|
|
|
|
|
سهيل محمودى:
برخورد متوليان فرهنگ با مولدان فرهنگ در سال هاى اخير برخورد ناثوابى بوده است
|
|
به اعتقاد ابوتراب خسروى، داستان نويس:
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
سهيل محمودى:
نمى توان از جشنواره شعر فجر انتظارات متعالى داشت
برخورد متوليان فرهنگ با مولدان فرهنگ در سال هاى اخير برخورد ناثوابى بوده است
|
|
|
سهيل محمودى در واكنش به شنيده ها و مطالبى كه در برخى از مطبوعات خوانده است؛ با انكار اكيد هرگونه همكارى با جشنواره فجر از بدو تاسيس آن، گفت: «با اين جشنواره نه همكارى داشته ام، نه در آن حضور داشته ام و نه جايزه اى گرفته ام.» محمودى افزود: «سال گذشته من را به عنوان يكى از برگزيدگان ۳۰ سال ادبيات انقلاب انتخاب كردند و در مراسم نهايى جشنواره شعر فجر؛ نام مرا خواندند اما من در اين مراسم شركت نكردم و هيچ جايزه اى هم نگرفته ام.» از ديدگاه وى، جشنواره شعر فجر نمى تواند فستيوال معتبرى در شعر ايران باشد و از اين حيث عرصه و بسترى باشد تا بزرگان ادبيات معاصر را به ادبيات جهان معرفى كند. مجرى سابق برنامه هاى تلويزيونى و راديويى گفت: «مشكل اساسى اين است كه در حوزه شعر هيچ مركزيت صنفى وجود ندارد تا شاعران مطرح معاصر در آن عضو باشند و در سياست گذارى هاى سازنده در اين حوزه فعاليت و تصميم گيرى كنند.» وى معتقد است، شعر ايران به يك اتحاديه غيردولتى مانند خانه سينما و خانه موسيقى نياز دارد كه اعضاى آن بزرگانى باشند كه شناسنامه غيرقابل انكارى دارند و دلسوزانه براى ارتقاء سطح شعر فارسى و جايگاه آن در جهان تلاش كنند. سهيل محمودى به ايلنا گفت: «بعداز بوجود آمدن چنين صنفى براى شعر و شاعران مى توان به برگزارى جشنواره شعر فكر كرد چراكه در نبود آن؛ برگزارى چنين جشنواره اى كار بى فايده و البته بى معنايى است.» وى با طرح اين سئوال كه برگزاركنندگان اين جشنواره ازسوى چه كسانى و با چه معيارهايى انتخاب مى شوند؛اظهار كرد: «عرف ماجرا اين است كه در اتحاديه جلساتى بين اعضا كه هركدام نماينده طيفى از انديشه ها و سلايق هستند؛ برگزار مى شود و طى يك راى گيرى افرادى براى دبيرى و برگزارى اين جشنواره انتخاب مى شوند.» وى با بى اعتبار شناختن رويكرد گزينشى وزارت ارشاد درخصوص انتخاب دبير و دست اندركاران جشنواره شعر فجر گفت: «آقاى موسوى گرمارودى برخاسته از آراء و نظرات افرادى كه شناسنامه و سوابق شخصى و درخشانى در ادبيات معاصر دارند؛ نيست و اينكه وزارت ارشاد به صورت منفرد در انتخاب هايش عمل مى كند؛ جاى تعجب دارد.» سهيل محمودى با برشمردن مشكلات فوق، معتقد است: «نمى توان با چنين شرايطى از چنين جشنواره اى انتظارات متعالى داشت زيرا اين جشنواره ها بيشتر به مهمانى هايى شبيه است كه در آنها عده اى شركت مى كنند و به عده اى هديه مى دهند.» وى گفت: «شايد يكى از موانعى كه در برپايى يك نهاد صنفى براى شعر و شاعران وجود دارد؛ نام «انجمن شعر ايران» كه به اشتباه ازسوى برخى به عنوان يك صنف قلمداد مى شود اما اگر از خود مديران اين انجمن ها هم سئوال كنيد اين تصور را انكار مى كنند.» اين شاعر بر لزوم طرح و مناظره سليقه ها و انديشه هاى گوناگون اجتماعى در فضايى به دور از دغدغه هاى دولتى تاكيد كرد و تنها راه برون رفت از ركود فرهنگى ـ هنرى را در چنين فضايى امكان پذير دانست. وى با انتقاد بر هزينه هاى كلانى كه در حوزه هاى بى اعتبار صرف مى شود، گفت: «اين هزينه ها بهتر است در راستاى مرتفع كردن مشكلات نشر صرف شود و براى چاپ شدن كتاب هايى كه روى زمين مانده است؛ استفاده شود.» سهيل محمودى در شرايطى اين سخنان را مى گويد كه يكى از مجموعه شعرهايش به نام «از شلوغى پياده روها» مدت هاست درانتظار مجوز است و وى حاضر به حذف سه ايراد وارده بر آن نمى شود. اين شاعردرمورد كناره گيرى هنرمندان ازوقايع فرهنگى كه توسط دولت برگزار مى شود، گفت: «برخورد متوليان فرهنگ با مولدان فرهنگ در سال هاى اخير برخورد ناثوابى بوده است و دليل اين كناره گيرى ها را بايد در نوع تعامل مسئولان جستجو كرد.» وى در اين باره اضافه كرد: «چه اتفاقى افتاده كه آثار امثال من پيش از دولت هشتم بدون هيچ مخالف و اعمال نظرى منتشر مى شد اما حالا براى انتشار آثارم با اختلاف هاى عجيب و غريبى مواجه هستيم؟» ازنظر محمودى در رفتارهاى مسئولان ارشاد؛ اعتماد و اعتمادسازى سلايق و انديشه هاى گوناگون فراموش شده است و سياست هاى فرهنگى در چارچوب هاى يك سونگرانه اى كه مشورت پذير نيستند؛ دنبال مى شود. «خانه هنوز سپاه است»، «روياى درخت ريشه دار است» و «بهاردر ادامه پيراهن توست» ازجمله آخرين آثار منتشر شده اين شاعر است و «حالا هر دو تنهائيم» مجموعه ديگرى است كه او براى انتشارآماده مى كند.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
به اعتقاد ابوتراب خسروى، داستان نويس:
امروز به ادبياتى داراى تفكر و انديشه نياز داريم
ابوتراب خسروى، ادبياتى كه به دور از تفكر و انديشمندى خلق مى شود را نوعى از ادبيات بى بو و خاصيت دانست كه تنها جنبه تفننى دارد. وى دريافت لذتى بكر را تنها در ادبياتى دانست كه با تفكر همراه است و خواند آن كمى زحمت مى خواهد. خسروى با توضيح درباره جريان امروز ادبيات داستانى در كشورمان به خبرگزارى كتاب گفت: «ما در شرايطى هستيم كه بسيارى از جوانان به ادبياتى تفريحى و تفننى روى آورده اند، جلسات داستان خوانى برپا مى كنند و در بسيارى از موارد، اين تلاش ها براى كتاب هايى است كه ارزش ادبى و هنرى بالايى ندارند.» اين داستان نويس اضافه كرد: «بخش بيشتر اين كتاب ها، نوعى از ادبيات بى بو و خاصيت و آشپزخانه اى را رواج مى دهد كه متاسفانه در اغلب اوقات الگو قرار گرفته و طيف زيادى از جوانان را به سوى خود جذب كرده است.» اين نويسنده با بيان وجوهى از ادبيات جدى و تاثيرگذار تاكيدكرد: «مسلم است كه لذت بكر درباره ادبياتى اتفاق مى افتد كه راحت الحلقوم نيست و با تفكر و هدفمندى توام است. خوانش اين نوع از ادبيات مسلما براى خواننده كمى زحمت دارد.» خسروى در ادامه گفت: «متاسفانه اتفاقى كه اين روزها شاهدش هستيم، مسكوت ماندن اين نوع از ادبيات و رواج يافتن جريانى است كه جنبه تفننى و تبليغى دارد و جريان امروز داستان نويسى را به سوى نوعى انحطاط مى برد.» وى همچنين توضيح داد: «نتيجه اين است كه وقتى اين نوع از ادبيات رواج يابد، خيلى ها فكر مى كنند معناى ادبيات همين است و آثار جدى ادبيات ما اين گونه مسكوت مى ماند.» خسروى تصريح كرد: «ادبيات نمى تواند حامل علم و دانش باشد. ادبيات حامل ادبيات است و در عين حال تاملى بر رنج ها و شادى هاى انسان دارد. از طريق ادبيات، نگاه انسان به زندگى دقيق تر مى شود و دقت و تمركز خواننده بر جزييات مهم زندگى، پرورش مى يابد و اين بينش وسيعى را براى مخاطب ادبيات به دنبال دارد.» وى با اشاره به احساس نياز امروز جامعه ما به ادبيات گفت: «به اعتقاد من ما نياز به نوعى از ادبيات داريم كه به دنبال خودش انديشه ايجاد كند و بايد توجه داشت كه چه نوع ادبياتى الگو داده شود.»
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
كيوان ساكت و كنسرت هاى برون مرزى
كيوان ساكت قرار است، بهار آينده در شهرهاى ونكوور، مونترال، تورنتو، اوتاوا، لس آنجلس، سن ديگو و سن خوزه به اجراى كنسرت بپردازد. ساكت به ايلنا گفت: «اين كنسرت از ۲۰ فروردين ماه در ونكوور آغاز مى شود و پس از ۱۰ روزو با برگزارى مستركلاس و كارگاه آموزشى در كانادا به پايان مى رسد. سپس در لس آنجلس، سن ديگو و سن خوزه كنسرت خواهيم داشت ودرواشنگتن هم يك مستركلاس و كارگاه آموزشى برگزار خواهم كرد.» وى به نحوه برگزارى اين كنسرت ها اشاره كرد: «اين كنسرت ها در دو بخش تك نوازى تار و سه تار توسط خودم و بخش ديگر هم گروه نوازى تار، سنتور، كمانچه، تنبك و خواننده روى صحنه خواهد رفت. اعضاى گروه وزيرى در اين سفر مرا همراهى نمى كنند بلكه اين تور، با تركيبى از هنرمندان ساكن خارج از كشور، تشكيل خواهد شد.» وى در پاسخ به اين سئوال كه آيا برنامه اجراى كنسرتى داخلى كشور دارد يا نه؛ عنوان كرد: «فعلا برنامه اى براى اجرا در داخل كشور ندارم. فكر مى كنم ساير هنرمندان طراز اول كشور هم برنامه اى ندارند. اركستر كرمان تمرينات خود را پيگيرى مى كند. اما برنامه هاى اركستر گرگان به دليل عدم حمايت نهادهاى محلى فعلا معوق مانده است.»
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
فيل هووس، برنده جايزه افتخارى نيوبرى
فيل هووس نويسنده آمريكايى به خاطر كتاب «كلودت كلوين: دوباره به سوى عدالت» جايزه معتبر نيوبرى را از آن خود كرد. به گزارش مهر به نقل ازسايت «ام پى بى ان»، اين كتاب كه سال گذشته نيز برنده جايزه كتاب ملى شده بود داستان نوجوانى به اسم كلوين است كه براى امتناع از قوانين تفكيك نژادى دراتوبوس چند ماه پس از عمل رزا پاركس دست به كارى مشابه زد و دستگير شد. رزا پاركس يك زن سياه پوست آمريكايى و از فعالين جنبش حقوق سياهان در آمريكا بود كه بعداً از سوى كنگره آمريكا به عنوان مادر اين جنبش شناخته شد. رزا پاركس به اين خاطر مشهور است كه در روز ۱ دسامبر سال ۱۹۵۵ از دادن صندلى اش در اتوبوس به يك مرد سفيدپوست امتناع كرد و در نتيجه بازداشت و جريمه شد. وى در تاريخ آمريكا جايگاه ويژه اى دارد و عمل شجاعانه وى به سرمشقى براى همه جنبشهاى آزادى طلبانه در سرتاسر دنيا تبديل شد. جايزه ادبى جان نيوبرى از سوى انجمن خدمات كتابخانه هاى كودكان وابسته به انجمن كتابخانه هاى آمريكا اعطا مى شود. اين جايزه كه از سال ۱۹۲۲ تاسيس شده و اولين جايزه ادبى كتابهاى كودكان در جهان محسوب مى شود به صورت مدال است اما از سال ۱۹۷۱ بخش جايزه افتخارى نيوبرى نيز راه اندازى شده كه فيل هووس امسال موفق به بردن آن شده است. تاكنون تنها ۵ نويسنده موفق به بردن جايزه مدال نيوبرى شده اند. جان نيوبرى ناشرى در قرن ۱۸ ميلادى بود كه آثارى براى كودكان منتشر مى كرد و اين جايزه به افتخار او نام گرفته است.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
برپايى نشست «ادبيات چيست» با حضور ميرعابدينى و علايى
آيينه هنر: نشست «ادبيات چيست؟» با سخنرانى حسن ميرعابدينى و مشيت علايى برگزار مى شود. اين نشست با عنوان فرعى «هنر براى هنر، هنر براى زندگى و زندگى براى هنر» به عنوان نوزدهمين نشست از سلسله نشست هاى هنر، فرهنگ و ادبيات باشگاه دانشجويان ساعت ۱۷ تا ۱۸:۳۰ روز سه شنبه، ششم بهمن ماه، برگزار خواهد شد. ميرعابدينى و علايى در اين نشست به مفهوم تعهد در ادبيات مى پردازند؛ اين كه آيا هنر وسيله اى براى لذت جويى است؟ ادبيات چه كاركردهايى دارد يا ندارد؟ ادبيات چه تأثيراتى بر زندگى مردم مى گذارد؟ باشگاه دانشجويان دانشگاه تهران در خيابان ۱۶ آذر واقع است.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
«قتل آقاى كاف» و روايت زد و بندهاى دولتى در سالهاى استبداد
آيينه هنر: نمايش «قتل آقاى كاف» به كارگردانى سيدجواد روشن در حال طى كردن آخرين مراحل تمرين خود براى اجرا در بيست و هشتمين جشنواره تئاتر فجر است. «قتل آقاى كاف» با نگاهى به زندگى و سرنوشت حسن جعفرى؛ كه در سال ۱۳۲۹ و همزمان با ملى شدن صنعت نفت، به جرم ترور احمد دهقان، محاكمه و قربانى زد و بندهاى دولتى شد؛ به رشته تحرير درآمده است. اين نمايشنامه به قلم جمشيد خانيان، سال گذشته در بخش توليد متون بيست و هفتمين جشنواره تئاتر فجر منتشر شد. على رامز، محمد ساربان، طوفان مهرداديان، سياوش جامع، مجتبى ره شناس و وحيد نفر از جمله بازيگران اين نمايش هستند. سيدجواد روشن در گفت وگو با گروه آيينه هنر ابرار ضمن اعلام رضايت از وضعيت تمرين گروه خود اظهار داشت:«به اميد خدا درجشنواره، اجراى موفقى خواهيم داشت اما دغدغه اى كه كمى مرا نگران كرده، عدم اطلاع از زمان اجراى عمومى نمايش است. چرا كه براى حفظ اين گروه و همچنين نگهدارى دكور نمايش، لازم است تا وضعيت اجراى عموم آن مشخص شود تا اقدامات لازم صورت پذيرد و بازيگران هم تكليف خود را بدانند تا براى ديگر كارها و نمايش هاى خود، برنامه ريزى لازم را داشته باشند.» لازم به ذكر است «قتل آقاى كاف» روز جمعه ـ ۹ بهمن ـ در بخش مهمان جشنواره تئاتر فجر در تالار مولوى در ساعت هاى ۱۷ و ۳۰/۱۹ به صحنه خواهد رفت.
|
|
|
|
|
|
|
|