دربى رم كه يكى از بزرگترين بازى هاى سرى A مى باشد جذاب ترين دربى ايتالياست حتى برخى اعتقاد دارند بايد آن را بزرگترين شهرآورد اروپا به حساب آورد. البته بسيارى از شهرهاى ديگر دنيا افتخار برگزارى مسابقات حساس و جذاب را دارند. براى مثال مى توان به دربى هاى بوكاجونيورز، ريورپلاته، رنجرز، سلتيك، اورلاندو پايرتس، كايزر چيفز، گالاتاسراى و فنرباغچه اشاره كرد. در اين مقاله ما در مورد تيم هاى صحبت مى كنيم كه در يك شهر بسر مى برند.به همين دليل ديدارهايى مثل رئال مادريد و بارسلونا در اين مقاله جاى نمى گيرند. حال به بررسى بزرگترين دربى هاى اروپا مى پردازيم (هر دربى با اين جمله شروع مى شود: تيم x - تيم y بزرگترين دربى جهان است چون...)
ايتاليا
۱- رم - لاتزيو ، براى مردم پايتخت ايتاليا اهميت ويژه اى دارد. اين ۲ باشگاه ۲ داستان متفاوت دارند. هرگاه جيالوروسى ها خوب كار مى كردند بيانكونرى ها در حال دست و پا زدن در انتهاى جدول بودند و يا اصلاً در سرى B توپ مى زدند. رمى ها به معروفيت بيشتر تيم خود مى بالند در حالى كه طرفداران لاتزيو اعتقاد دارند كه قدمت باشگاه مهم تر است و به قديمى تر بودن تيم خود افتخار مى  كنند.رم، توتى را به عنوان يك سمبل يا يك طلسم در اختيار دارد. در حالى كه لاتزيو به الساندرو نستا مى بالد.طبيعتاً خارج از مسابقه نيز بين هواداران بحث و جدل هايى نيز صورت مى گيرد. آنها اعتقاد دارند هر تيمى كه در جدول پايين تر باشد اغلب برنده اين دربى است.
۲-ميلان- اينتر هر ۲جزو بهترين تيم هاى جهان هستند. روسونرى ها چند بار قهرمان اروپا شده اند و ۳ بازيكن طلايى در اختيار دارند اينتر مهمترين تيم سرى A مى باشد و ۳ اسكودتو اخير را فتح كرده است. آنها علاوه بر رقابت در ايتاليا به نوعى دشمنى تيم  هاى آمريكاى جنوبى را نيز در دل خود جاى داده اند. در حالى كه ميلانى  ها بيشتر برزيلى ها را ترجيح مى دهند. اينترى ها به دنبال آرژانتينى ها هستند.
۳- جنوا- سامپدوريا، بهترين مسابقه ايتاليا از نظر رنگ، بازى دوستانه و كار تيمى است. هواداران جنوا و سامپدوريا نام هاى جالبى روى تيم مقابل مى گذارند. براى مثال جنوايى ها به بازيكنان حريف لقب دوچرخه سواران را داده اند. چرا كه روى لباس آنها نوارهاى سفيد، قرمز و مشكى وجود دارند كه مثل لباس يك قهرمان دوچرخه سوارى است.
اسپانيا
رئال مادريد- آتلتيكو مادريد، بزرگترين دربى اسپانياست چون اين ديدار جادو شده است! هر تيم در اسپانيا مقابل رئال مادريد حداقل يكى، دو بار موفق بوده است اما آتلتيكو داستان متفاوتى است. زمان زيادى از آخرين پيروزى مقابل تيم اول شهر مادريد مى گذرد. از آن تاريخ به بعد دربى شهر مادريد هر سال دراماتيك تر از سال گذشته براى بازيكنان آتلتيكو رقم مى خورد.اگرچه در بسيارى از مواقع آنها بهتر بازى مى  كنند، پيش مى افتند و يا يكى، دو بازيكن از رئال مادريد اخراج مى شوند اما بازهم نمى توانند پيروز شوند. به همين دليل بايد رقابت هاى بين اين ۲ تيم را حتماً تماشا كرد.
۲- سويا- بتيس، هم يكى از بزرگترين دربى هاى جهان است چون جو اين شهر كوچك بسيار جذاب است. اگرچه مادريد، رم و ميلان شهرهاى بزرگى هستند اما وقتى راجع به فوتبال صحبت مى كنيم سويا به ۲ قسمت تقسيم مى شود. سفيد و قرمزها و سفيد و سبزها دوروى يك سكه هستند.درست يك هفته قبل از دربى سويا در تمام كوچه ها، رستوران ها و مراكز خريد اين شهر صحبت فوتبال است. طى اين مدت نمى توان حتى يك خانواده را يافت كه تمام اعضاى آن طرفدار يكى از اين ۲ تيم باشند.به راستى كه اين دربى يكى از تفرقه انگيزترين دربى هاى جهان است.
بريتانياى كبير
۱- آرسنال- تاتنهام، هم يكى از بزرگترين دربى هاى جهان است چون اين مسابقه سرشار از خشونت است.هر ۲ در دهه ۸۰ شكل گرفتند اما دشمنى آنها زمانى شروع شد كه آرسنال از وول ويچ در شمال رود تايمز به ورزشگاه هايبرى كه در ۴ مايلى وايت هارت لين واقع است منتقل شد. اين اختلاف زمانى اوج گرفت كه توپچى ها در سال ۱۹۱۹ خود را به عنوان جدى ترين رقيب تاتنهام مطرح كردند. هرچه بيشتر مى گذشت دشمنى اين ۲ بيشتر مى شد. به نظر مى رسد تنفر شديدى بين هواداران شمال لندنى وجود دارد و براى مثال هواداران آرسنال در بازى هاى تيمشان مقابل هر تيم ديگرى بى دليل به تحقير تاتنهامى ها مى پردازند در حالى كه آنها در يك شهر ديگر بازى مى كنند. وقتى روز دربى فرا مى رسد چهره خيابان ها زشت تر از هميشه مى شود اتفاقاتى مثل ماجراى سول كمپل در سال ۲۰۰۱ نشان مى دهد آتش بين اين ۲ تيم هيچ گاه خاموش نخواهد شد.
۲- ليورپول- اورتون هم يكى از بزرگترين دربى هاى جهان است چون هواداران ۲ تيم مى توانند در آن متحد شوند. در سال ۱۹۸۴ «برادران» در فينال ميلك كاپ به يكديگر برخورد كردند اما به جاى شعارهاى متفاوت  و سرودهاى مخصوص هر باشگاه، تمام تماشاگران يكصدا فرياد مى زدنند:« مرسى سايد» بعد از فاجعه هيلزبرو در سال ۱۹۸۹ خيل عظيمى از هواداران قرمز و آبى ليورپول و اورتون در يك راهپيمايى بزرگ فاصله بين گوديسون پارك و آنفيلد را طى كردند تا ياد و خاطره كشته شدگان اين حادثه را گرامى بدارند. آنها يك بار ديگر نيز با هم متحد شدند. چندى پيش «ريز جوننز» يك هوادار ۱۱ ساله اورتون در حالى كه از كروكستث پارك عبور مى كرد از ناحيه گردن مورد اصابت گلوله قرار گرفت و كشته شد. به همين دليل دوباره هواداران اين ۲ تيم براى همدردى با خانواده وى با هم يكصدا شدند.البته تنش هايى نيز بين آنها رخ داده است اما به دليل نزديكى اين ۲ باشگاه عموماً هواداران رفتار دوستانه اى با هم دارند و اگر خانواده هاى اهل مرسى سايد طرفدار هر ۲ تيم هستند بنابراين دربى مرسى سايد را مى توان دوستانه ترين دربى اروپا دانست.
۳- سلتيك- رنجرز، بزرگترين دربى جهان است چون اين مسابقه در شهرى با جمعيت ۶۲۰ هزار نفر برگزار مى شود اما ۱۵۰ ميليون نفر را از سراسر دنيا پاى گيرنده  هاى خود ميخكوب مى كند. سال ۱۸۸۸ عده بى شمارى به ديدن دربى «اولدفرم» آمدند. در فينال جام حذفى اسكاتلند در سال ،۱۹۶۹ ۱۳۲۸۷۰ نفر در ورزشگاه همپدن پارك از نزديك بازى را نگاه كردند و هزاران نفر پشت در استاديوم ماندند. رقابت ۲ بزرگ گلاسكو اين روزها داغ تر شده چون حاشيه هاى زيادى در مورد اين ۲ باشگاه وجود دارد. سلتيك تيم كاتوليك هاست و رنجرز به پروتستان ها تعلق دارد. مسائل سياسى نيز در اين دربى دخيل هستند و به حاشيه هاى آن مى افزايند. متأسفانه خشونت وسوء استفاده هميشه جزيى جدا ناشدنى از اين رقابت  بوده است. اين مسابقه هميشه جذاب و سريع بوده است و هر بازيكنى نمى تواند در آن دوام بياورد.
جنوب اروپا
پاناتينايكو- المپياكو از بزرگترين دربى هاى جهان است چون اين ۲ تيم نماينده ۲ قسمت از آتن هستند. پاناتينايكو اهل مركز آتن است در حالى كه المپياكو نزديك دروازه پيرائوس قرار دارد. بيشترين هواداران پانا، را قشر مرفه جامعه تشكيل مى  دهند در حالى هواداران المپيا اكثراً از طبقه كارگرى هستند. البته اصطكاك بين هواداران اين ۲ باشگاه به خشونت هاى خارج از ورزشگاه ختم مى شود اما با اين حال پليس يونان چند سالى است كه فقط به هواداران خانگى اجازه مى دهد به ورزشگاه بروند و از تجمع هواداران رقيب جلوى استاديوم  ها جلوگيرى مى كنند. طى ۳ سال اخير حداقل ۲ نفر بر اثر درگيرى  هاى قبل از بازى كشته شده  اند. هنگام برگزارى اين دربى جو شهر آتن بسيار مخوف و گرفته مى شود و اين جو تا چند روز پس از اتمام مسابقه نيز ادامه دارد.بازيكنان نيز به شدت تحت فشار قرار دارند و به همين دليل نمى توانند از تمام توانايى هاى خود استفاده كنند بنابراين اكثر رقابت هاى اين ۲ تيم با نتيجه تساوى به پايان مى رسد.
۲- گالاتاسراى - فنرباغچه، بزرگترين دربى تركيه است چون اين ۲ تيم ۱۷ بار قهرمان ليگ تركيه شده اند و بهترين آمار ممكن را از خود به جاى گذاشته اند.كلاس هواداران اين ۲ باشگاه نيز متفاوت است. طرفداران فنرباغچه بيشتر از قشر مرفه جامعه هستند در حالى كه هواداران گالاتاسراى را اشراف و خانواده هاى سلطنتى تشكيل مى دهند چرا كه «على سامى ين» براى اولين بار مديريت اين مدرسه فوتبال را كه توسط امپراتورى اوتامان براى اشراف و شاهزادگان تأسيس شد به عهده گرفت. اين دربى هميشه قصه هاى جذابى را به همراه داشته است. براى مثال مى توان به داستان «پرچم سونس» اشاره كرد. در فصل ۹۶-۹۵ گالاتاسراى در فينال جام حذفى تركيه فنرباغچه را در خانه شكست داد و بعد از اتمام مراسم اهداى جوايز سونس مربى اين تيم پرچم گالاتاسراى را در دايره مركزى ميدان فرو كرد. اين اقدام مشكلات زيادى را ايجاد كرد كه هيچ گاه فراموش نمى شود.
اتريش
اتريش وين- راپيدوين يكى از بزرگترين دربى هاى جهان است چون اختلافات اين ۲ باشگاه نمى توانست بيشتر از اين باشد. در گذشته اين دربى دوئل طبقه كارگرى و قشر متوسط وين بود اما امروز اوضاع فرق كرده است. هواداران راپيد به سنت باشگاه تأكيد دارند در حالى كه باشگاه اتريش به دليل سياست هاى بد اقتصادى خود چندان محبوبيت ندارد. دربى وين بعد از «اولدفرم» دومين دربى جهان است كه بيش از بقيه برگزار شده است.

خوزه مورينيو، مربى اينتر در آخرين گفته هاى خود اظهار كرد مطبوعات انگلستان «فوق العاده» بودند چرا كه وقت او را با سؤالات احمقانه نمى گرفتند. مورينيو ۳ فصل موفقيت آميز را به عنوان مربى چلسى در انگلستان سپرى كرد و در آن مدت رابطه جالبى با رسانه ها و مطبوعات آن كشور پيدا كرده بود به طورى كه او را آقاى خاص مى ناميدند و كنفرانس هاى مطبوعاتى جذابى با او ترتيب مى دادند. اما در سرى A داستان چيز ديگرى است. او در ۲ مصاحبه، مربى پيشين تيمش روبرتو مانچينى را كوبيده است و جنگ و دعواهاى ادامه دارى را با ساير مربيان تيم هاى مطرح ايتاليا راه انداخته است. با اين حال باز هم از چهره خبرى خود در كشور جديدش ناراضى است و همين چند روز پيش در كنفرانس خبرى كه از كانال ۴ فوتبال ايتاليا پخش مى شد اظهار كرد: مقايسه مطبوعات ايتاليا با انگلستان غيرممكن است. مى شود رسانه هاى اينجا را با اسپانيا يا پرتغال مقايسه كرد اما با انگليسى ها ممكن نيست. وى ادامه داد: به عنوان مثال، پرتغال كشورى است با ۱۰ ميليون جمعيت و مانند ايتاليا تنها ۳ روزنامه دارد كه فقط ورزشى مى نويسند اما در انگلستان روزنامه ورزشى وجود ندارد فقط ۲ صفحه در هر روزنامه مختص ورزش است و روز دوشنبه ۶ يا ۷ صفحه مى شود. در عوض آنها اسكاى اسپورت را دارند كه از فوتبال حرف مى زند و بعد از بازى ها هم يك دقيقه مصاحبه و ۵ دقيقه كنفرانس مطبوعاتى دارند. با اين حال تجربيات آنها را نمى توان با اينجا مقاسيه كرد آنها فوق العاده اند.
من همينم كه هستم!
از ديگر دردسرهاى مورينيو، هواداران اينتر هستند. بسيارى از هواداران نسبت به جريمه خوليو كروز به او اعتراض كردند و بيشتر مواقع سيستم او را به باد انتقاد مى گيرند اما او هنوز هم با سيستم خود پيش مى رود و به نظر او تنها هواداران انگلستان هستند كه او را درك مى كنند. وى در اين رابطه گفت: اينجا مثل پرتغال است. اگر همه بازى ها را يكى پس از ديگرى با پيروزى سپرى كنيد و سپس يك شكست يا تساوى را تجربه كنيد شما را به باد انتقاد مى گيرند فقط در انگلستان است كه هواداران مربى هايشان را درك مى كنند به همين دليل است كه همه خيلى سريع عاشق فضاى فوتبالى انگلستان مى شوند.

مسئولان تيم يوونتوس به همتايان خود در رئال مادريد گفتند كه انتقال مهاجم برزيلى الاصل اين تيم در فصل نقل و انتقالات زمستانى را فراموش كنند. سران رئال مادريد كه پيش از اين در جذب «آمائورى» يكبار ناكام شده بودند،اين بار پيشنهادى ۵۰ ميليون يورويى را مطرح كردند كه دوباره با پاسخ منفى يوونتوسى ها مواجه شدند.«رامون كالدرون» رئيس رئال مادريد مى خواهد اين مهاجم گلزن را جايگزين «رود ون نيستلروى» كند كه بنا به گفته پزشكان تا پايان فصل قادر به بازى نخواهد بود. در همين خصوص نيز بانوى پير به تيم متمول پايتخت اسپانيا گفت كه به دنبال گزينه ديگرى براى جذب باشد. يك منبع آگاه در يوونتوس در اين باره گفت: آمائورى به هيچ وجه به فروش نمى رسد و آنها بايد امضاى قرارداد با او را فراموش كنند. آمائورى طى هفته هاى اخير گلهاى حساسى را براى تيمش به ثمر رسانده و يكى از دلايل حضور يووه در رتبه دوم جدول رده بندى ليگ ايتاليا است.همين مسأله انتقال او به مادريد را بسيار دور از ذهن كرده است.

اكنون كه سرآلكس فرگوسن پنجاهمين سال حضور در فوتبال را جشن مى گيرد،  مى شود وى را در آستانه جاودانه شدن در اين رشته دانست. وقوع يك اتفاق خوشايند كه با زدن ۳ گل همراه بود،  باعث شد تا مربى امروزى منچستريونايتد انگلستان در سنين كم و ايام جوانى، از فكر مهاجرت به كانادا دور شود و به كار فوتبال در كشورش، اسكاتلند، ادامه دهد تا به سابقه نيم قرن حضور برسد. سر آلكس فرگوسن شنبه شب در هفته سيزدهم ليگ برتر مقابل استوك سيتى، ۵۰ سال حضور مستمر خود را در فوتبال جشن گرفت. او در حالى به اين افتخار كم نظير رسيد كه در همه مصاحبه هايش به يك حقيقت پنهان به عنوان عامل اساسى براى دوامش اشاره داشت؛ عاملى كه خود اسباب ترقى و پيشرفت اش را فراهم كرد. فرگوسن ۶۶ ساله در اين گفت و گوهاى مفصل و پرموضوع، عنوان كرد: «زمانى كه جوان بودم و در اسكاتلند بازى مى كردم،  بازيكنى معمولى به حساب مى آمدم. مى ديدم از راه فوتبال آينده اى ندارم و احتمالاً به درآمدى هم نمى رسم. بايد به فكر تأمين آينده خود باشم. به عنوان مثال، به پيشنهاد پدرم براى ترك اسكاتلند و حضور در كانادا گوش فرا دهم.» او ادامه مى دهد: «در مقطعى، غرق در افكار ترك وطن و مهاجرت بودم كه وقوع يك اتفاق خوشايند سبب شد تا براى هميشه از چنين فكرى چشم پوشى كنم و با ميل فراوان، در وادى فوتبال به كار ادامه دهم. آنقدر در اين مسير پيش روم كه ۵۰ سال پيشينه حضور را به عنوان مربى و بازيكن در اختيار بگيرم.»
يك اتفاق خوشايند
فرگوسن كه برخلاف دوران جوانى كه بازى مى كرد، جوان نيست و سنى از او گذشته و دلش به نوه هايش در محيط خارج از زمين خوش است، در همه مصاحبه هايى كه به مناسبت پنجاهمين سالگرد حضورش داشته، به نكته اى جالب اشاره كرده است. او با رجوع به گذشته هاى دور، به ياد زمانى افتاد كه در سال ،۱۹۵۸ تيم كوئينز پارك در يك بازى دسته دومى ليگ اسكاتلند در ورزشگاه استاير پارك، ۲ بر يك مقابل تيم استرانر باخت. در آن تاريخ، فرگوسن جوان كه عضو ذخيره رنجرز بود، به سبب برخى ناملايمت،  مى خواست به پيشنهاد پدرش براى ترك فوتبال، مهاجرت به كانادا و در پيش گرفتن حرفه اى در آنجا اقدام كند. او در ديدار بعدى از سوى بيل پينكرتون به بازى گرفته شد و در مقابل حريفى گمنام، به يكباره ۳ گل زد. همين ۳ گل،  آنچنانكه خود تأكيد دارد،  سبب شد تا به كلى همه افكار گذشته را كنار بگذارد.
تغيير عقايد
فرگوسن مى گويد: «با زدن آن ۳ گل، نظرم تغيير كرد. به خودم گفتم، اگرچه توانمندى بالاى فوتبالى مانند ستارگان هم عصر خود ندارم اما مى توانم در سطح درجه ،۲ به كار ادامه دهم و بطور نسبى هم موفق باشم.» وى ادامه مى دهد: «از آن روز به بعد تلاش زياد، سرلوحه كارم قرار گرفت. در آن ايام با وجودى كه بطور ذاتى بازيكنى با كلاس بالا نبودم،  از حد تيم هاى اسكاتلندى فراتر نرفتم؛ اما در عرصه مربيگرى رده هاى بسيار خوبى را ديدم. همراه منچستر يونايتد براى خود، اعتبارى جهانى به دست آوردم و براى خود كسى شدم. از اين بابت، خدا را بسيار شكر مى كنم كه توانستم بدون مشكل جسمانى در عرصه سخت و طاقت فرسا فوتبال، دوام بياورم و تا به اينجا، يعنى ۵۰ سالگى، پيش بيايم.»
يك قدم تا جاودانگى
فرگوسن ۶۶ ساله كه حدود ۴۵ روز ديگر در آخرين روز از سال ميلادى، قدم در ۶۷ سالگى خواهد گذاشت، پس از اينكه در سنين كم از افكار ترك فوتبال و انتقال به كانادا دور شد، توانست به عنوان بازيكنى متوسط بازى در تيم هاى سن جانستون، دانفرملين،  فالكرك و آيريونايتد را تجربه كند. در تمام سال هاى دوره بازيگرى، نتوانست نامى از يك چهره بزرگ را از خود به جاى گذارد. در حقيقت، آوازه او از زمانى آغاز شد كه كفش هايش را براى هميشه در سال ۱۹۷۴ آويخت و لباس مربيگرى را برتن كرد. او براى اين منظور به سرعت عهده دار مسئوليت مربيگرى شد و در همان سال، مربيگرى تيم استرلين شاير را برعهده گرفت كه گمنام بود. در اين تيم به طور جدى با الفباى مربيگرى و مديريت تيم از كنار زمين آشنا شد. پس از اين، او راهى سن ميرن شد كه تيمى درجه ۲ به حساب مى آمد. بعد از اين ۲ ايستگاه، آماده حضور در تيمى بزرگ نظير آبردين شد و مربيگرى تيم ملى اسكاتلند را به چشم ديد. در سال ،۱۹۸۶ فرگوسن كه به تجربيات ارزشمندى در حيطه مربيگرى رسيده بود،  به پيشنهاد منچستر يونايتد پاسخ مثبت داد و به اين تيم آمد. حضورى كه بعد از گذشت بيش از ۲ دهه، ادامه داشته و اين مربى با كسب عناوين متعدد داخلى و اروپايى، خود را تا حد يكى از ۳ مربى برتر دنياى توپ گرد، جاودانه ساخته است. اين مربى كه بنظر مى رسد در عرصه فوتبال، خستگى ناپذير و خط پايان را هرگز نمى شناسد، مى گويد: «وقتى وارد كار مربيگرى شدم، فكر نمى كردم روزى برسد كه هواداران،  بازيكنان و مسئولين، ۵۰ سال حضور در فوتبال را برايم جشن بگيرند. اين نقطه كه در روى آن ايستاده ام، برايم بسيار ارزشمند است و اميدوارم كه بتوانم بازهم به پيش بروم و موفق باشم.»

پليس انگلستان، پيرزن ۸۱ ساله اى را به اتهام وارد شدن به منزل يكى از بازيكنان فوتبال اين كشور و سرقت مدال المپيك پكن وى و اموال باارزشش دستگير كرد. پليس ليورپول انگلستان اعلام كرد: يك پيرزن ۸۱ ساله را به اتهام سرقت مدال برنز لوكاس ليوا بازيكن تيم فوتبال ليورپول به همراه ۴ تن ديگر كه ۱۹ تا ۴۵ سال سن داشتند، دستگير و روانه زندان كرد. بازرسان اين پرونده  در حال بررسى چگونگى ورود اين پيرزن مسن به منزل اين بازيكن و سرقت اموال وى هستند. اين در حالى است كه طى سال جارى ميلادى، شش تن ديگر از بازيكنان فوتبال انگلستان از جمله ديويد بكام، قربانى سرقت منازلشان توسط دزدان شدند. از اين رو پليس انگلستان از تمامى افراد مهم و به ويژه بازيكنان تيم ملى فوتبال انگلستان خواسته تا مسايل ايمنى را بيشتر رعايت كنند.

مهاجم گلزن تيم المپيك ليون از دريافت پيشنهادات نجومى در ۲ هفته گذشته خبر داد. كريم بنزما، ملى پوش تيم المپيك ليون گفت: شايعه قبول پيشنهاد
رئال مادريد كذب است. وكيل من وارد مذاكره با آنها نيز نشده است. وى عنوان كرد: پيشنهاد رئال مادريد، تا كنون، ارزشمندترين پيشنهاد بوده؛ اما اگر اين شايعه پراكنى ها ادامه پيدا كند، اين گزينه را كنار مى گذارم. پيشنهاداتى از منچستر يونايتد و ميلان نيز دريافت كرده ام. آنها نيز هستند و بايد به همه آنها احترام گذاشت. وى افزود: با ليون مشكلى ندارم؛ اما در مورد مسائل مالى از آنها انتظار دارم، منطقى باشند. به اندازه كافى به خاطر اين باشگاه ضرر كرده و ديگر مديون مردم شهر نيستم.

خوزه مورينيو سرمربى تيم اينتر از برد تيمش در خانه پالرمو بسيار خوشحال است.وى پس از پايان بازى گفت: «آنها تيمى فوق العاده با روحيه اى باورنكردنى بودند. طرفدارانشان به خوبى از تيم حمايت مى كردند. ما در خط ميانى خوب كار كرديم و به عنوان يك تيم خوب حركت كرده و توپ را به گردش درآورديم. حالا چند روزى را راحت خواهيم بود و به ساير نتايج هم اهميت نمى دهيم زيرا اگر همه هم ببرند ما بازهم صدرنشين هستيم.»

سرمربى بارسلونا پس از شكست رئال مادريد مقابل رئال وايادوليد در واكنش به سؤال خبرنگاران گفت: اهميتى به نام رئال و حوادث مربوط به آن نمى دهم. گوارديولا گفت: لطفاً از چيزهاى مهمتر صحبت كنيد. نام رئال مادريد براى من هيچ اهميتى ندارد. وى افزود: بارسلونا امسال قهرمان لاليگا مى شود. به ياد روزهايى مى افتم كه مربيان رئال مادريد در مصاحبه هاى خود به ما توهين مى كردند، بنابراين ديگر از اين تيم با من صحبت نكنيد.

«ازكويل لاوتزى» مهاجم تيم ناپولى، گفت باشگاه چلسى خواستار به خدمت گرفتن او شده است. اين مهاجم ۲۳ ساله آرژانتينى در اين فصل از رقابت ها نقش پررنگى در موفقيت ناپولى داشته تا آنجا كه ديه گو مارادونا از او براى بازى دوستانه روز چهارشنبه تيم ملى آرژانتين مقابل اسكاتلند دعوت به عمل آورده است. لاوتزى گفت: مى خواهم در ناپولى بمانم. مى دانم كه چلسى براى جذب من وارد عمل شده اما اين موضوع به مديربرنامه هايم و باشگاه ارتباط دارد. هيچ قصدى براى جدايى از اين تيم ندارم و واقعاً از اينكه در ناپولى هستم خوشحالم.لاوتزى اميدوار است در ناپولى، تيمى كه مارادونا دوران موفقى در آن داشته، به حضور خود ادامه دهد. وى افزود: رؤياى اين را در سر دارم كه بازيكن ثابت تيم ملى آرژانتين شوم اگرچه در حال حاضر مهاجمان خوبى در تيم حضور دارند و رقابت هاى دشوارى هم در انتظار ماست. ناپولى به من كمك مى كند به خواسته ام برسم.

«لاندن دانووان» استعداد جديد آمريكايى ها كه در تمرينات بايرن شركت مى كند از حضورش ميان ستارگان اين تيم كاملاً خوشحال و راضى است. او دوست دارد در اروپا بازى كند و به اين منظور تمام سختى هاى راه را تحمل مى  كند: «آشنا شدن با سبك بازى در اينجا موقعيت بزرگى است. مى  خواهم خودم را محك بزنم. همه بازيكنان از شماره يك گرفته تا شماره ۲۲ يكى از ديگرى بهتر هستند. در آمريكا هر تيم فقط صاحب يكى، دو بازيكن خوب است.» اين دومين تلاش دانووان براى موفقيت در بوندس ليگا مى باشد. وى از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ در لوركوزن توپ مى زد اما موفق نشد انتظارات را برآورده كند: «واقعاً دوست دارم در اروپا بازى كنم. در آن زمان هنوز جوان بودم و بلوغ لازم براى بازى در لوركوزن را نداشتم اما حالا اوضاع فرق كرده است و بازيكن متفاوتى شده  ام.»