مشيت علايى در نوزدهمين جلسه از سلسله نشست هاى فرهنگ، ادبيات و هنر باشگاه دانشجويان دانشگاه تهران از «ادبيات و تعهد» گفت. علايى در سخنانى در اين باره عنوان كرد: «نظريه تعهد در ادبيات نوعى نظريه اخلاقى است و از فرد مى طلبد كه در قبال همه چيز از جمله ادبيات، نگاهى آميخته به انتقاد داشته باشد. تعهد از كلمه «engagement»و «commitement» آمده و عمدتاً به نظريه هاى سارتر در مورد ادبيات در كتاب معروفش ادبيات چيست؟ مربوط مى شود كه استاد ابوالحسن نجفى و مصطفى رحيمى در سال هاى دهه ۵۰ ترجمه كرده اند.» او در ادامه افزود: «حالا ديگر مدت هاست كه از تعهد و بويژه از تعهد در هنر و ادبيات حرفى شنيده نمى شود. سلطه تفكر عملگرا در حوزه انديشه و ليبراليسم در سياست و اقتصاد كنونى جهان براى طرح مقوله تعهد جايى نگذاشته است. مى توان بحث تعهد را چنين آغاز كرد كه ادبيات نوعى تاريخ است. اين را نيز مى دانيم كه ارسطو در فن شعر براى ادبيات به اعتبار وجهه جهان شمول آن جايگاه والاترى در قياس با تاريخ قائل شده است. ادبيات همچون تاريخ از نگاه يا بينش نويسنده حكايت مى كند و در نتيجه مشتمل بر گزاره هايى در باب تجربه هاى انسانى است. بر اين پايه، هر اثر ادبى حاصل به كارگيرى آگاهانه و مسئولانه زبان است. منتقد نيز با اتخاذ موضعى متعهدانه در كار هنرمند شريك مى شود و به شرح و تفسير آن گزاره ها مى پردازد.» علايى متذكر شد: «احساس تعهد و مسئوليت همواره قرين كار نويسندگان بزرگ بوده است. آن جا كه مولوى خلاقيت هنرى را با كار كوزه گر و كاسه گر و خطاط قياس مى كند، به همين هدفمند بودن برخاسته از هنرمند اشاره دارد. هيچ كاسه گر و كوزه گر و خطاط محض عين كاسه و كوزه و خط دست به كار آفرينش نمى زند. آن ها اين كار را بهر مهان و كهتران انجام مى دهند تا به تعبير او به فرجه وارهند از اندوهان. فردوسى نيز در پى افكندن كاخى بلند به تعبير خودش از نظم به تعهد عملى خودش عمل مى كند؛ همچنان كه حافظ با نماياندن چهره سالوس و ريا، خيام با نمايش ناپايدارى جهان و گذر عمر و شاملو با تصوير كردن رنج انسانيتى اسير شب و جهل و عاشق عدالت، همه بار امانت خود را بر دوش كشيدند. هيچ انسان آزاده اى از بردن بار امانتى كه سهم اوست، شانه خالى نمى كند و در اين ميان، هنرمندان هم از آن جهت كه دردآشناترين انسان هايند و هم از آن رو كه در به كارگيرى زبان و ديگر رسانه هاى هنرى مجال فراخ ترى دارند، در اداى تعهد خود تواناتر و شاخص تر بوده اند. از اين منظر مى توان گفت كه ادبيات و هنر خوب هميشه متعهد بوده است.» به گزارش ايسنا، او در عين حال گفت: «اما مفهوم ادبيات متعهد به منزله نظريه يا دست كم نگرشى در مباحث ادبى مفهومى نسبتاً جديد است كه در طى تلاقى ايدئولوژى هاى جديد با ادبيات شكل گرفته است. تلقى جديد كه در اين جا مشخصاً تلقى اگزيستانسياليستى سارترى است، از فرد مى طلبد كه در قبال همه چيز از جمله ادبيات نگاهى آميخته به انتقاد داشته باشيم.» اين منتقد عنوان كرد: «به ادبيات متعهد ايراد گرفته اند كه سياست در آن جاى زيادى دارد. راست اين است كه در ادبيات متعهد خوب سياست همه چيز نيست و در واقع حكم بستر يا زمينه اى را دارد كه نويسنده بر گستره آن به طرح مضامين مهم اجتماعى و انسانى مى پردازد؛ از جمله آثار احمد محمود در ادبيات معاصر كشور خودمان. تا آن جا كه در بسيارى از آثار متعهد همچون اشعار لويى آراگون عناصر سياسى يك سره غالب اند. شخصيت هاى اين نوشته ها در پى حل مسائل شخصى و ظاهراً غيرسياسى اند؛ اما متوجه نيستند كه پلان ها ريشه سياسى دارند و در واقع سرنوشت شان را سياست رقم زده است.»

محمدرضا مرعشى پور گفت:  «ما ادبيات علمى ـ تخيلى نداريم.» اين مترجم ادبى، بيان كرد:  «تا آن جا كه من با ادبيات علمى ـ تخيلى برخورد كرده ام، ما اين ادبيات را نداريم و اگر هم داشته باشيم، بايد خيلى كم باشد؛ چراكه نشنيده ام كتابى در اين زمينه منتشر شده باشد. ما هر كارى كه در اين زمينه انجام داده ايم، در زمينه ترجمه بوده است.» او خاطرنشان كرد: «ما نه تنها در ادبيات علمى ـ تخيلى؛ بلكه در ادبيات جنايى، رمان و قصه نيز كم كار كرده ايم و دليل آن مشكلاتى است كه وجود دارد. تخيل ما مجوز ندارد و نويسندگان ما در آثارشان يا وادار به خودسانسورى مى شوند و يا اين كه آثارشان به دست ديگران مميزى مى شود.» مرعشى پور با اشاره به اين كه كسى كه مى خواهد در زمينه ادبيات علمى ـ تخيلى كار كند، بايد اطلاعات علمى داشته باشد، تأكيد كرد: «بخشى از تخيل خدادادى و بخشى از آن ممارستى است و بايد براى كسب آن، زمانى را به مطالعه و تحقيق اختصاص داد. اين در حالى است كه ما به اندازه انگشتان يك دست، افرادى را داريم كه فقط از ادبيات درآمد دارند؛ بنابراين به دليل مسائل معيشتى، كسى به اين نوع ادبيات روى نمى آورد.» او تصريح كرد: «چون نويسندگان ما آينده اى براى اين ادبيات نمى بينند، به اين نوع ادبى روى نمى آورند. نويسنده بايد هزينه صرف كند و وقتى هزينه صرف كرد، بايد از تخيلش استفاده كند تا رمان علمى ـ تخيلى بنويسد. شاملو مطالعه كرد و به ترجمه شعر رسيد؛ ولى جداگانه رشته علمى خاصى را نخواند كه رمان علمى ـ تخيلى بنويسد.» اين مترجم يادآور شد:  «اغلب دانشمندان ما به دليل نوع سيستم آموزش به ادبيات توجه نمى كنند و آن را سرگرمى مى دانند؛ بنابراين در اين رشته پيش نمى روند؛ ولى اگر اين كار را مى كردند و ادبيات را مطالعه مى كردند، چه بسا علاقه مند مى شدند. در هر حال، مردم ما نيز به اين ادبيات علاقه اى نشان نمى دهند. وجود مميزى يكى از دلايلى است كه باعث نبود استقبال از ادبيات علمى ـ تخيلى شده است.»

مجموعه آثار گرافيكى «وودى پيرتل» در گالرى مجازى «ويترين روز» به نمايش درآمد. سايت تخصصى و گالرى مجازى «ويترين روز» در ادامه برپايى نمايشگاه هاى مجازى آثار طراحان گرافيك، مجموعه اى ازآثار «وودى پيرتل» را به نمايش گذاشت. آثار گرافيكى «وودى پيرتل» تا كنون در سراسر جهان به نمايش در آمده است و همواره جزء ثابت مجموعه موزه هاى مختلفى همچون موزه هنرهاى مدرن و كوپر هويت نيويورك، موزه ويكتوريا و آلبرت لندن، موزه مجموعه نو مونيخ و موزه پوستر زوريخ بوده است. «پيرتل» مدتى نيز عضو هيأت اجرايى مجله HOWو مؤسسه هنرهاى گرافيكى آمريكا بوده است. «پيرتل» در اكتبر ۲۰۰۳ به پاس زحماتى كه براى حرفه طراحى كشيد،موفق به دريافت مدال ارزشمند AIGA شد. او به مدت هجده سال به عنوان شريك پنتاگرام در دفتر نيويورك مشغول به كار بود و طى اين سالها روى پروژه هاى معتبر مشتريان درجه يك خود كار كرد. به گزارش ايسنا، گفتنى است؛ آثار« وودى پيرتل» در اين نمايشگاه شامل ۴۶ پوستر به همراه ۳۶ نشانه مى شود كه او براى سفارش دهندگان بزرگ دنيا انجام داده است. اين نمايشگاه تا بيست و يكم بهمن ماه برپاست و علاقمندان مى توانند براى ديدن آثار اين طراح به نشانى اينترنتى ww.vitrinrooz.com مراجعه كنند.

آيينه هنر: مجموعه تئاتر شهر از ۱۳ بهمن ماه با حضور داريوش فرهنگ، ايرج راد، منيژه محامدى، رضا گوران و احمد سليمانى پذيراى تماشاگران تئاتر مى شود. از سه شنبه ۱۳ بهمن نمايش «گاليله» كه توسط سعيدشاهسوارى و داريوش فرهنگ نوشته شده، با كارگردانى داريوش فرهنگ در تالار اصلى مجموعه تئاتر شهر اجرا مى شود. در اين اثر نمايشى بازيگرانى چون امين تارخ، مسعود كرامتى، رحيم نوروزى، نعمت اسدالهى، كاوه خداشناس، رضا مولايى، مهدى بجستانى، نورا هاشمى، محمدرضا خسرويان، دانيال كوهستانى، مانى فرهنگ، عزيز نقدى، الياس نادرى، آزاده كريمى، بابك برهانيان، عسل لباسچى، ايليار مومن، فرناز نادرى فر، امير اسكندرى، مريم نورالدينى، سامان سيروس، آبان آل حجت، پيام بهارى، سميه مصيبى، فرهاد بلبلى، نگار نيكنامى، محمدرضا فرزانه، سمانه مهرابى، ميلاد يزدانى، هديه رنجبر، فاطمه رجبيان، امير بشارت و داريوش فرهنگ ايفاى نقش دارند. برپايه اين گزارش، نمايش «عيش و نيستى» اثر ديگرى است كه با كارگردانى ايرج راد، از ۱۳ بهمن در تالار چهارسو مجموعه تئاتر شهر اجرا مى شود. اين نمايش با بازى ايرج راد، هوشنگ قوانلو، زرى اماد، سامان دارابى، فرزانه سهيلى، افسانه شفيعى، خيام وقار كاشانى و نويد نوروزى به مدت ۹۰ دقيقه اجرا مى شود. همچنين در همين تاريخ، نمايش «۱۲»، نوشته روژينال رز، با كارگردانى منيژه محامدى در تالار سايه مجموعه تئاتر شهر اجرا مى شود. در اين اثر نمايشى نيز بازيگرانى چون محمد اسكندرى، مهوش افشارپناه، فرزانه نشاط خواه، جواد نمكى، فروغ قجابگلى، محمد نادرى، نازگل نادريان، سام كبودوند، فرناز رهنما، كاظم سياحى، هانيه بساطينى، امين طباطبايى، محمود لاچينى، افشين رهنمون ايفاء نقش دارند. نمايش «داستان يك پلكان» نيز اثر نمايشى ديگرى است كه با نويسندگى و كارگردانى رضا گوران در تالار قشقايى مجموعه تئاتر شهر اجرا مى شود. در اين اثر نمايشى نيز مهدى پاكدل، امير دلاورى، بهناز جعفرى، صابر ابر، بهنوش طباطبايى، رامونا شاه، مرضيه ازگلى، گلنوش مومنى و مسعود انتظارى ايفاى نقش دارند. نمايش «شام آخر» نيز با نويسندگى و كارگردانى احمد سليمانى در كارگاه نمايش مجموعه تئاتر شهر اجرا مى شود. در اين نمايش، مجيد اميرى، سيدحميد لاجوردى، ماشاله كوهستانى، محمدجواد پيروزى و مهدى نيكروش ايفاى نقش دارند.

منصور وفايى از نمايش ۲۸ پرده نقاشى  قهوه خانه اى ۲۱ متر در برلين خبر داد. منصور وفايى از پيشكسوتان نقاشى قهوه خانه اى در مورد برگزارى اين نمايشگاه به مهر گفت: «قرار است ۲۸ پرده بزرگ نقاشيهاى قهوه خانه اى من با همكارى بنياد فردوسى در يكى ازنگارخانه هاى برلين نمايش داده شوند.» وى با بيان اينكه اين نمايشگاه به مناسبت نوروز برگزار مى شود در مورد آثارش توضيح داد: «اين پرده ها در ابعاد يك در دو متر است و يك داستان را به طور كامل در يك پرده نشان مى دهند. مثلا كل داستان رستم و سهراب را در يك پرده نقاشى كرده ام. براى همين ۲۸ تابلويى كه در برلين نشان داده مى شوند مى توانند داستانهاى مختلفى از شاهنامه فردوسى را به بازديدكنندگان خارجى معرفى كنند.»

بزرگترين جايزه داستان تاريخى بريتانيا به افتخار نويسنده اسكاتلندى سروالتر اسكات بنا نهاده شد. امسال اولين دوره اين جايزه ۲۵ هزار پوندى با انتخاب از ميان رمانهاى تاريخى كه براى اولين بار در سال ۲۰۰۹ در بريتانيا منتشر شده اند برگزار مى شود. برپا كنندگان اين جايزه قصد دارند با برگزارى مراسم اين جايزه در خانه تاريخى اين نويسنده در مرز اسكاتلند شرايط بازسازى اين مكان را هر چه بيشتر فراهم كنند تا در سال ۲۰۱۲ كار تكميل آن براى بازديد عموم به اتمام رسد. سر والتر اسكات متولد ۱۷۷۱ رمان نويس، شاعر، تاريخدان و زندگينامه نويس اسكاتلندى است كه او را اغلب ابداع  كننده و يا پدر رمان تاريخى مى دانند چراكه وى قالبى را براى اين سبك از ادبيات داستانى به كار بست كه تا امروز از آن پيروى شده است. او در آثارش به بازگويى وقايع مهيج مربوط به تاريخ موطنش مى پردازد و ماجراى اغلب رمانهاى وى به بريتانيا و فرانسه دوران قرون وسطى برمى گردند كه شخصيتهاى آن را شاهان، ملكه ها، رجل سياسى، مزرعه داران، گدايان و راهزنان تشكيل مى دهند. به گزارش مهر، اسكات از برجسته ترين چهره هاى رمانتيسيسم بريتانيا محسوب مى شود كه آثارش هنوز از استقبال بالايى برخوردار است. از آثار معروفش مى توان به آيوانهو، راب روى، بانوى درياچه و ويورلى اشاره كرد.

راديو اينتر فرانس فراخوان سى و ششمين جايزه سالانه ادبى اينتر را در فرانسه اعلام كرد. به گزارش خبرگزارى كتاب، هيات داوران اين جايزه از ۲۴ شنونده راديو اينتر فرانس مركب از ۱۲ شنونده زن و ۱۲ شنونده مرد تشكيل مى شود و رياست هيأت داوران بر عهده خانم «كاترين كلمان» نويسنده و فيلسوف مشهور فرانسوى است. هيأت داوران تا روز ۳۱ مارس (۱۱ فروردين) ده رمان برتر از نگاه شنوندگان را معرفى خواهند كرد. برنده نهايى جايزه ادبى اينتر سال ۲۰۱۰ روز ۷ ژوئن (۱۷ خرداد) از ساعت ۹ تا ۱۰ در برنامه راديويى «اسپريت كريتيك» اعلام خواهد شد. كاترين كلمان نويسنده ده ها اثر درزمينه هاى مختلفى چون انسان شناسى، روانكاوى و فلسفه است. او همچنين صاحب رمان هاى پرفروشى چون «سفر تئو» است كه به بيش از بيست زبان در دنيا ترجمه شده است.