مى خواهم پيش بازى آرسنال و منچستر يونايتد را بنويسم. نمى شود. از آرسنال هيچ شناختى ندارم. منچستر را به دليل علاقه شخصى بيشتر مى شناسم. چند بازى هم از اين تيم ديده ام و تا حد و حدودى دستم آمده كه «شياطين سرخ» چگونه بازى مى كنند. مكالمات تلفنى كوتاه و بلندمدت با مريبانى مثل «بهمن فروتن» يا «ابراهيم طالبى» يا «مجيد صالح» كمك كرده تا اين شناخت بيشتر شود. از آرسنال اما هيچ نمى دانم. دنبال كسى مى گردم كه كمك كند و از آرسنال اطلاعات داشته باشد.
•••
با «مجيد صالح» تماس مى گيرم. اطلاعتش به روز نيست اما به چند نكته فنى قشنگ اشاره مى كند كه حيفم مى آيد به نام خودم چاپ كنم. اين مى شود كه حرف هاى مجيد صالح به صورت يك يادداشت در صفحه امروز تقديم شما مى شود.
•••
زنگ مى زنم به «غلام حسنوى» كه در نيروى زمينى و داماش و شهاب زنجان سابقه كار دارد. او هم «منچستر باز» است اما از آرسنال اطلاعات قابل قبولى دارد. يادداشت دوم صفحه فراهم مى شود.
•••
به «يعقوب وطنى» زنگ مى زنم. در املاك است و مشغول كمك به جواد زرينچه براى هيأت تيم صنايع اراك. او بيشتر از بقيه از آرسنال اطلاعات دارد صحبت هايش، يادداشت سوم را تشكيل مى دهد.
•••
زنگ مى زنم به «ساكت الهامى». او دانش فنى خوبى دارد و فوتبال اروپا را پيگيرى مى كند و مسلماً اطلاعات خوبى را در اختيار من قرار مى دهد. در جلسه مصاحبه است. مى گويد عصر تماس مى گيرد.
•••
با «آرتا منهاجى» تماس مى گيرم اما نمى تواند حرف بزند. درگير جلسه اى است و بعد هم بايد برود به كلاس روته مولر تا آنجا سؤالاتى بپرسد. نمى تواند مطلب بنويسد. حيف شد.
•••
با افشين پيروانى تماس مى گيرم. سر كلاس حرفه اى است. موضوع را مى شنود و از حرف زدن پرهيز مى كند. مشخص است كه از نظر روحى شرايط مناسبى ندارد. حيف شد. مى توانست يادداشت خوبى بشود.
•••
به «فرزاد حبيب اللهى» زنگ مى زنم. فوتبال نويسى كه در نوشتن مطالب فنى تبحر بالايى دارد و اتفاقاً ليگ جزيره را هم خيلى خوب مى شناسد. موضوع را برايش باز مى كنم. اطلاعات كاملاً به روزش را سخاوتمندانه در اختيارم قرار مى دهد. حرف زدنش هم مثل مطلب نوشتنش شروع و ميانه و خاتمه هاى بشدت مقاله اى دارد. از A شروع مى كند و بعد از گذشتن از B  و C، مرا در ايستگاه D پياده مى كند. آنقدر خوب مى گويد كه هوس مى كنم تمام مطالبى كه گفته را به صورت يادداشت تنظيم كنم و به نام خودش بگذارم داخل صفحه تا حق مطلب در موردش ادا شود.
•••
• شروع كنيم فرزاد؟
- شروع كنيم. روى كين مصاحبه كرده و گفته كه هواداران منچستر يونايتد نگران نباشند چون تيمشان خيلى راحت به فينال صعود مى كند. اين حرف را بگذار كنار مصاحبه «پلگرينى» سرمربى ويارئال كه در مورد آرسنال فقط يك جمله ساده را بازگو مى كند: توپچى ها با شما رك و راست بازى مى كنند. آنها مستقيم و با حمله سريع نقاط ضعف شما را هدف مى گيرند.
• مقصودش از «حمله سريع» چيست؟
- حمله سريع با ضد حمله سريع تفاوت دارد. حمله سريع وقتى اتفاق مى افتد كه تو دارى در زمين حريف آنها را پرس مى كنى و بعد كه توپشان را گرفتى با يكى، دو پاس تيز و سريع لايه هاى دفاعى آنها را مى شكنى و مى رسى به دروازه آنها.
• اين همان حرف «مجيد صالح» است كه صبح مى گفت و از آن با لفظ «بازى انتقالى» ياد مى كرد.
- دقيقاً! آرسنال در بازى مقابل منچستر با همين شيوه بازى كرد و ۲ بار توانست توپ ربايى كند كه اگر يادت باشد يكبارش با شوت سنگين فابرگاس و مهار وندرسار همراه شد. آرسنال حتى در روز بدش هم مى تواند در حملات سريع باشد و با سرعت بسيار بالا به حريف ضربه بزند. اين نكته اى است كه به فرد مربوط نيست يعنى اگر «ون پرسى» هم نباشد مهم نيست. اگر آرسنال يك لشكر هم مصدوم داشته باشد همين طور بازى مى كند.
• منچستر چطور؟
- آنها وضعشان بهتر است. فرگوسن در بازى با ميدلز بورو به كريك، فلچر ، اندرسون ، رونالدو و ون در سار استراحت داد و اين نشان مى دهد كه او مى خواهد قطعاً از اين مهره ها در تركيب اصلى استفاده كند. او به شيوه خودش بازى مى كند.
• شيوه او چيست؟
- فرگوسن مى خواهد مقابل بازيكنان آرسنال، ياران مكانيكى اش را بازى بدهد نه بازيكنان هنرمندى مثل گيگز و اسكولز را. دليلش هم اين است كه آنها مى خواهند با يك دونده و پرتحرك بازى كنند. در چنين شرايطى مهره هنرمند نمى تواند مفيد باشد چون وقتى بدون توپ است كارآيى ندارد. آرسنال معمولاً در چنين ديدارهايى يا با ۲-۴-۴ بازى مى كند و يا با ۱-۳-۲-.۴ منچستر يونايتد هم با۱-۳-۲-۴ بازى مى كند اما تفاوت سيستم او در خارج از خانه با داخل خانه در اين است كه سپر تهاجمى او (يعنى ۳ بازيكن پشت مهاجم) با شرح وظايف تدافعى بازى مى كنند. اين يعنى اينكه رونالدو به دليل آنكه در برگشت ها نمى تواند كمك حال دفاع باشد، ديگر در گوش لب خط بازى نمى كند بلكه مى رود در نوك فوروارد.
• يعنى فرگوسن براى دفاع كردن وارد زمين مى شود؟
- امكانش خيلى زياد است. فرگوسن در مصاحبه قبل از بازى گفته كه از تيمش انتظار يك بازى دفاعى درخشان را دارد. او مى داند كه چقدر كار سختى در پيش دارد.
• برگرديم به مبحث «حمله سريع». صالح كه هم منچستر يونايتد و هم آرسنال هر ۲ در اين نوع بازى تبحر دارند.
- يادت باشد كه اين يك بازى در ليگ برتر نيست. در «چمپيونز ليگ» چگالى گل و چگالى لحظه متفاوت از ليگ است. در ليگ يك گل حداكثر ۳ امتياز مى ارزد يعنى قابل جبران است اما در ليگ قهرمانان يك گل آرزوى يك فصل حريف را بر باد مى دهد. وقتى از منچستر يونايتد حرف مى زنيم بايد يادمان باشد كه طبق آمار، شياطين سرخ در خارج از خانه اين توانايى را دارند كه گل نخورند. آنها در بسيارى از بازى هاى خارج از خانه هيچ گلى دريافت نكرده اند.
• يعنى روزنه هاى دفاعى را خوب مى بندند؟
- بله. وقتى فرگوسن مشت خود را مى بندد، خيلى سخت باز مى شود. آنها در يك سوم دفاعى بسيار پرتحرك و پرفشار بازى مى كنند.
• اما اين همان چيزى نيست كه آرسنال انتظار آن را مى كشد؟ همان بحث «حمله سريع» را مى گويم.
- فرگوسن حواسش جمع است. او ريسك بالاى بازيسازى از خط دفاع را نمى پذيرد تا توپ را لو ندهد.
• يعنى منچستر به بازى مستقيم روى مى آورد؟
- نه. آنها بازيسازى را با هافبك هاى ميانى مثل كريك آغاز مى كنند تا اگر هم توپى لو رفت حداقل يك لايه دفاعى اوليه از دروازه مراقبت كند.
• شيوه بازى منچستر با اين تغيير تاكتيك، عوض مى شود؟
- نه. آنها فقط ريسك كار را كاهش مى دهند. منچسترى ها بازى را در مركز زمين آغاز مى كنند و آنقدر پاس هاى كوتاه به هم مى دهند كه دفاع حريف متزلزل شود.بعد نوبت مى رسد به مدافعان كنارى. آنها جلو مى آيند و گلسازى مى كنند. در همان بازى رفت، گل به همين شكل زده شد. «اوشى» از راست نفوذ كرد و «ته وز» را صاحب توپ كرد اما ضربه «ته وز» به كرنر رفت. اتفاقاً كرنر را هم خود «اوشى» گل كرد. در حقيقت اين گل را نبايد پاى كرنر نوشت بلكه بايد حمله قبل از كرنر را در آن دخيل دانست.
• ممنون از اطلاعات خوب. خيلى كمك كردى.
- قابل نداشت. بازى خوبى مى شود. بعد از بازى زنگ بزن با هم صحبت كنيم.
•••
جستجو براى آرسنال اينگونه به پايان رسيد. حالا اميدوارم شما هم مثل من رقيب قدرتمند منچستر يونايتد را بهتر بشناسيد و به آن بيشتر احترام بگذاريد.

اجازه بدهيد قبل از آنكه در مورد بازى آرسنال و منچستريونايتد حرف بزنم ابتدا اشاره كنم به بازى رئال مادريد و بارسلونا و بعد اين ۲ بازى را به هم مرتبط كنم. مشخص ترين و بارزترين حركات تاكتيكى كار شده و مؤثر بارسلونا مربوط مى شد به مثلث اينى يستا، ژاوى و مسى. اين ۳ نفر همه جا بودند، در همه درگيرى ها شركت داشتند، همه توپ ها را جمع مى كردند و با دوندگى بسيار زياد نقش رابط و انتقال دهنده بين خط دفاع و خط حمله را بر عهده داشتند. هنر اين ۳ نفر توپ گيرى،دوندگى، پاس دادن، حركت پا به توپ و بدون توپ و از همه مهمتر جاگيرى صحيح است. اين ۳ نفر اساس قدرت بارسلونا را تشكيل مى دهند. نكته مهم ديگر، سرعت انتقال بالاى اين نفرات است. اين سرعت انتقال دوگانه است يعنى هم سرعت انتقال توپ و هم سرعت انتقال وضعيت (مثلاً وضعيت حمله به دفاع يا دفاع به حمله)
•••
مشخصه ديگر فوتبال بارسلونا پاس هاى كوتاه و سريع و تحرك بسيار بالاست. در اين پاس هاى بسيار كارساز و تحرك خيره كننده رازى نهفته كه به نيمه نهايى ليگ قهرمانان اروپا نيز مربوط مى شود. اگر قياس كنيم، منچستريونايتد هم در مهره و هم در سبك بازى باجى به بارسلونا نمى دهد. منچستر يونايتد هم مهره هايى مثل رونالدو، اسكولز و گيگز را دارد كه من آنها را بسيار توانا مى بينم. اگر اسكولز و گيگز از ابتدا در تركيب اصلى باشند و بازى كنند با كمك رونالدو مى توانند همين نقش تهاجمى را ايفا كنند. من وقتى از منچستر يونايتد صحبت مى كنم، معمولاً از كنار رونالدو بى تفاوت نمى گذرم او در منچستر همان نقشى را دارد كه مسى در بارسا. همان آزادى عمل، همان تكنيك، همان طراحى موقعيت ها همان عملكرد مشخص. رونالدو هم به اندازه مسى آزاد است تا به هر جا كه مى خواهد سركشى كند و در عمليات تخريبى خط دفاع حريف نقش اصلى را بر عهده بگيرد.
•••
به آرسنال نمى توان اشاره كرد. چون بازى در زمين آرسنال است، طبيعتاً فشار آنها در زمين خودى خيلى بيشتر است. من آرسنال را در تحت فشار قرار دادن حريف بسيار حرفه اى مى بينم. آنها خيلى خوب به حريف فشار مى آورند و فضا را محدود مى كنند. فكر مى كنم آرسنال مى تواند با زدن يك گل بازى را به وقت اضافه بكشد. در آرسنال اين توانايى را مى بينم.
•••
بازى خيلى زيبايى مى شود. فكر مى كنم اين بازى براى تمام مربيان ما يك كلاس آموزشى بسيار جذاب خواهد بود.

ونگر در مصاحبه اى تأكيد كرده كه آرسنال واقعى را بايد در اين بازى ديد. «آرسنال واقعى» در حقيقت آرسنال «متفاوتى» است نسبت به بازى دور رفت كه در خانه منچستر برگزار شد. ونگر مسلماً در ورزشگاه خانگى خود تيم تهاجمى ترى را روانه زمين مى كند كه اين تيم تهاجمى مى تواند به بازى شور و هيجان بيشترى بدهد اما من شخصاً بر اين عقيده ام كه حتى آرسنال واقعى هم توانايى مقابله با منچستريونايتد «واقعى» را ندارد. منچستر يونايتد از هر لحاظ تيم بهترى است حتى در خانه آرسنال. در حقيقت كار منچستر ساده تر از كار آرسنال است. منچستر سرشار از مهره هاى كليدى است اما آرسنال تنها ۲ يا ۳ بازيكن سرشناس دارد. گرفتن رونى و رونالدو و برباتف و ته وز و گيگز خيلى دشوارتر از مهار فابرگاس و آدبايور است. كار آرسنال حتى در خانه خودى هم دشوارتر از رقيبى است كه نام منچستريونايتد را يدك مى كشد.
•••
اتفاق جالب در اين بازى فقط مى تواند پيروزى آرسنال باشد اما وقوع اين اتفاق در حالت طبيعى احتمال كمى دارد. وقتى در مورد منچستريونايتد و آرسنال حرف مى زنيم ابتدا بايد در مورد ۲ مربى خوب صحبت كنيم به نام آرسن ونگر و سرآلكس فرگوسن. هر ۲ نفر باتجربه هستند و نشان داده اند كه كارشان را بلدند فرگوسن وقتى بخواهد دفاع كند، خوب دفاع مى كند وقتى قصد حمله داشته باشد عالى حمله مى كند. ونگر نيز در كار تيمى بسيار حرفه اى نشان داد. تيم او يك فوتبال شناور و بسيار جذاب را به نمايش مى گذارد. بسيار شناور و بسيار جذاب.
•••
هيچ كدام از ۲ تيم «دفاع كننده» نيستند. سازماندهى هر ۲ تيم به گونه اى است كه توان ۲ تيم را در تهاجم و حمله كردن به بالاترين حد ممكن مى رساند در حالى كه اين اتفاق در فاز دفاعى ۲ تيم صورت نمى گيرد. ونگر و فرگوسن را مردانى بيزار از دفاع ديده ام كه تا آنجا كه ممكن است از رفتن به لاك دفاعى خوددارى مى كنند. هيچ كدام از تفكرات دفاعى را در اولويت كار قرار نمى دهند در حالى كه گاس هيدينك اينگونه نيست. او يك مربى با تفكرات دفاعى بسيار قوى است و هميشه هر تيمى را كه مى گيرد ابتدا كار دفاعى خود را آموزش مى دهد و بعد مى رود سراغ كار تهاجمى. اينگونه است كه مى بينيم تيم هاى او در فاز دفاعى كارهاى خيره كننده اى را از خود بر جاى گذاشته اند مثل مهار بارسلونا در نوكمپ.
•••
من نقطه عطف بازى را در لحظه رويارويى هافبك هاى ۲ تيم مى بينم به عبارت ديگر اعتقاد دارم كليد بازى در ميانه ميدان است و منچستر به دليل برخوردارى از مهره هاى بهتر شانس بيشترى براى فتح اين ميدان دارد.

خيلى وقت است كه فرصت ديدن يك بازى آسنال نصيبم نشده. شايد آخرين بارى كه آرسنال را با تمام دقت زيرنظر گرفتم فصل قبل بود. بعد از آن درگير كار در مس و ذوب  آهن شدم و در نتيجه فرصت پيگيرى بازى هاى آرسنال را از دست دادم.
•••
آرسنالى كه من در خاطر دارم ۱-۳-۲-۴ بازى ميكرد آدبايور مهاجم تازه بود و ۳ هافبك بسيار خوب فضاى پشت سر او را پوشش مى دادند. فلامينى، فابرگاس و هلب. اين ۳ نفر باهم خيلى خوب و هماهنگ شده بودند و همين قضيه كمك مى كرد تا فوتبال آرسنال به يك شناورى بسيار مطلوب برسد. يكى از نكاتى كه من خيلى علاقه مند آن هستم و در آرسنال ديدم « بازى انتقالى» بود. در بازى انتقالى توپ به حريف منتقل مى شود و دوباره از آن پس گرفته مى شود و بعد طراحى حملات صورت مى گيرد. مثلاً دروازه بان توپ يك را از كنار محوطه جريمه ارسال مى كند. بازيكن حريف در ميانه ميدان ضربه ۲ را مى زند و اصطلاحاً توپ را برمى  گرداند. بازى انتقالى از اينجا آغاز مى شود، از توپ سوم. آرسنالى ها قاتل توپ هاى سوم هستند. آنقدر خوب جايگيرى مى كنند كه توپ سوم در اختيار خودشان قرار بگيرد. حملات يا مهندسى بازى از اينجا آغاز مى شود. جايى كه خط اول حريف با پاس بلند از جريان بازى خارج شده و تيم تنها با يك شوت بلند توانسته تا ميانه ميدان پيشروى كند و در آنجا صاحب توپ و موقعيت بازى باشد. اين جذابيت فوتبال آرسنال و حتى منچستريونايتد است. آنها بازى را انتقال مى دهند و دوباره پس مى گيرند و تا حريف به خود بيايد، به نزديكى دروازه رسيده اند بى آنكه انرژى خاص براى آن هدر دهند.
•••
من در بازى آرسنالى كه مى شناختم به يك نكته بسيار جالب رسيدم و آن همفكرى ۲ هافبك دفاعى بود. فلامينى و فابرگاس را خيلى باهم هماهنگ يافتم. آنها به راحتى باهم توافق مى كردند كه كدام در دفاع بمانند و كدام به خط حمله اضافه شوند. ۱-۳-۲-۴ آرسنال ناگهان با چنين حركتى تبديل مى شود به سيستم ديگرى مثل ۳-۳-۴ بارسلونا
•••
«بگير- بده- حركت كن» اين رمز فوتبال مدرن است. ۳ دستور العمل ساده كه شناورى تيم ها را ۲ برابر مى كند. چرا بارسلونا مى تواند با ۳ هافبك حتى بر تيم هاى ۴ هافبكه غلبه كند؟ دليلش همين « بگير- بده- حركت كن» است. بازيكن توپ را مى گيرد، آن را پاس مى دهد به فضاى ديگرى مى رود و دوباره از اول. توپ را مى گيرد، پاس مى دهد و حركت مى كند. همين مى شود كه بارسلونا در يك نيمه بيش از ۲۰۰ پاس رد و بدل مى كند و ما حيرت زده مى مانيم. اصل قضيه آرسنال يا منچستريونايتد يا هر تيم بزرگ ديگرى نيز همين است. اين تيم ها مدرن بازى مى كنند و اين مدرن بازى كردن به هيچ عنوان دشوار نيست. « بگير- بده- حركت كن» اين فرمول و قانون مشترك هر ۴ تيمى است كه در نيمه نهايى ليگ قهرمانان حضور دارند.
•••
دلم براى آرسنال تنگ شده. امشب آرسنال را در بازى برگشت مقابل منچستر از نو نگاه مى كنم تا اطلاعاتم به روز شود. شايد آن موقع بتوانم اطلاعات و آناليز دقيق ترى را در اختيار خوانندگان ابرار ورزشى قرار دهم.

كميته آمار و تاريخ فدراسيون بين المللى فوتبال (فيفا)اسامى ۱۰ باشگاه برتر فوتبال جهان را به شرح ذيل اعلام كرد :
۱-منچستريونايتد انگلستان با ۳۰۲ امتياز ۲-بارسلونا اسپانيا با ۲۸۲ امتياز ۳-چلسى انگلستان با ۲۵۴ امتياز ۴-بوكاجونيوز آرژانتين با ۲۵۳ امتياز ۵-آرسنال انگليس با ۲۴۵ امتياز ۶-ليورپول انگلستان با ۲۴۰ امتياز ۷-دينامو كى اف اوكراين با ۲۲۷ امتياز ۸-هامبورگ آلمان با ۲۲۶ امتياز ۹-سائو پائولو برزيل با ۲۲۳ امتياز ۱۰-شاختار دونسك اوكراين با ۵/۲۱۸ امتياز

نمى توان به بازى رفت ۲ تيم در «اولدترافورد» اشاره كرد اما نگفت كه منچستر يونايتد آن برترى رويارويى و خيره كننده اى كه انتظارش مى رفت را نداشت. شايد بدشانسى منچستر يونايتد اين بود كه بايد با تيمى بازى مى كرد مثل آرسنال كه هر سال چندين بار با آن بازى مى كند و كاملاً با خصوصيات شياطين سرخ آشناست. تيم هاى انگليسى خيلى خوب همديگر را مى شناسند و اين قضيه كمك كرد تا آرسنال در بازى رفت به باخت قابل قبول يك بر صفر دست يابد. نتيجه اى كه بدون ترديد براى منچستر يونايتد يك برد شكننده و غيرقابل اتكا است. باز هم اين از بدشانسى منچستر و شانس بالاى ونگر است كه يونايتد تيم خسته اى دارد. آنقدر خسته كه فرگوسن ناچار شد به تعدادى از نفرات اصلى خود استراحت بدهد تا در بازى برگشت از خستگى نقش زمين نشوند.
•••
آرسنال را شايد بتوان فقط با يك كلمه توصيف كرد؛ «پيش بينى ناپذير»! آنها تيم پيش بينى ناپذيرى دارند و در ليگ قهرمانان اروپا حتى خيلى پيش بينى  ناپذيرتر از ليگ جزيره ظاهر مى شوند. آرسنال براى خودش تيم كوچكى نيست. آنها سابقه فينال ليگ قهرمانان را هم دارند و همين قضيه به معناى اين است كه مى توانند فيناليست بودن را دوباره تجربه كنند.
•••
آرسنال رويه ثابتى ندارد. اگر مى بينيد كه توپچى ها با «۱-۳-۲-۴» بازى مى كنند تنها يك دليل دارد و آن اين است كه تغييرات پى درپى در لوزى ها و مثلث ها، در اين سيستم خيلى راحت صورت مى گيرد. ونگر يك سيستم شناور ذهنى دارد كه روى «۱-۳-۲-۴» خيلى خوب منطبق مى شود و اين انطباق پذيرى تفكرات سرمربى با سيستم يك مورد بسيار تقويت كننده است. آرسنال واقعاً از معدود تيم هايى است كه نمى توان پيش بينى كرد با چه سيستمى وارد زمين مى شود يا از كدام نفرات بهره مى گيرد. اين در ذات برمى گردد به خصلت بى تفاوت بودن ونگر به ستاره هايش. ونگر يك استراتژى دارد كه شايد براى باشگاه آرسنال جذاب باشد اما براى مربيان ديگر جذاب نيست. ويژگى آرسن  ونگر تكيه نكردن به مهره هاست. براى او مهره مهم نيست چون هر سال مهره هاى جديدى مى سازد. اتفاقاً همين قضيه هم كمك مى كند تا هم آرسنال پيش بينى ناپذير باشد و هم اينكه انتظارات از اين تيم پايين بيايد با اين حال من فقط يك جمله دارم و آن اين است كه منچستر به پيروزى مطمئن نباشد. آرسنال متفاوت از بازى رفت ظاهر خواهد شد.