امير قلعه نويى از همين شروع فصل و با وجود آنكه تيمش استارت خوبى نزده، قول قهرمانى مى دهد. كارى كه افشين قطبى فصل گذشته انجام داد  و جواب گرفت. امير معمولاً در سال هايى كه روى نيمكت استقلال مى نشست قول قهرمانى نمى داد .فقط يك سال كه «رولند كخ» سرمربى استقلال بود ( ليگ ۸۱) قلعه نويى در مصاحبه  اى گفت اگر اين تيم دست من بود با اختلاف ۱۰ امتياز قهرمان ليگ مى شديم!امير در سال هايى كه روى نيمكت استقلال مى نشست معمولاً قول قهرمانى نمى داد اما مى گفت تمام سعى خود را مى كنيم تا قهرمان شويم. او در ليگ ۸۲ نايب قهرمان شد، در ليگ ۸۳ سوم شد و در ليگ ۸۴ به مقام قهرمانى رسيد. البته در ليگ ۸۵ هم قلعه نويى رئيس سازمان فوتبال بود كه استقلال چهارم شد و آن ماجراها ى تلخ مربوط به ليست استقلال پيش آمد.
•••
قلعه نويى بعد از باخت استقلال به مس ( كه باخت بدى هم بود) ابتدا در رختكن بازيكنان را مورد عنايت ويژه! قرار داد و سپس جلوى دوربين هاى تلويزيونى گفت ما صددرصد قهرمان مى شويم! البته اين روش جديد نيست اما به هر حال بايد ديد امير براى تحقق وعده اش چه دارد و چه ندارد. او دروازه بانى دارد كه گاهى آماده است و گاهى نا آماده ،البته طالب لو هر از گاهى به تيم ملى مى رود و امير مجبور است به نامدارى اعتماد كند. در خط دفاع اوضاع چندان بد نيست اما استقلال باز هم ساده گل مى خورد. در خط ميانى قلعه نويى تا دلتان بخواهد مهره دارد اما هافبك هايش هماهنگ نيستند. در خط حمله اما اوضاع تا حد بسيارى بحرانى است ( تقريباً چيزى شبيه آلودگى هواى تهران) و از امير بايد پرسيد تيم تو قرار است با گلزنى كدام مهاجم قهرمان ليگ شود؟ اينكه يك مربى قول قهرمانى بدهد از اختيارات او است اما بايد ديد ابزارش را هم دارد يا نه؟ استقلال امسال امكانات بدى ندارد اما پازل تاكتيكى قلعه نويى هنوز تكميل نيست و عجيب اينكه خود او هم اشتباهات بسيارى را مرتكب مى شود. امير در ۴ بازى اول در ارنج و تعويض  ها اشتباه داشت و البته چوب آن را هم خورد. ستاره هاى تيم او هم كم نيستند اما هنوز به مرحله آمادگى نرسيده اند. قلعه نويى آن قدر نگران خط حمله است كه با وجود در اختيار داشتن ۶ مهاجم هنوز دنبال يك مهاجم برزيلى هم مى گردد اما فردايى كه او نتواند به قولش عمل كند و استقلال را به جام برساند مسلماً  هيچ بهانه اى ( اعم از داورى ها، تيم ملى، كارشكنى فدراسيون و ...) خريدار ندارد.
•••
اين روش كه در رختكن،بعد از بازى در تمرين و ... سر بازيكن فرياد بكشى سال هاست كه در فوتبال ايران «دِمُده» شده و خريدارى ندارد. روش هاى اينچنينى اگر جواب مى داد على پروين امروز خانه نشين نبود. او در ليگ ۸۴ با وجود همه داد و فريادها نهم شد و بعد از آن هم هرگز «سرمربى» نشد.

۴ هفته از رقابت هاى ليگ برتر سپرى شده است و هنوز هيچ گلى در كارنامه مهاجمان استقلال ثبت نشده است. تمام مهاجمان استقلال در اين فصل بازيكنان اسم ورسم دارى هستند و در گذشته نيز سابقه خوبى از خود برجاى گذاشته اند اما چرا اين مهاجمان در استقلال گل نمى زنند؟ آرش برهانى، سياوش اكبرپور، على عليزاده، فرهاد مجيدى، عليرضا عباسفرد و احمد خذيراوى ۶مهاجم استقلال در اين فصل هستند. آرش برهانى كه سابقه حضور در جام جهانى را نيز دارد فصل قبل با ۷ گل زده آقاى گل آبى پوشان شد و اين فصل هنوز پايش به گلزنى باز نشده است. همين آرش برهانى روزگارى در تيم پاس همه كار مى كرد و مدافعان حريف را يك تنه آزار مى داد. برانكو در جام جهانى ۲۰۰۶ به او ميدان داد و عملكرد خوبى داشت اما آيا برهانى توانسته است آمادگى خود را حفظ كند؟ بايد قبول كنيم اين برهانى با مهاجمى كه ۳ سال قبل ديده بوديم تفاوت زيادى دارد. آرش فرصت طلب تيم پاس كجاست؟ او كه هيچ موقعيتى را از دست نمى داد. برهانى نياز به تمرين بيشتر دارد. او بايد بيشتر كار كند تا همان برهانى شود كه همه مى خواهند. سياوش اكبرپور در تيم فجر سپاسى شيراز كه امروز به مقاومت سپاسى تبديل شده آنقدر تلاش كرد و گل زد كه قلعه نويى را وادار به جذب وى كرد. سياوش به استقلال آمد. سال اول حضورش زياد پرفروغ نبود چرا كه در كنار مهاجمان بزرگى كار مى كرد. عنايتى، سامره و عليرضا اكبرپور ديگر مهاجمان استقلال را تشكيل مى دادند. در سال دوم با جدايى سامره و عليرضا اكبرپور، سياوش فرصت بيشترى براى خودنمايى پيدا كرد و در كنار رضا عنايتى خط حمله رؤيايى را تشكيل دادند و با زدن ۳۳ گل خيلى چيزها را ثابت كردند. اكبرپور و عنايتى چشم بسته همديگر را در زمين پيدا مى كردند. سال بعد سياوش اكبرپور به امارات رفت و هيچ وقت شادابى گذشته را نداشت و پس از بازگشت دوباره به استقلال باز هم نتوانسته است عملكرد مطلوبى از خود بر جاى بگذارد. فرهاد مجيدى در همين استقلال رشد كرد. بازى هاى او در خط حمله استقلال فراموش شدنى نيست. مجيدى جوان در آن سال ها براى استقلال گل هاى زيادى به ثمر رساند و آن قدر خوب ظاهر شد كه مورد توجه مسئولان تيم الوصل امارات قرار گرفت. پس از حضور در امارات افت زيادى داشت. روز به روز ضعيف تر مى شد. او در مدت ۸ سالى كه در امارات حضور داشت حضور در نيمى از تيم هاى اماراتى را تجربه كرد و حتى با العين امارات به مقام قهرمانى آسيا نيز دست يافت. او دوباره به استقلال بازگشت اما ديگر آن مجيدى ۱۰ سال قبل نبود. فرهاد هنوز هم مؤثر است اما شم بالاى گلزنى ديگر در وى نمايان نيست. بايد قبول كنيم مجيدى پس از حضور در امارات ديگر نتوانست موفقيت گذشته را تكرار كند. على عليزاده با اوت دستى هاييكه براى تيم فجر سپاسى مى انداخت به فوتبال ايران معرفى شد. در آن زمان او با پا خوب بازى مى كرد. اين مهاجم به پرسپوليس و سپس استقلال آمد و آنقدر از او اوت دستى خواستند كه او فراموش كرد فوتبال را با پا بازى مى كنند. عليزاده ديگر نتوانست در توپ هاى زمينى عملكرد مطلوبى داشته باشد و اكنون نيز اين موضوع برطرف نشده است. عليرضا عباسفرد مهاجم چند سال قبل سايپا پس از گلزنى هاى فراوان براى اين تيم مورد توجه كادر فنى آن زمان صباباترى قرار گرفت و پس از عملكردى نه چندان خوب به استقلال آمد. او مدت زيادى براى استقلال بازى كرده اما به هيچ وجه در حد و اندازه هاى خود ظاهر نشده  و نتوانسته بازى هاى خود در سايپا را تكرار كند. احمد خذيراوى مهاجم جوانى است كه ناصر حجازى معرف اصلى او به فوتبال ايران بود. احمد سال گذشته در تركيب استقلال حضور يافت و در چند بازى عملكرد مطلوبى داشت. او جا براى پيشرفت بسيار دارد و شايد در حال حاضر نيز حق او است كه در تركيب اصلى استقلال بازى كند. نام خذيراوى پشت نام هاى ديگر مهاجمان استقلال پوشيده شده است. قصد بى احترامى به هيچ يك از اين ۶ مهاجم را نداريم اما اگر خود آنها هم در خلوت خود سوابقشان را بررسى كنيد به اين نتيجه مى رسند كه با روزهاى اوج خود فاصله دارند. در پايان براى همه آنها و تيم استقلال آرزوى موفقيت داريم.

۱- عدم نتيجه گيرى استقلال در ۴ هفته ابتدايى ليگ را نمى توان ناكامى تلقى نكرد. ۴ هفته بيشتر از مسابقات سپرى نشده و فرصت زيادى تا پايان ليگ باقى مانده است. استقلال تيم بزرگى است و انتظارات از تيم بالاست. نبايد بى جهت از اين تيم انتقاد كنيم.در اين فصل بازيكنان زيادى به استقلال پيوسته اند و نياز به زمان دارند تا به هماهنگى لازم دست پيدا كنند. بايد به آنها فرصت بدهيم. به نظر من تا ۲ ، ۳ هفته آينده تيم به شرايط مطلوب مى رسد و ناهماهنگى بين بازيكنان از بين مى رود. استقلال يك تيم است و كار گروهى هماهنگى مى خواهد كه اين مسأله هنوز در اين تيم به وجود نيامده است. اميدوارم آنها هر چه سريع تر به شرايط آرمانى برسند تا بيش از اين شرمنده هواداران نشوند.
۲- مشكل استقلال نه فنى است و نه روحى. علاوه بر هماهنگى كه به آن اشاره كردم استقلالى ها كمى هم بدشانس بوده اند. مقابل سپاهان و پگاه داور بايد به سود استقلال پنالتى اعلام مى كرد كه اين طور نشد. علاوه بر بحث داورى، مهاجمان استقلال نيز در زدن ضربات آخر كم دقت بودند و با كم شانسى موقعيت ها را يكى پس از ديگرى از دست دادند. تمام اين مسائل به فشار و استرسى برمى گردد كه روى بازيكنان است و اميدوارم در آينده اين مسأله نيز بر طرف شود.
۳- استقلال هنوز شكل تيمى خود را پيدا نكرده است. مصدوميت روانخواه و بيك زاده، عدم آمادگى جبارى، غيبت كاظمى و طالب لو مقابل پگاه و ... همگى از جمله مسائلى هستند كه قلعه نويى نتوانسته است تركيب تيمش را بشناسد. به هر حال كل اعضاى تيم تلاش مى كنند تا به تركيب ايده آل برسند و بازى هاى خوب خود را از سر بگيرند. مطمئن هستم با درايتى كه قلعه نويى دارد اين موضوع را نيز به زودى حل خواهد كرد. البته نبايد فراموش كنيم استقلال بايد در ۳ جام شركت كند و چند تغيير در هر بازى مى تواند طبيعى باشد چرا كه قلعه نويى بايد از همه بازيكنانش استفاده كند تا تيم ضربه نخورد.
۴- اين هفته استقلال بازى بسيار سختى مقابل برق شيراز خواهد داشت. بازيكنان در اين ديدار بايد باهوش تر از قبل عمل كنند چرا كه استقلال نياز به برد دارد و بايد به ۳ امتياز اين مسابقه دست پيدا كند. اين مسأله جز با تلاش بازيكنان حل نمى شود. در اين ديدار هواداران نيز نقش بسزايى دارند. آنها بايد در ورزشگاه حاضر شوند و جوى درست كنند تا تيم محبوبشان مقابل صدرنشين فعلى ليگ به پيروزى برسد. با پيروزى مقابل صدرنشين ليگ خيلى از مشكلات برطرف مى شود، انگيزه بازيكنان بيشتر مى شود، فشار از روى آنها برداشته مى شود و باعث مى شود راحت تر از قبل در ميادين حاضر شوند.

۱- استقلال بازيكنان خوبى دارد. آنها مشكل خاصى ندارند و تنها عاملى كه باعث عدم نتيجه گيرى اين تيم شده ناهماهنگى نفرات است. بيش از نيمى از بازيكنان استقلال تازه به اين تيم آمده اند و زمان لازم است تا آنها با ديگر بازيكنان هماهنگ شوند و تيم با قدرت كامل در ميادين حاضر شود. جدا از اين مسائل روانخواه در بازى مقابل ابومسلم مصدوم شد، جبارى هنوز از شوك فوت پدرش رها نشده است و ... همگى اين مسائل دست به دست هم داده است تا استقلال نتيجه نگيرد. البته به آينده اين تيم بسيار اميدوارم. مطمئن هستم كه تيم پتانسيل بالايى دارد و در ادامه اين نتايج ضعيف را جبران مى كند.
۲- مشكل استقلال روحى است نه فنى. اين تيم از كادر فنى و بازيكنان خوبى بهره مى برد پس به هيچ وجه مشكل فنى ندارد. به نظرم بازيكنان هنوز از شوك رتبه سيزدهم پارسال خارج نشده اند و در تمام بازى ها با استرس به ميدان مى روند. بازيكنان در هنگام مقابله با حريفان آسوده خاطر نيستند. اميدوارم با پيروزى مقابل برق شيراز فشار از روى بازيكنان برداشته شود و بدون استرس مقابل حريفان ظاهر شوند. بازيكنان استقلال در هر تيمى بازى كرده اند، ستاره تيم هايشان بودند و اكنون نيز بايد بهترين بازى خود را انجام دهند.
۳- امير قلعه نويى ۲۵ بازيكن خوب در اختيار دارد و قرار دادن آنها در تركيب كار سختى است. معتقدم قلعه نويى شيوه خوبى را براى استفاده از بازيكنان در پيش گرفته است اما وى بايد تركيب اصلى اش را پيدا كند. فكر مى كنم پس از گذشت ،۶ ۷ هفته تركيب واقعى استقلال مشخص خواهد شد و استقلال نيز نتايج بهترى خواهد گرفت.
۴- بازى با برق، براى استقلال حياتى است. برق صدرنشين فعلى ليگ است و قطعاً كار استقلال در اين ديدار بسيار سخت است. با شناختى كه از شخص قلعه نويى و بازيكنان دارم ايمان دارم استقلال در اين ديدار پيروز خواهد شد و هواداران بعد از مدت ها خوشحال خواهند شد.

۱- ناكامى استقلال دلايل مختلفى دارد. بازيكنان استقلال ريكاورى لازم را نداشتند. پس از يك فصل كاملاً ناكام كه بازيكنان شرايط بدى داشتند و بسيار تحقير شدند قهرمانى در جام حذفى مرحمى كوچك بر روى زخم هاى بازيكنان بود اما بلافاصله بدنسازى سنگين آغاز شد و در مدتى كم بازى هاى ليگ آغاز شد. در اين مدت بازيكنان فرصت استراحت نداشتند. عامل دوم ناكامى استقلال ناهماهنگى بازيكنان است. نيمى از بازيكنان به تازگى به تيم اضافه شده اند و هنوز با نفرات ديگر هماهنگى لازم را ندارند و زمان لازم است تا اين هماهنگى به وجود آيد. ديگر عامل اين است كه بازيكنان كليدى استقلال تمركز لازم را ندارند. جبارى هنوز از شوك فوت پدرش رها نشده است. اكبرپور به دليل دير اضافه شدن به تيم هنوز جانيفتاده است. منيعى و بيك زاده آماده نيستند و…. عامل ديگرى كه باعث ناكامى استقلال در بازى هاى اخير شده است استرس و فشارى است كه روى مهاجمان قرار دارد. فشار رسانه ها به مهاجمان باعث شده است تا آنها از لحاظ روحى و روانى به هم بريزند و نتوانند موقعيت هايشان را به ثمر برسانند. فرهاد مجيدى آمادگى لازم را ندارد، سياوش اكبرپور بازى هاى خود در كنار عنايتى را فراموش كرده است، برهانى با دروازه قهر است و….
۲- استقلال هم از لحاظ فنى و هم از لحاظ روحى و روانى مشكل دارد. بازيكنان از طرفى كابوس فصل قبل را دارند و از طرف ديگر هنوز نتوانسته اند خود را با تركيب استقلال وفق دهند. بازيكنان هنوز اعتماد به نفس خوبى ندارند اما معتقدم تمامى اين مسائل با يك پيروزى حل مى شود و تيم به دوران اوج خود مى رسد.
۳- قلعه نويى در ابتداى فصل تركيب خود را شناخته بود اما در طول ديدارها اتفاقاتى افتاد كه مانع از بازى كردن نفرات موردنظر قلعه نويى شد. در جريان بازى اول، روانخواه مصدوم شد. در بازى دوم كاظمى و طالب لو را به تيم ندادند. منيعى و عباسفرد مصدوم شدند و اتفاقاتى از اين دست. معتقدم قلعه نويى بايد در دفاع تركيب خود را بشناسد. خط دفاعى براى هر تيمى بسيار مهم است. قبول دارم استقلال ۵ مدافع خوب در اختيار دارد اما اين دليل نمى شود نفرات خط دفاعى استقلال دائماً تغيير كنند. استقلال مدافعان خوبى دارد كه هم قابليت بازى در دفاع ۳ نفره و هم در دفاع ۴ نفره را دارند. قلعه نويى بايد فكرى به حال اين موضوع بكند.
۴- استقلال مقابل مس ۷۰ دقيقه بازى را در اختيار داشت و دفاع خوب مس باعث شد استقلال ناكام بماند. البته اين موضوع خوب بازى نكردن استقلال را نمى پوشاند. به هر حال مطمئن هستم در ديدار مقابل برق بازى بهترى را از استقلال شاهد خواهيد بود چراكه برق فوتبال را روى زمين بازى مى كند و استقلال با اين شيوه، بازى كردن را بهتر بلد است.

۱- به اعتقاد همه، گلرهايى كه در ليگ بازى مى كنند در سطح خوبى هستند و تا اين جاى بازى ها عملكرد خوبى از خود ارائه داده اند. به اعتقاد من اين روزها دعوت گلر به تيم ملى بسيار سخت شده است اما ناگفته نماند كه شايسته ترين آنها در تيم ملى حاضر هستند. به شخصه از عملكرد آنها رضايت كامل دارم و آينده گلرى ايران را بسيار روشن مى بينم.
۲- به عقيده من سطح گلرهاى ايران بالاتر رفته و ضعف هاى گذشته در عملكرد آنها ديده نمى شود. اينكه بيشتر گلرهاى ليگ برتر ايرانى هستند، به بالا رفتن اين سطح كمك شايانى كرده است. فكر مى كنم خروج گلرهاى خارجى كمك زيادى به سطح دروازه بانى ما خواهد كرد. جوانان شايسته اى در ايران هستند كه در مقاطع مختلف درون دروازه مى ايستند. بايد آنها را به نحوى آموزش دهيم كه هر ساله چند دروازه بان به اصطلاح پديده در ليگ داشته باشيم. دروازه بانان ما اگر بدانند ما در انتخاب افراد تيم ملى بسيار ظريف بين و دقيق هستيم، بيش از پيش بازى هاى درخشانى از خود به نمايش خواهند گذاشت.
۳- من به هيچ وجه اعتقادى به گلرهاى خارجى ندارم. حركت خيلى مثبتى بود كه آنها به ليگ يك رفتند اما به نظر من حضور آنها در آنجا هم به ضرر ماست. آنها دروازه بانان قابلى نيستند و هر كدام يكى از گلرهاى درجه ۳ و۴ كشورشان هستند كه براى منفعت مالى به ايران آمده اند. به عقيده من كسى كه از گلر خارجى در تيمش استفاده مى كند، ديد خوبى نسبت به فوتبال ما ندارد و به اين ترتيب ديگر دروازه بانان قابل كشور را ناديده مى گيرد.
۴- حضور مربى دروازه بانان خارجى به شرطى خوب و مؤثر است كه مربى درجه يك باشد وگرنه ما دروازه بانان پيشكسوت قابلى داريم كه مى توانند عهده دار اين سمت در تيم ها باشند. مضاف بر اينكه در جريان هستم تمامى اين عزيزان در كلاس هاى مربيگرى حضور داشته اند و با مدرك معتبر مى توانند به افزايش سطح گلرى ايران كمك كنند. البته اين را بگويم كه يك مربى خارجى در كنار يك مربى داخلى مى تواند تأثير بيشترى در يك تيم بگذارد.

۱- استقلال مى ترسد. باور كنيد آنچه استقلال را امروز فلج كرده ترس است. ترس از باخت. ترس از ناكامى. ترس از تكرار باخت هاى فصل قبل. ترس از تكرار كابوس فصل گذشته. ترس از تكرار كابوسى كه سيزدهمى در ليگ را به ارمغان آورد! استقلال مى ترسد و اين ترس در ذهن ، جان و تن بازيكنان قديمى وجود دارد و ديده مى شود.
۲- هواداران استقلال مى ترسند. آنها مى ترسند كه استقلال «۸۸-۸۷» مثل «۸۷-۸۶» شود. ناكام، بازنده و تحقير شده. از نظر هواداران استقلال نتايج فعلى اين تيم ادامه و دنباله نتايج فصل قبل است. هيچ كس بين ۲ تيم استثنايى قائل نيست. كسى زمان سنج را، باخت سنج را صفر نكرده. انگار مردم يادشان رفته كه بين اين فصل و فصل قبل تفاوتى قائل شوند. يادشان رفته كه يادشان برود! اين مشكل امروز استقلال است.
۳- استقلال مى بازد. هوادار ناراحت مى شود. تيم مى رود ته چاه بحران و حاشيه. ديگر مگر مى شود تيم را بالا آورد؟ تساوى مى كنند، اوضاع بدتر مى شود. حالا همه از تكرار كابوس و بحران حرف مى زنند. همه گلايه دارند از اينكه تاريخ تكرار شده و كابوس دوباره آمده تا جاى رؤياها را پر كند. اين وسط اما هيچ كس نيست كه بخندد، با انگشت جدول ليگ را نشان دهد و با فرياد بگويد: هى! صبر كنيد! تازه ۴ هفته از ليگ گذشته! چرا يأس؟ چرا نگرانى؟ چرا ناراحتى ؟
۴- استقلال مى بازد. باخت سنج صفر نشده و به همين خاطر جاى عدد ،۲ عدد ۱۱ را نشان مى دهد يا عددى در همين حد! هيچ كس روحيه ندارد. هيچ كس اهل تحمل كردن نيست. جام آستانه تحمل فصل قبل لبريز شد و رفت پى كارش. همين است كه هواداران ناراحتند و نگران ، ناراضى، آشفته ، بى صبر و خسته. دلگرم كردن اين جماعت نااميد كار هر كسى كه باشد، كار اين استقلال درب و داغان و بى روحيه نيست!
۵- امير را «ژنرال» لقب داده اند و «ژنرال» در باور عامه، مردى است مطلع، سرد و گرم چشيده و پر از تاكتيك هاى جديد. وقتش رسيده كه ژنرال استقلال تاكتيك جديدى اتخاذ كند. شعبده تازه اى، فن جديدى، ترفند متفاوتى. با دانسته هاى ديروز نمى توان فردا را فتح كرد.