمان «براى هميشه» به قلم «آليسون نوئل» نويسنده آمريكايى كه نوامبر ۲۰۰۹ با ترجمه آلمانى از «مارى لوئيز بزن برگر» منتشرشده با صعود شش پله اى خود به خانه دهم آمده است و سومين رمان جديد هفته به شمار مى رود. اين رمان روايتگر داستان شخصيتى به نام «اور» است كه در سن ۱۶ سالگى در يك سانحه رانندگى همه اعضاى خانواده اش را از دست مى دهد و تنها مى ماند. كار انتشار اين اثر را انتشارات «پيج و تورنر» بر عهده داشته است. اما صدر اين جدول همچنان در اختيار رمان «نماد گمشده» است و پس از آن رمان «تا سپيده دمان» با ۹ پله صعود دوباره به رده دوم و رمان «تا سرخى غروب» با ۴ پله صعود به خانه سوم راه يافته اند.

آيينه هنر: نمايشگاه نقاشى هاى «احمدرضا رفيعى» با عنوان «شام آخر» عصر جمعه - ۲۵ دى ماه - در نگارخانه شماره  دو فرهنگسراى نياوران افتتاح مى شود. در اين نمايشگاه هفت اثر نقاشى در قطع ۱۸۰*۱۰۰ با تكنيك رنگ روغن در معرض ديد عموم قرار مى گيرد. در آثار رفيعى نوعى تركيب مفاهيم مختلف ولى مرتبط قرار دارد كه هم از لحاظ تكنيكى هم مفهومى حاصل تلاش و تجربيات هنرمند است. او در اين مجموعه نگاه متفاوتى به آثار نقاشان كلاسيك داشته است. گفتنى است: نقاشى هاى احمدرضا رفيعى تا تاريخ سوم بهمن ماه روى ديوار نگارخانه شماره دو فرهنگسراى نياوران قراردارد وعلاقمندان مى توانند همه روزه از ساعت (۱۹- ۱۰) و روزهاى تعطيل
(۱۹- ۱۴) از اين آثار ديدن نمايند.

آيينه هنر: داوران بخش ويژه انقلاب اسلامى تئاتر خيابانى بيست وهشتمين جشنواره بين المللى تئاترفجر معرفى شدند. امير دژاكام، على موذنى و مريم معترف آثار حاضر در بخش ويژه انقلاب اسلامى تئاتر خيابانى جشنواره فجر را مورد ارزيابى و داورى قرار مى دهند. در اين بخش ۱۳ نمايش از شهرهاى ملاير، لاهيجان، مرند، مشهد، شهررى و تهران اجرا مى شوند. نمايش هاى حاضر در بخش ويژه انقلاب اسلامى تئاتر خيابانى جشنواره از دوم تا هفتم بهمن ماه از ساعت ۱۶:۳۰ تا ۱۷:۳۰ در فضاى باز مجموعه تئاترشهر اجرا مى شوند. شهرام كرمى مسئول بخش تئاتر خيابانى جشنواره بيست وهشتم تئاترفجر را عهده دار است.

آيينه هنر: با نمايش آثار هنرمندان نقاش و مجسمه ساز ايران از سه نسل متفاوت، «خانه هنر» آخرين فصل سال را با نمايشگاهى از هنر نقاشى پى  مى گيرد. حسين مجنى، سهيلا تمجيدى، بابك خدابنده، مارال سيداصفهانى، مريم طواف، سروناز علم بيگى، فرزانه قريشى،  نازنين گلبان، حورا مصلحى و دانا نهداران، هنرشان را با بيش از ۵۰ تابلوى نقاشى به سبك و شيوه هاى خاص خود، به صورت گروهى در گالرى هاى «الهيه - پاسارگاد» عرضه مى كنند. قديمى ترين هنرمند در اين نمايشگاه جمعى «حسين مجنى» ۵۸ ساله است كه تاريخ نخستين نمايشگاه او به سال ۱۳۵۵ برمى گردد و جوانترين هنرمند حاضر در اين نمايشگاه نقاشى، «نازنين گلبان» ۲۳ ساله است. گالرى «ملك» به نمايشگاه انفرادى نقاشى و حجم هاى «ميلاد شيربيشه» اختصاص پيدا خواهد كرد. آثار شيربيشه سورئال و مفهومى اند. نمايشگاه هاى يادشده از ۲۶ دى تا ششم بهمن ماه سال جارى از ساعت ۱۱ تا ۲۱ در «خانه هنر» واقع در خيابان دكتر شريعتى، تقاطع اتوبان صدر، شماره ۱۷۱۶ داير است.

آيينه هنر: بيست و سومين و بيست و چهارمين شماره فصلنامه هنر پژوهى «خيال»، منتشر شد. به گزارش روابط عمومى فرهنگستان هنر، فصلنامه «خيال» به حوزه انديشه و نظر در هنر مى پردازد. در اين شماره فصلنامه مطالبى چون «فرم و محتوا در دنياى ارسطو: با توجه به هنر و اثر هنرى» نوشته فاطمه راهيل قوامى؛ «تجربه: بنيانى ترين مفهوم فلسفه و آموزه هاى زيبايى شناسانه ديوئى(۱)» نوشته نادر شايگان فر؛ «آيا در اسطوره و آيين و درام اصول عام اجرا وجود دارد؟» نوشته ويكتور ترنر، ترجمه مهدى نصرا... زاده؛ «طبقه بندى هنرها» نوشته ولاديسلاو تاتاركيويچ، ترجمه فائزه دينى؛ «بين القصرين: معبرى در ميان دو قصر» نوشته نزارالاصياد، ترجمه زهرا اهرى؛ «مفهوم «هنر» در متون اوستايى و پهلوى» نوشته حسن بلخارى قهى؛ «مشق قلمى، مشق نظرى» نوشته مهدى مكى نژاد؛ «اخلاق و زيبايى از ديدگاه شرقى» نوشته اميرحسين ذكرگو، «در باب درس گفتارهايى پيرامون فلسفه زيبايى شناسى» نوشته هادى ربيعى را مى خوانيد. گفتنى است فصلنامه خيال به صاحب امتيازى فرهنگستان هنر جمهورى اسلامى و مدير مسئولى ميرحسين موسوى و به سردبيرى محمد پرورى با قيمت ۳۰۰۰ تومان منتشر مى شود.