بهرام امير احمديان گفت: «بخش مهمى از هويت هرملتى را تاريخ و فهم آن تشكيل مى دهد. ازاين رو براى اينكه ما در محيط بين الملل نقش بهترى را ايفا كنيم بايد تاريخ و گذشته خودمان را خوب بدانيم.» بهرام اميراحمديان در پاسخ به اين سؤال كه براى داشتن آينده اى درخور، تا چه اندازه نياز به فهم تاريخ فرهنگ خودمان و فرهنگهاى ديگر داريم؟ به مهر گفت: «گفته مى شود ملتى كه ازتاريخ درس عبرت نگيرد ناگزير به تكرار تاريخ است و خيلى مهم است كه ما ازگذشته خودمان آگاهى داشته باشيم و ببينيم كه چه گذشته اى داشتيم و درچه وضعيتى بوديم. همچنين بايد وضع موجود را براى رسيدن به آينده مطلوب با تاريخ گذشته مان مقايسه كنيم. بخش مهمى ازهويت هرملتى را تاريخش تشكيل مى دهد ازاين رو براى اينكه ما در محيط بين الملل نقش بهترى را ايفا كنيم بايد تاريخ و گذشته خودمان را خوب بدانيم.» وى افزود: «از نكات مثبت آن پند بگيريم و ازنكات منفى آن اجتناب كنيم. دانستن تاريخ براى يك ملت بسيار واجب است و هر حكومتى به شهروندان خودش گذشته اش را مى آموزاند و از اين رو تاريخ خيلى مهم است.» اين استاد دانشگاه در پاسخ به اين سؤال كه آيا اين جمله را قبول داريد كه مى گويند ما ايرانيان حافظه تاريخى نداريم؟ گفت: «تا حدودى به اين جمله باور دارم. اگر ما از تاريخ مشروطيت پند مى گرفتيم و اگر ما تاريخ را خوب مى خوانديم و گذشته خودمان را خوب مى دانستيم درچه موقعيتى بوديم و در كدام نقطه، ضعف داشتيم. آن وقت مى توانستيم به آن بپردازيم يعنى از نقاطى كه درگذشته شكست خورده بوديم از آن شكست نمى خورديم. بايد به اين نكته توجه كنيم كه چرا ما پند نمى گيريم براى اينكه تاريخ را خوب درس نمى دهيم.» اين محقق و پژوهشگر تصريح كرد: «تاريخ را نبايد بگوييم سرگذشت شاهان است پس نبايد باشد. طبيعى است كه درگذشته شاهان بوده اند و جمهورى نبوده كه ما از جمهورى بگوييم و اينكه بزرگانى مثل شاه اسماعيل،شاه عباس و نادرشاه را داشته ايم. اينها افراد بزرگى بوده اند و ما بايد اينها را ارج نهيم و به جوانانمان تاريخ را خوب درس بدهيم. اينكه اخيرا گفته مى شود تاريخ شاهان را حذف كنيم اين كاملا نادرست است. براى اينكه حافظه تاريخى ملتمان را افزايش دهيم بايد تاريخ را خوب درس بدهيم و به قضاوت بنشينيم و به صورت انتقادى به آن نگاه كنيم. هند از دموكراتيك ترين كشورهاى جهان است اما تاريخ گوركانى و استعمار انگليس در كشورش را در كتابهاى درسى دارد.» امير احمديان در پاسخ به اين سؤال كه تاريخى ديدن امور چه كمكى به ما براى فهم تعارض سنت و تجدد مى كند؟ گفت: «دو ديدگاه درنگرش تاريخى موجود است. يكى ديدگاه خطى كه براى غربى هاست و مى گويند هرپديده اى در جهان در دوره تاريخى يكبار اتفاق مى افتد و ما روى خط داريم جلو مى رويم. ولى درشرق تاريخ را يك دايره مى بينند و مى گويند هر پديده اى ممكن است تكرار بشود و علت آن اين است كه ما شرقى ها بالاخص ما ايرانى ها به تاريخ گذشته مان خيلى افتخار مى كنيم. طبيعى است كه افتخار به گذشته خيلى خوب است ولى موقعيت كنونى را بايد درك كنيم. آن ديگر برنمى گردد ولى ما مى توانيم از تاريخ درس بگيريم.» اين نويسنده و پژوهشگر اظهار داشت: «اين ديدگاه بسياردرستى است كه ما بياييم و ببينيم درگذشته تاريخى چه اتفاقى افتاده و اينكه بتوانيم از نقاط ضعف آن پند بگيريم و تكرارش نكنيم و نقاط قوت را توسعه بدهيم. به هرصورت علم تاريخ بخشى از هويت هر جامعه اى است. درغرب تاريخ را انتقادى نگاه مى كنند كه چرا اين اتفاق افتاده به چرايى و چگونگى و كجايى اتفاق نگاه مى كنند ولى درشرق عمدتا وقايع نگارى است. شرح مى دهند كه اين واقعه كجا و چطور اتفاق افتاده است ولى چرايى واقعه را نمى گويند. ما بايد اين تاريخ انتقادى كه درغرب باب است به دانش آموزان و دانشجويانمان آموزش دهيم كه چرا اين اتفاق افتاد؟» امير احمديان خاطر نشان كرد: «درست است كه چگونه و دركجا اتفاق افتاد مهم است اما بايد چرائيش را هم بگوييم. از وقايع نگارى صرف دست برداريم تا تاريخ درس شيرينى براى بچه ها بشود و فقط حفظ محفوظات نشود. بايد ببينيم اين وقايع و جنگها چرا اتفاق افتاد و زمينه هاى اجتماعى، اقتصادى و سياسى واقعه چه بوده تا در آينده تكرار نشوند.»

يك پژوهشگر قرآنى گفت: «يكى از اهداف مجالس عزادارى حمد و ستايش خداوند است و ما را از فحشا و منكر باز مى دارد، چنانچه در اين مجالس از موسيقى هاى نامناسب استفاده شود، قطعا از اين اهداف و ذكر خدا خارج مى شويم.» سيد ابوالفتح دعوتى؛ پژوهشگر قرآنى؛ با بيان اين مطلب به خبرگزارى قرآنى گفت: «برخى از مداحى ها از حالت عقلانيت خارج مى شوند و به حركت هاى عجيب تبديل مى شوند و صداى موسيقى و مداح از حدمعمولى بالاتر مى رود، البته در بسيارى از مواقع خود مخاطبان چنين مى پسندند اما در هر صورت مداح بايد حرمت ماهيت و نفس هيأت را نگه دارد.» وى با بيان اين كه در بسيارى مواقع نمى توان تعيين كرد كه كدام موسيقى و مداحى مناسب است افزود: «فرهنگ مردم در اين زمينه تعيين كننده است.» دعوتى ادامه داد: «برخى آهنگ ها متناسب با مجالس لهو و لعب است و اشعار آن ها نيز چنين هستند.» وى با اشاره به اين كه فرم و ريتم در موسيقى كه در مداحى استفاده مى شود نيز بايد مناسب مجالس عزادارى باشد، تصريح كرد: «از برخى موسيقى هايى كه شبهه ناك است بايد پرهيز شود.» وى افزود: يكسرى از آلات موسيقى مشتركى هستند كه در جنگ و صلح نيز به كار برده مى شوند كه عرف جامعه آن ها را به عنوان ساز موسيقى به حساب نمى آورد و استفاده از آن ها در مجالس عزادارى معمول و جاافتاده است. اين پژوهشگر قرآنى گفت: «برخى اوقات ادبياتى در اشعار مداحى استفاده مى شود كه از فرهنگ ادبى به دور است و باعث حرمت شكنى بزرگان دين و مجالس عزادارى
آن ها مى شود.»

آيينه هنر: نمايشگاه نقاشى مواجهه با تاريخ با رويكرد به نقد شاهان قاجار در نگارخانه آريا برپاست. طاهر نيكخواه ابيانه؛ نقاش؛ ۱۲ اثر نقاشى خود را با نگاهى به دوره قاجار بر بوم نقاشى، تصوير كرده است. شش اثر از اين نقاشى ها متعلق به مجموعه «تو هم خواهى رفت عزيزم» است و شش اثر هم از مجموعه تاريخى است كه به صورت مفهومى نقاشى شده اند. اين نمايشگاه تا يازدهم بهمن ماه در نگارخانه آريا واقع در خيابان وليعصر، بالاتر از سه راه عباس آباد، كوچه زرين، شماره ،۱۰ طبقه اول برپا خواهد بود.

مجيد كيانى نوازنده سنتور و پژوهشگر موسيقى از اجرا و ضبط آموزش رديف هاى موسيقى ايران به صورت ضبط تصويرى خبر داد. اين نوازنده سنتور در خصوص كم و كيف ضبط اين دى وى دى تصويرى به مهر گفت: «به دنبال متوقف شدن برگزارى كنسرت پژوهشى كه در فرهنگسراى نياوران برگزار مى شد و همچنين فراهم نبودن شرايط برگزارى كنسرت برآن شدم تا با پشتوانه هاى مطالعاتى كه در خصوص موسيقى رديف دستگاهى ايران دارم مجموع اين رديف  ها را به صورت تصويرى آموزش و در اختيار هنرجويان موسيقى قرار دهم.» وى درپايان افزود: «محور اصلى اين اثر بيان زيباشناسى موسيقى رديف دستگاهى ايران است در نتيجه بحث هاى تئوريك در اين دى وى دى تصويرى كمرنگ است و قرار است مجموع رديف هايى كه آموزش داده مى شود به شكل عملى به هنرجويان ارائه شود برهمين اساس بعد از آموزش ،رديف موردنظر را با سنتور اجرا خواهم كرد.»

چهارمين دوره از جايزه معمارى «ميرميران» با موضوع «آب و معمارى» روز اول ارديبهشت ماه سال ۸۹ در خانه هنرمندان ايران برگزار مى شود. بنياد معمارى ميرميران با توجه به اهميت نقش آب در معمارى ايران و جهان، اعم از معمارى سنتى و مدرن و بعد مدرن درنظر دارد تا در چهارمين دوره از اين مسابقه به اين موضوع بپردازد. علاقه مندان به شركت در اين دوره از جايزه معمارى ميرميران حداكثر تا ساعت ۱۷ روز چهارشنبه- ۲۱ بهمن ماه- فرصت دارند تا طرح هاى خود را به دبيرخانه ارائه دهند. اين آثار روز شنبه- يكم اسفندماه و دوشنبه - سوم اسفندماه داورى خواهد شد و نتايج هيأت داوران همراه با اهداى جوايز در مراسم سالانه يادمان و جايزه معمارى ميرميران روز اول ارديبهشت ماه سال ۸۹ و همزمان با هفته معمارى و سالروز درگذشت زنده ياد ميرميران برگزار مى شود. ايرج اعتصام،داراب ديبا،على اكبرصارمى،سيد عليرضا قهارى،شهاب كاتوزيان،عباس كيارستمى و حميد ميرميران اين آثار را داورى خواهند كرد. معماران علاقه مند بايد با استفاده از نقشه ها، پرسپكتيوها، رنگ ها، ايماژهاى سه بعدى كامپيوترى و يا عكس  ماكت و يا هر روش ديگرى به معرفى فضاهاى اصلى داخلى و خارجى در رابطه با معمارى و آب بپردازند. به گزارش ايسنا، اين آثار منتخب به مدت يك هفته همچون دوره هاى قبل در نمايشگاهى در حاشيه اين مراسم به نمايش گذاشته مى شود. جزييات بيشتر اين مسابقه به مرور در سايت بنياد معمارى ميرميران به نشانى www.mirmiran-arch.org قرارگرفته است.

آيينه هنر: نامزدهاى مسابقه پوستر تئاتر بيست و هشتمين جشنواره بين المللى تئاتر فجر معرفى شدند. طبق اعلام هيات داوران مسابقه پوستر تئاتر جشنواره بيست و هشتم هشت طراح شركت كننده در اين مسابقه كانديد دريافت جايزه شدند. همايون غنى زاده، يحيى پاكدل، مهدى پاكدل، حسين قازانچى، اميراسمى، رضاباباخانى، مهدى رايگانى و مرتضى اتابكى نامزدهاى دريافت جايزه درمسابقه پوستر تئاتر جشنواره تئاتر فجر هستند. برگزيدگان مسابقه پوستر تئاتر جشنواره در آيين پايانى معرفى برترين هاى تئاتر ايران در پنجشنبه ۸ بهمن ماه در محل سالن شماره يك تماشاخانه ايرانشهر معرفى مى شوند. كليه ۱۸۵ طرح حاضر در بخش مسابقه پوستر تئاتر جشنواره بيست و هشتم در نمايشگاهى در خانه هنرمندان ايران در ايام برگزارى جشنواره در معرض ديد علاقمندان قرار گرفته اند. همچنين اين نمايشگاه داراى دو بخش خارج از مسابقه كه مربوط به پوسترهاى جشنواره هاى تئاتر و همچنين بخش مرور شامل پوستر ۴۰ سال تئاتر ايران است. بيست وهشتمين جشنواره بين المللى تئاتر فجر تا ۱۱ بهمن ماه در تهران برگزار مى شود.

خانواده «جان اشتين بك» نويسنده سرشناس آمريكايى كه پيش از اين با طرح كتابخانه گوگل مخالفت كرده بودند، اكنون به موافقان اين طرح بدل شدند. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از نيويورك تايمز، خانواده «جان اشتين بك» كه پيش از اين با انتشار اعلاميه اى با طرح كتابخانه گوگل مخالفت كرده بودند، در اعلاميه اى كه منتشر كردند، گفتند بيشترين مشكلاتى كه با گوگل براى اين خانواده ايجاد شده بود، حل و فصل شده است. اين بيانيه به امضاى جيل اشتين بك همسر توماس اشتين بك؛ پسر نويسنده مشهور؛ منتشر شده است. اتحاديه نويسندگان و ناشران آمريكا در ماه اكتبر ۲۰۰۸ با انتشار بيانيه اى اسكن گسترده آثار نويسندگان به وسيله شركت گوگل را نقض قانون مولف ناميده بود. با اين حال خانم اشتين بك در بيانيه اخير خود اعلام كرد كه نه تنها قصد ندارد شكايتى عليه گوگل تنظيم كند، بلكه مشكلى درباره نحوه استفاده اين شركت براى اسكن كردن آثار بازمانده از اين نويسنده برنده جايزه نوبل ندارد.

دو كتاب «شير و موش» و «وقتى به من مى رسى» به ترتيب به عنوان برندگان سال ۲۰۱۰ «مدال كلدكات» و «مدال نيوبرى» معرفى شدند. به گزارش مهر، كتاب «شير و موش» با نويسندگى و تصويرگرى «جرى پينك نى» مدال كلدكات سال ۲۰۱۰ را از آن خود كرد و كتاب «وقتى به من مى رسى» نوشته «ربكا استيد» مدال نيوبرى را به دست آورد. «شير و موش»، كتابى تصويرى است پر از جيغهاى گوش خراش يك جغد و سرو صداى يك موش و غرشهاى يك شير كه با تصويرهاى جذاب و رنگهاى براق، كودكان را به دنياى افسانه هاى كهن ازوپ مى برد و رابطه بين دو دوست نامتعارف را به تصوير مى كشد. «وقتى به من مى رسى» نيز داستان دوستيها و رويارويى هاى ميراندا نوجوان ۱۲ ساله اى را روايت مى كند كه در ميانه داستان با مرد خانه به دوش اسرارآميزى آشنا مى شود و رازهايى درباره آينده از او مى شنود.

برون: تمام لذات بيهوده هستند و بيهوده تر از همه آنها لذاتى است،كه با رنج به دست مى آيد و نتيجه اى جز رنج نصيبش نمى شود،زيرا رنج خم شدن بر روى يك كتاب به دنبال نور حقيقت گشتن چيزى جز آن نيست، در صورتيكه حقيقت از راه كذب قدرت بينايى را از انسان سلب مى كند.و نورى كه در جستجوى نور است، نوردانش را فريب مى دهد.به اين جهت پيش از اينكه بتوانيد بفهميد نور در كدام قسمت تاريكى قرار گرفته،نور شما با گم شدن از چشمانتان تبديل به تاريكى مى شود.به من راه مطالعه را ياد بدهيد كه چگونه مى توان چشم را با دوختن آن بسوى يك چشم زيباتر محظوظ ساخت كه با اينچنين خيره شدن آن چشم مجذوب او خواهد شد و نورى را كه باعث كور شدن او گشته بود به او خواهد بخشيد.مطالعه مانند خورشيد باشكوه آسمان است كه نمى توان با نگاه هاى گستاخانه در آن تحقيق عميق نمود.كسانيكه پيوسته به روى كتاب خم شده اند، چيزى جز تقليد پوچ از كتب ديگران نصيبشان نمى شود. اين ستاره شناسانى كه چون پدران تعميدى زمين براى انوار آسمانى مى باشند كه هر كدام از ثوابت نامى مى گذارند،از شبهاى منور خود بهره اى نمى برند،بيش از كسانيكه دائماً در حركتند و نمى دانند چه هستند،دانش زياد، در حكم اينست كه انسان چيزى جز شهرت نداند:و هر پدر تعميدى مى تواند نامگذارى كند.
فريديناند: چقدر مطالعه او بسيط است كه مى تواند عليه مطالعه استدلال كند؟
دومن: دانش او تا بدانجا رسيده كه مخالف هر دانشى باشد.
لانگاويل: او گندم را ريشه كن مى كند و مى گذارد علفهاى هرزه برويد.
* ويليام شكسپير
پاره اى از نمايشنامه «تلاش بيهوده عشق»