با آغاز كاوش هاى باستان شناسى در تپه اشرف اصفهان، آثار معمارى از دوره ساسانى به همراه سفال هايى از قرن چهارم هجرى قمرى كشف شد. همچنين هيات باستان شناسى به بقاياى كاخ تخريب شده اى برخوردند كه معتقدند متعلق به اشرف افغان بوده است. تپه اشرف يكى از مهمترين تپه هاى تاريخى در شهر اصفهان است كه گفته مى شود قدمت آن به دوره پيش از اسلام مى رسد. اين تپه باستانى در زديكى پل تاريخى شهرستان و در كنار زاينده رود قرار دارد. باستان شناسان معتقدند كه تپه اشرف از قديمى  ترين سكونتگاه هاى مردم اصفهان است. در حال حاضر تپه اشرف از سطح خيابان بالا آمده و مردم اطراف آن نخاله هاى ساختمانى خود را در پاى اين تپه باستانى مى ريزند. عليرضا جعفرى زند، سرپرست هيات باستان شناسى تپه اشرف اصفهان درباره يافته هاى باستان شناسى اين فصل كاوش گفت: آثار معمارى بسيارى جالبى از دوره ساسانى با پى سنگى و يك ديوار خشتى عظيم پيدا كرديم كه بايد در مراحل بعد پى گردى شود. هنوز براى اظهار نظرنهايى در مورد كاربرى اين اثر در دوره ساسانى زود است و بايد مطالعات ادامه پيدا كند اما فعلا مى دانيم كه اين اثر در دورهاى پس از ساسانى نيز مورد استفاده قرار گرفته است. وى در ادامه گفت: سفال هايى از دوره ساسانى و آثارى از قرن چهارم هجرى در تپه اشرف به دست آمده و بقاياى كاخ تخريب شده اشرف افغان را هم پيدا كرديم كه به گواهى تاريخ به خاطر نفرتى كه از او وجود داشت به دستور نادرشاه و همراهى مردم تخريب شده است. به گزارش ميراث خبر، جعفرى زند درباره اهميت كاوش در تپه اشرف اصفهان گفت: در اصفهان از قرن چهارم هجرى به بعد آثار ملموسى در دست است ولى درباره قبل از آن به  خصوص اصفهان پيش از اسلام اطلاعات ما اندك بوده و تپه اشرف تنها تپه تاريخى است كه در محدوده شهر اصفهان قرار دارد. وى با بيان بخشى از مشكلات كاوش در اين تپه گفت: چون اصفهان شهرى است كه در طول تاريخ هيچ وقت نمرده براى همين لايه هاى تاريخى روى همديگر قرار گرفته اند و مثل شوش يا فيروز آباد نيست كه امروز شهر به حال خودش رها شده باشد و باستان شناسان بتوانند به راحتى روى آن كاوش كنند. اصفهان كهن زير اصفهان فعلى است. با گفته وى كاوش هاى تپه اشرف با پيگيرى رئيس سازمان ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى اصفهان آغاز شده و هيات باستان شناسى بر اين باور است كه بخشى از تاريخ شهر اصفهان و ايران در اينجا نهفته است و اگر بيش از اين در كاوش هاى اين تپه تعلل صورت مى گرفت، زيان هاى غير قابل جبرانى به تاريخ شهر اصفهان وارد مى آمد. نويسنده كتاب «اصفهان پيش از اسلام» درباره سابقه كاوش و مطالعات باستان شناسى تپه اشرف گفت: تاكنون كاوش جامعى در اين سايت انجام نگرفته بود. در گذشته بخش شمال تپه كه داراى بيشترين آثار بوده از بين رفته و احداث خيابان مشتاق نيمى از اين تپه را از بين برده است. وى درباره مدت زمان فصل اول كاوش و اهداف گروه در اين فصل كاوش گفت: كار كاوش در تپه اشرف از ۲۸/۴/۸۹ آغاز شده است. فصل اول كاوش در اين تپه يك ماه و نيم است كه بر اساس ضرورت ممكن است افزوده شود و اين يك طرح ده ساله خواهد بود و فصل هاى كاوش بعدى ادامه خواهد داشت. جعفرى در ادامه گفت: هدف گروه كاوش در اين فصل به دو بخش تقسيم مى شود. در وهله اول قرار است نگاهى به تاريخ اصفهان بر اساس آثار به دست آمده بياندازيم و ديگر اين كه تپه اشرف را از اين وضعيت بلاتكليفى خارج كنيم. پيش از اين جعفرى زند طى مقالاتى اعلام كرده بود كه بر خلاف نظر لطف الله هنرفر محل دژ سارويه در تپه اشرف نيست و آن را بايد در قلعه طبرك يافت. وى دراين باره گفت: «از ويژگى هاى يك باستان شناس مسئول اين است كه حتى اگر به دنبال كاوش به نتايجى بر خلاف نظر قبلى خود برسد، هيچ وقت سعى در كتمان آن نكند. كاوش هاى باستان شناسى تپه اشرف اصفهان با ۱۷ نفر كادر فنى كه همگى كارشناس يا كارشناس ارشد باستان شناسى هستند آغاز شده است. پس از انجام نقشه بردارى و نقطه يابى توسط GPS يك ترانشه پلكانى به ارتفاع ۸ متر براى شناخت لايه هاى باستانى اين تپه ايجاد شد. اين ترانشه پلكانى حجم آوار و آثار تاريخى را نشان مى دهد. سرپرست گروه كاوش تپه اشرف، درباره گستردگى محوطه مورد كاوش و احتمال به دست آمدن يافته هاى ديگر در اين سايت گفت: شاردن در اواخر دوره صفويه از خرابه هاى عظيم دهكده شهرستان در كنار پل شهرستان ياد مى كند. پس انتظار داريم آثار بيشترى در وسعت بزرگتر اين منطقه پيدا كنيم. وى در ادامه گفت: در مطالعاتى كه انجام دادم، عكس هاى هوايى سال هاى ۱۳۳۷ و ۱۳۴۲ را از آرشيو عكس سازمان نقشه بردارى كشور گرفتم. در اين عكس ها مشخص است كه حريم تپه حتى تا آن سوى خيابان مشتاق امروزى ادامه داشته است. درحقيقت اين خيابان مشتاق باعث جدايى بخشى از تپه با قسمت مقابلش شده است و بخش بزرگى از تپه نيز بخاطر احداث خيابان تخريب شده است. از سوى ديگر وضعيت تپه الحاقى ديگرى هم كه به نام تپه جزيره معروف است و ازالحاقات تپه اشرف است چندان مطلوب نيست. وى درباره برخى اظهارنظرهاى غيركارشناسى درمورد استفاده از بيل مكانيكى درتپه اشرف گفت: تپه اشرف مدتى به صورت غير مجاز به عنوان يكى از محل هاى تخليه نخاله هاى ساختمانى مورد استفاده بوده است و مقادير زيادى نخاله در ظرف اين ۴۰-۳۰ سال اخير روى آن انباشته شده است. طبيعى است كه ما اگر بخواهيم نخاله ها را كه دارى زباله و فضولات هم هست حركت دهيم به بيل مكانيكى نياز داريم تا آواربردارى كنيم و اين مجوز را داريم نه در اينجا بلكه در هر جاى ديگر دنيا اگر كه با اين حجم نخاله و آوار روبرو باشيم. جعفرى درادامه افزود: در اين مورد سونداژ كرديم و گمانه هايى زديم، مى دانيم كه بخشى از اين تپه صخره اى است پس در صورت لزوم بيل در محل هاى صخره اى مستقر شد و در ضمن آن قدر ضخامت آوارها زياد است كه بيل مكانيكى سبك هيچ گونه آسيبى وارد نمى كند و از بيل مكانيكى فقط براى جابه جا كردن خاك هاى جمع آورى شده استفاده كرديم كه محل استقرار آن با محل آثار به دست آمده از نظر عمق دو متر و نيم و از نظر طول ۱۵ متر فاصله داشته است. در ضمن يكى از دلايل استفاده از بيل مكانيكى ايجاد موانعى در مسير تردد خودروهاى متخلف و پيست موتور سوارى روى تپه است كه امنيت كارى گروه كاوش را به خطر مى اندازند و يافته هاى ما را هم از بين مى برند.

كميته ميراث جهانى يونسكو در سى و چهارمين نشست خود كه در برزيل انجام مى شود، دو اثر طبيعى را به دليل مخاطراتى كه تهديدشان مى كند در فهرست ميراث در خطر قرار داد. تيم بدمن مدير بخش ميراث جهانى در موسسه IUCN در اين باره اعلام كرد: اين تصميم به منظور حمايت از اين آثار صورت گرفته و ليست آثار درخطر به معنى ارسال نشانه هايى از نگرانى درباره يك مسأله بين المللى است كه سايت هاى جهانى را نيز تحت تاثير قرار مى دهد. وى افزود: پارك ملى اورگلد حريم حفاظت شده براى پرندگان، خزندگان و زيستگاه بيش از ۲۰ گونه كمياب در خطر انقراض قرار گرفت تا به اين وسيله به دولت آمريكا درباره تنزل جدى و مستمر اين زيستگاه طبيعى و اكوسيستم آبى آن هشدار داده و خواستار رسيدگى به اين منطقه شوند. بنا به همين گزارش پارك ملى اورگلد در گذشته نيز دو بار در فهرست ميراث درخطر قرار گرفته است. نخستين بار در سال ۱۹۹۳ و سپس در سال ۲۰۰۷ كه براثر توفان هاى گرمسيرى هاريكن وانحراف مسير آب و سرازير شدن حجم بسيار بالاى آب به شهرهاى پيرامون شده بود. علاوه بر پارك ملى اورگلد پارك ملى جنگل هاى بارانى «آتسينانا» در ماداگاسكار نيز كه زيستگاه بيش از ۸۰ درصد از گونه هاى بومى منحصر به فرد است درفهرست ميراث در خطر قرار گرفت. اين تصميم نيز به دليل تهديدهايى كه بر اثر قطع درختان براى توليد چوب و نيز كاهش ميمون هاى لمور دراين جنگل ها رخ داده، اتخاذ شده است. به گزارش ميراث خبر، همچنين آثار تاريخى ماچوپيچو از آثار سرخپوستان اينكا در قرن پانزدهم ميلادى هرچند به دليل بروز سيلاب در سال اخير بشدت در معرض خطر قرار گرفته بود،  در فهرست ميراث درخطر قرار نگرفت. درجريان برگزارى نشست كميته ميراث جهانى ۳۱ اثر مورد بررسى كارشناسان و اعضا كميته قرار مى گيرد كه برخى از آن ها به دليل مخاطرات موجود بر سر راه اين آثار به فهرست ميراث در خطر منتقل مى شوند. هم اكنون بيش از ۸۹۰ سايت از جمله ۶۸۹ اثر فرهنگى و ۱۷۶ اثر طبيعى و ۲۵ اثر هم طبيعى و هم فرهنگى از ۱۴۸ كشور جهان در فهرست ميراث درخطر ثبت شده اند.

بر اساس پيش بينى هاى صورت گرفته؛ عمليات مرمت و احياى عمارت كلاه فرنگى باغ دلگشاى شيراز رو به پاپان است. مشاور و مجرى عمليات مرمت و احياى عمارت كلاه فرنگى باغ دلگشاى شيراز در گفتگو با chtn ضمن بيان اين مطلب افزود: هم اكنون عمليات مرمت و احياى عمارت كلاه فرنگى باغ دلگشاى شيراز با همكارى شهردارى منطقه سه شيراز روزهاى پايانى خود را سپرى مى  كند. محمد جوادزاده در توضيح اين مطلب گفت: در اين عمارت، تاكنون اقداماتى چون جمع آورى و اجراى دوباره سقف هاى ريخته شده و مرمت نقاشى ها انجام شده است. وى با اشاره به اجراى كف فرش ها بر اساس طرح اوليه با استفاده از كاشى هاى سنتى بيان داشت: هم اكنون بازسازى تمامى درها و پنجره ها بر اساس شكل اوليه در حال انجام است. به گفته مشاور و مجرى عمليات مرمت و احياى عمارت كلاه فرنگى باغ دلگشاى شيراز؛ در اقدامات تكميلى اين عمليات اقداماتى چون؛ دكوراسيون داخلى، تزئينات مبلمان و رنگ و نقاشى و لكه گيرى عنوان شده است.

هنرمندان و صنعتگران صنايع دستى استان خراسان جنوبى در نمايشگاه سراسرى صنايع دستى استان همدان حضور دارند. معاون هنرهاى سنتى و صنايع دستى اداره كل ميراث فرهنگى،صنايع دستى و گردشگرى استان خراسان جنوبى با بيان مطلب فوق به ميراث آريا گفت: از مجموع غرفه هاى بر پا شده دو غرفه به هنرمندان استان خراسان جنوبى اختصاص يافته است. امير انورى مقدم افزود:دو تن از هنرمندان و صنعتگران صنايع دستى و هنرهاى سنتى استان خراسان جنوبى آثار و توليدات خود را در غرفه هاى اختصاص يافته به استان به نمايش گذاشته اند. وى خاطرنشان كرد:در اين غرفه ها صنايع دستى همچون سفال و سراميك و رودوزى هاى سنتى عرضه مى شود. اين مقام مسئول در اداره كل ميراث فرهنگى استان خراسان جنوبى تصريح كرد: نمايشگاه سراسرى هنرهاى سنتى و صنايع دستى استان همدان به صورت تخصصى در رشته هاى سفال، سراميك، كاشى، آبگينه، چاپ، پوشاك و رودوزى هاى سنتى برگزار شده است. لازم به ذكر است،نمايشگاه سراسرى صنايع دستى استان همدان از ششم ماه جارى آغاز به كار و تا يازدهم همين ماه ادامه خواهد داشت.

باستان شناسان در دژ ۵۰۰ ساله مالا كاى مالزى كه به تازگى در فهرست ميراث جهانى يونسكو قرار گرفته است منطقه اى گورستانى را كشف كردند. پيش از كشف اين منطقه گورستانى گروهى از محققان موسسه ميراث فرهنگ مالزى در ماه هاى مى و سپتامبر سال ۲۰۰۷ موفق به كشف چند اسكلت انسانى و صدها استخوان شده بودند كه به صورت مجزا و دور از همديگر قرار داشتند. اين منطقه گورستانى شش متر طول و ۱۲۰ سانتى متر عمق دارد و به نظر مى رسد بخشى از يك منطقه گورستانى وسيع باشد. در اين منطقه علاوه بر استخوان اجساد، كاشى هاى شكسته شده، ظروف سفالى، استخوان حيوانات و چند سكه نيز يافت شده است. آزمايشات به عمل آمده بر روى خاك اين منطقه نشان دهنده قليايى بودن آنها است كه باعث حفاظت از آنها در اين مدت طولانى شده است و به نظر مى رسد به صورت مصنوعى و توسط ساكنان منطقه در اين محل جمع شده باشد. مالاكا يكى از مناطق استراتژيكى تجارى در منطقه جنوب شرق آسيا در قرن هاى پانزدهم و شانزدهم ميلادى بوده است.

وزارت گردشگرى نيوزلند اعلام كرد بر خلاف مشكلاتى كه در بخش گردشگرى اين كشور وجود دارد، نيوزلند شاهد حضور گردشگران بى شمارى از اقصى نقاط جهان بوده است. در شش ماهه اول سال جديد ميلادى، نيوزلند شاهد بالاترين رشد در بخش گردشگرى با كسب درآمد شش ميليارد دلارى بوده است. بروس بست، مديربخش پژوهشى سازمان گردشگرى نيوزلند گفت: اگر چه افزايش بهاى سوخت منجر به بالا رفتن هزينه سفر شده و ورود گردشگران همچون انگلستان و آمريكا را كم كرده است، اما علاقه گردشگران آسيايى به بازديد از اين كشور بالا رفته است. وى افزود: بر خلاف مشكلات موجود، اين كشور اميدوار به جذب گردشگر از تمام نقاط جهان تا چند سال  آينده خواهد بود.

دولت ايتاليا به منظور تكميل مرمت بناى تاريخى كلوزيوم به دنبال حاميان مالى خصوصى مى گردد. به گزارش ميراث آريا،  دولت ايتاليا با درج آگهى  هايى در روزنامه هاى معتبر اين كشور، درصدد يافتن اسپانسر يا حاميان مالى است كه هزينه ۳۴ ميليون دلارى بازسازى بناى معروف كلوزيوم را برعهده بگيرند. شهردار رم با اشاره به ناكافى بودن بودجه دولتى براى اتمام مرمت كلوزيوم گفت: ما با چالشى بزرگ مواجه شديم و براى عبور از آن نيازمند كمك هاى مالى از سوى اسپانسرهاى داخلى و حتى خارجى هستيم. وى افزود:  استفاده از بودجه هاى خصوصى مسبوق به سابقه بوده همانطور كه پيشتر در بازسازى نماز خانه اصلى ميكل آنچژ درواتيكان مورد استفاده قرار گرفته بود. گفتنى است كلوزيوم رم، مركز برگزارى نبرد گلادياتورها در زمان روم باستان در حال حاضر به دليل خرابى هاى بسيار، قابل بازديد نبوده و تنها ۳۵ درصد از فضاى آن به روى عموم باز است.

اكتشافى اتفاقى در خليجى درحال فرسايش در شرق كانادا به ردپاهايى ۳۱۸ ميليون ساله انجاميد كه منجر به تغيير نگرش به تكامل حيات روى زمين شد. اين فسيل چند صد ميليون ساله كه روى تخته سنگى در يكى از صخره هاى دريايى منطقه نيو برونسويك كانادا كشف شد نشان داد كه مهره داران اولين جانوران دريايى بودند كه از سواحل باتلاقى پا به خشكى گذاشته بودند. به عقيده دانشمندان، در حدود ۴۰۰ ميليون سال پيش حيواناتى مهره دار از دريا وارد خشكى شدند ولى شكلى شبيه به قورباقه داشتند. اما به تدريج به دليل نبود غذاى كافى در خشكى و اختلال در زاد و ولد بار ديگر به آب بازگشتند. ولى خزندگان به دليل گذاردن تخم هايى باپوسته هاى ضخيم توانايى ماندن در خشكى را به دست آورده و بدين صورت نحوه زندگى آنها از آبزى به خشكى زى تغيير يافت. ديرينه شناسان درصددند با بررسى بيشتر روى اين فسيل هاى ۳۱۸ ميليون ساله، اطلاعات كامل ترى از چگونگى زندگى خزندگان روى خشكى را به دست آورند.